Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightMakale, bu analojiyi Deleuze’ün imge ve ağ kavramları, Michel Serres’in parazit felsefesi, Nick Land’in hiper-virüs kavramı gibi daha geniş kuramsal bağlamlara yerleştirir ve kısa biçimli medyanın dikkat ve nöropsikolojisi üzerine ampirik araştırmaları inceler.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
YouTube Shorts, TikTok videoları ve Instagram Reels gibi kısa biçimli hareketli imgeler, yalnızca bir izleyicinin dikkatini işgal ettiklerinde yaşayan, aksi durumda virüsler gibi ya da izleyicinin bilinçdışında gizil durumda kalan, simbiyotik parazitik yapay organizmalar olarak kavramsallaştırılabilir. Bu makale, bu videoların yaşam benzeri davranışlar sergilediği tezini ortaya koymaktadır: yalıtılmış halde etkisizdirler, ancak konakları ya da izleyicileri enfekte etme ve bilişsel ile sosyal ağları sömürerek çoğalma kapasitesine sahiptirler. Film ve medya kuramı, posthümanist felsefe ve ampirik bilimsel çalışmalardan yararlanan makale, viral videoların biyolojik virüsler veya parazitlerle nasıl paralellikler kurduğunu inceler. Tartışma, kısa biçimli bir videonun yaşam döngüsüne yöneliktir: izlenmemiş, sıfır görüntülenme durumundan, izlenme sırasında etkinleşmesine; bu aşamada konak olan izleyicinin bilişini ve davranışını etkilemesine (çoğunlukla maruz kalma sonrası bir art etki veya yankı bırakmasına) kadar. Makale, bu analojiyi Deleuze’ün imge ve ağ kavramları, Michel Serres’in parazit felsefesi, Nick Land’in hiper-virüs kavramı gibi daha geniş kuramsal bağlamlara yerleştirir ve kısa biçimli medyanın dikkat ve nöropsikolojisi üzerine ampirik araştırmaları inceler.
Abstract
Short-form moving images such as YouTube shorts, TikTok videos and Instagram reels can be conceptualized as symbiotic parasitic artificial organisms that live only when they occupy a viewer’s attention and otherwise lie dormant in status like viruses or within the unconsciousness of the viewer. This paper presents a thesis that these videos exhibit life-like behavior: inert in isolation, but capable of infecting hosts or viewers and propagating by exploiting cognitive and social networks. Drawing on film and media theory, posthumanist philosophy, and empirical scientific studies, the paper explores how viral videos parallel biological viruses or parasites. The discussion is directed towards the life-cycle of a short-form video, from its latent zero-view state to its activation during viewing, during which it affects the host’s cognition and behavior (often leaving an aftereffect or afterglow post-exposure). The paper situates this analogy in broader theoretical contexts including Deleuze’s concepts of the image and network, Michel Serres’s philosophy of the parasite, Nick Land’s concept of hypervirus and examines empirical research on attention and neuropsychology of short-form media.