NORMATİF-POZİTİF AYIRIMININ SOSYAL İŞLEVİ VE POZİTİF .İKTİSAT

Kaynakça (8)

1. Buğra, A. (1989). İnsanlar ve iktisatçılar. İstarıibul: Remzi Kitabevi.
2. Demir, Ö. ve Acar, M. (1992). Sosyal Bilimler Sözlüğü. İstanbul:
3. Ağaç Yayıncılık. Demir, Ö. (1992).
4. Bilim Felsefesi, İstanbul:
5. Ağaç Yayıncılık. Friedman, M. (1953). Esssays in positive economics. Chicago: Chicago University Press.
6. Heitbroner, R. (1991). Economics as universal science. Social Research, 58(2), 457-74.
7. Hutchison, T. W. (1964). Positi:ve economics and policy objectives. London: George Allen & Unwin LTD. Kara, A. (1987). Neoklasik iktisatta pozitivist Metodoloji. Yedi ik­lim, Sayı 2. Koutsoyiannis, A. (1979). Modern microeconomics. New York: St. Martin's Press.
8. Lipsey, R. G. ve Steiner, P. O. (1981). Economics. (sixth edition). New York: Harper & Row. Öner, Y. (1985). Pozitivizmi eleştirmek. İstarıbul: Metis yayınları. Wiseman, J. (Der). (1985). Beyond positive economics. London:Mcmillian.