İnsanın zamanının büyük kısmını geçirdiği, fizyolojik ve psikolojik gereksinmelerinin karşılandığı yaşam alanları olan mekânları oluşturan sınır öğeleri içinde, oluşturulmak istenen görsel algıyı en kolay ve en etkili bir biçimde sağlayan en önemli öğe olan düşey sınırlayıcıların çok çeşitli biçimlerde oluşturulmasıyla, çeşitli anlamlar içeren, sayısız miktarda farklı görsel düzenler ortaya çıkarılabilmektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Sınır elemanlarıyla tanımlanan bir boşluk olan mekânda, düşey yüzeyler, teknolojinin gelişmesiyle birlikte, bazı durumlarda taşıyıcılık özelliğini kaybetmesine rağmen, sınırlandırma özelliğini korumuş ve mekânda görsel etkiyi sağlayan en önemli öğelerden biri olarak karşımıza çıkmıştır. Mekân, sadece kullanıcının fizyolojik gereksinimini karşılayan sınırlandırılmış bir boşluk olarak tanımlanamaz, mekânlar aynı zamanda kullanıcının psikolojisini de etkileyen ve çok çeşitli öğelerden oluşan önemli bileşenlerdir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sınır elemanlarıyla tanımlanan bir boşluk olan mekânda, düşey yüzeyler, teknolojinin gelişmesiyle birlikte, bazı durumlarda taşıyıcılık özelliğini kaybetmesine rağmen, sınırlandırma özelliğini korumuş ve mekânda görsel etkiyi sağlayan en önemli öğelerden biri olarak karşımıza çıkmıştır. Mekân, sadece kullanıcının fizyolojik gereksinimini karşılayan sınırlandırılmış bir boşluk olarak tanımlanamaz, mekânlar aynı zamanda kullanıcının psikolojisini de etkileyen ve çok çeşitli öğelerden oluşan önemli bileşenlerdir.
💡
Sonuç & Katkı:İnsanın zamanının büyük kısmını geçirdiği, fizyolojik ve psikolojik gereksinmelerinin karşılandığı yaşam alanları olan mekânları oluşturan sınır öğeleri içinde, oluşturulmak istenen görsel algıyı en kolay ve en etkili bir biçimde sağlayan en önemli öğe olan düşey sınırlayıcıların çok çeşitli biçimlerde oluşturulmasıyla, çeşitli anlamlar içeren, sayısız miktarda farklı görsel düzenler ortaya çıkarılabilmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Mekân · sınır öğeleri · görsellik
Özet
Sınır elemanlarıyla tanımlanan bir boşluk olan mekânda, düşey yüzeyler, teknolojinin gelişmesiyle birlikte, bazı durumlarda taşıyıcılık özelliğini kaybetmesine rağmen, sınırlandırma özelliğini korumuş ve mekânda görsel etkiyi sağlayan en önemli öğelerden biri olarak karşımıza çıkmıştır. Mekân, sadece kullanıcının fizyolojik gereksinimini karşılayan sınırlandırılmış bir boşluk olarak tanımlanamaz, mekânlar aynı zamanda kullanıcının psikolojisini de etkileyen ve çok çeşitli öğelerden oluşan önemli bileşenlerdir. İnsanın zamanının büyük kısmını geçirdiği, fizyolojik ve psikolojik gereksinmelerinin karşılandığı yaşam alanları olan mekânları oluşturan sınır öğeleri içinde, oluşturulmak istenen görsel algıyı en kolay ve en etkili bir biçimde sağlayan en önemli öğe olan düşey sınırlayıcıların çok çeşitli biçimlerde oluşturulmasıyla, çeşitli anlamlar içeren, sayısız miktarda farklı görsel düzenler ortaya çıkarılabilmektedir.
Aksugür E.(1976), Renk Çeşitlerinin, Spektral özellikleri Ayrı İki Işık Kaynağı Altında, Mekânın Algılanan Büyüklüğüne Etkisi, Doktora tezi, İTÜ, İstanbul.
Ataç İ.(1990), Mekân Kavramının Tipolojik Olarak İrdelenmesi, Tasarım Dergisi, No:5, İstanbul.
Aydınlı S. (1986), Mekânsal Değerlendirmede Algısal Yargılara Dayalı Bir Model, Doktora tezi,
Bachelard B. (1996), Mekânın Poetikası, Kesit Yayıncılık, İstanbul
Becer, E. (2002) İletişim ve Grafik Tasarım, 3. Baskı, Dost Kitabevi, Ankara.
Ching, F. D. K., 2002. Mimarlık, Biçim, Mekan Ve Düzen, Yapı-Endüstri Merkezi Yayınları, İstanbul.
Çakır H. (1997), Çocukların algılamasında etkili olan mimari parametrelerin belirlenmesi, YL tezi, İTÜ, İstanbul
Çakmaklı, D. (ı992), Bina-Kentsel Çevre İlişkisi, YTÜ Mimarlık Fakültesi, İstanbul
Demirkaya, H. (1999), Mekân Kavramının Tarihsel Süreç İçinde İncelenmesi Ve Günümüzde Mekân Anlayışı, YL Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
Günal, B. (2006). İnsan-Mekân İletişim Modeli Bağlamında Konutta Psiko-Sosyal Kalitenin İrdelenmesi, Doktora Tezi, İTÜ, Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
Gülmez G. (1996), Boşluk Kavramı ve Mimari Tasarımdaki Yeri, Doktora Tezi, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
İzgi, U. (1999), Mimarlıkta Süreç, Kavramlar-İlişkiler, YEM Yayınları, İstanbul.
Meiss, P. (1991). Elements of Architecture, E&Fn Spon; Switzerland.
Özcan B. (2003), Mekânın İçinde ve Dışında Olmanın Fenomenolojisi, YL Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
Roth, Leland M., (2002), Mimarlığın Öyküsü, Kabalcı Yayınevi, İstanbul
Ünver E., (2007) Mekanın Düşey Bileşeni Duvarın Zaman ve Teknolojiye Bağlı Olarak Gelişimi ve Dönüşümü, YL tezi, İTÜ, İstanbul
Resim Kaynakları
Resim 1. Ching, F. D. K., 2002. Mimarlık, Biçim, Mekan Ve Düzen, Yapı-Endüstri Merkezi Yayınları, İstanbul.