Dergiler / Current Perspectives in Social Sciences / 2026 / Volume: 23 Issue: 4 Special Issue

İnsan Hakları ve Demokrasi Arasındaki İlişkinin Felsefi Analizi

Mücella Can(ATATÜRK ÜNİVERSİTESİ, EDEBİYAT FAKÜLTESİ, FELSEFE BÖLÜMÜ)0000-0002-3987-2805
Sayfa
—
Yayın Tarihi
2019-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Halk arasında, halk tarafından ve halk için halkın hükümeti olarak kabul edilen demokrasi, seçilen temsilcilerin insanlara karşı sorumlu olduğu ve ayrıca periyodik seçimlerle kaldırılabileceği gerçeği nedeniyle, en iyi yönetim sistemlerinden biri olmaya devam etmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Özgürlük, insan haklarına saygı ve genel oyla periyodik ve gerçek seçimler yapma ilkesi demokrasinin temel unsurlarıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Demokrasi insan haklarının korunması ve etkili bir şekilde gerçekleşmesi için doğal ortam sağlar.
💡
Sonuç & Katkı:Halk arasında, halk tarafından ve halk için halkın hükümeti olarak kabul edilen demokrasi, seçilen temsilcilerin insanlara karşı sorumlu olduğu ve ayrıca periyodik seçimlerle kaldırılabileceği gerçeği nedeniyle, en iyi yönetim sistemlerinden biri olmaya devam etmektedir.
🔬Tür:Research Article
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Demokrasi · İnsan Hakları

Özet

Özgürlük, insan haklarına saygı ve genel oyla periyodik ve gerçek seçimler yapma ilkesi demokrasinin temel unsurlarıdır. Demokrasi insan haklarının korunması ve etkili bir şekilde gerçekleşmesi için doğal ortam sağlar. Demokrasi ve insan hakları arasındaki ilişki iki yönlüdür: bir yandan demokrasiye olan talep, tarihsel olarak bireysel hakların artmasının bir sonucu olarak ortaya çıkmıştır - ve demokratik rejim, insan haklarının korunmasının garantörü olarak kurulmuştur. Diğer taraftan, onların arasında bir gerginlik bulunmaktadır, çünkü demokratik devlet içinde insan haklarının çoğunluğun iradesinden korunması gerekmektedir. İnsan hakları ve Demokrasi el ele gitme ve birbirlerinin güçlü yanlarını kendilerini gerçekleştirmek için kullanma potansiyeline sahiptir. Bununla birlikte, demokrasi ve insan hakları arasındaki ilişki, düşünmeye eğilimli olduğu kadar açık değildir. Halk arasında, halk tarafından ve halk için halkın hükümeti olarak kabul edilen demokrasi, seçilen temsilcilerin insanlara karşı sorumlu olduğu ve ayrıca periyodik seçimlerle kaldırılabileceği gerçeği nedeniyle, en iyi yönetim sistemlerinden biri olmaya devam etmektedir.

Anahtar kelimeler
🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Can, M. (2019). İnsan Hakları ve Demokrasi Arasındaki İlişkinin Felsefi Analizi. Current Perspectives in Social Sciences, Volume: 23 Issue: 4 Special Issue. https://ajindex.com/articles/1342319

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (30)

  1. Aron, R. (1986). Sosyolojik Düşüncenin Evreleri, çev. K. Alemdar, Ankara: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
  2. Burnham, J. (1941) The Managerial Revolution, New York: John Day.
  3. Uygun, O. (2003). Demokrasinin Tarihsel, Felsefi ve Ahlaki Boyutları, İstanbul: İnkılâp Kitabevi.
  4. Polat, N-Dağı, İ. (2004). Herkes İçin Demokrasi ve İnsan Hakları, Ankara: Liberte Yayınları.
  5. Cassirer, E. (1980). İnsan Üstüne Bir Deneme, çev. Necla Arat, İstanbul: Remzi Kitabevi.
  6. Özcan, M. (2016). İnsan Felsefesi, Ankara: Bilgesu Yayıncılık.
  7. Soykan, Ö. N. (2000). “İnsanın Hak Sahibi Olması Ne Demektir?”, İnsancıl, Sayı 121, Kasım.
  8. Coşkun, V. (2006). İnsan Hakları, Ankara: Liberte Yayınları.
  9. Cranston, M. (1993). “İnsan Hakları Nelerdir?”, çev. Atilla Yayla, ‘Sosyal Siyasal Teori’ Ankara: Siyasal Kitabevi.
  10. Clapham, A. (2010). İnsan Hakları, çev. Hakan Gür, Ankara: Dost Kitabevi Yayınları.
  11. Feinberg, J. (1992). ‘Legal Rights and Human Rights’, Social&Political Philosophy, J. Arthur, W.H. Shaw (edit), New Jersey: Prentice Hall.
  12. Plattner, M.F. (2001). ‘Human Rights’, S. M. Lipset, (edit), Political Philosophy, Washington. D. C: A Division Congressional Quarterly Inc.
  13. Audi R. (edit), (2001). The Cambridge Dictionary of Philosophy, Cambridge: Cambridge University Press.
  14. Rand, A. (1967). Capitalism: The Unknown Ideal, New York: New American Library.
  15. Anar, E. (1996). İnsan Hakları Tarihi, İstanbul: Çiviyazıları.
  16. Çüçen, A. K. (2011). İnsan Hakları, Bursa: MKM Yayıncılık.
  17. Robinson, R. (1954). Definition, Oxford: Clarendon Press.
  18. Can, N. (2005) Siyaset Felsefesi Problemleri, Ankara: Elis Yayınları.
  19. Beetham, D.-Boyle, B. (1998). Demokrasinin Temelleri, çev. V. Bıçak, Ankara: Liberte Yayınları.
  20. Heywood, A. (2012). Siyaset, çev. Bekir Berat Özipek, Ankara: Adres Yayınları. Easton, D. (1953). The Political System, New York: Knopf.
  21. Cevizci, A. (2014). Etik-Ahlak Felsefesi, İstanbul: Say Yayınları.
  22. Dahl, R. A. (1993). Demokrasi ve Eleştirileri, çev. Levent Köker, Ankara: Türk Siyasi İlimler Derneği-Türk Demokrasi Vakfı.
  23. Finer, S. E. (1999). ‘Liberal-Demokratik Devlet’, çev. K. Saybaşılı, Siyaset Biliminde Temel Yaklaşımlar, Ankara: Doruk Yayınları.
  24. Gözübüyük, Ş. (2004). Anayasa Hukuku, Ankara: Turhan Kitabevi.
  25. Kymlicka, W. (1998). Çok Kültürlü Yurttaşlık, çev. A. Yılmaz, İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  26. J. Stuart Mill, (1964). On Liberty, London: Dent.
  27. Boucher, D. and Kelly, P. (3003). Political Thinkers, Oxford: Oxford University Press.
  28. Beetham, D. Demokrasi ve İnsan Hakları, çev. Bilal Canatan, Ankara: Liberte Yayınları.
  29. Kant, I. (2013). Ahlâk Metafiziğinin Temellendirilmesi, çev. İoanna Kuçuradi, Ankara: Türkiye Felsefe Kurumu.
  30. Plattner, M.F. (2001). ‘Human Rights’, S. M. Lipset, (edit), Political Philosophy, Washington. D. C: A Division Congressional Quarterly Inc.