Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightÇalışma, Iris karakterinin sürekli erişilebilirlik, duygusal uyum ve koşulsuz onay üzerinden inşa edilen bir ilişki modeli sunduğunu ve bu modelin “Öteki”nin direncini, belirsizliğini ve dönüştürücü potansiyelini sistematik biçimde dışladığını göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışma, yapay zekâ ile kurulan romantik ilişkilerin geç modern toplumda aşk, yakınlık ve öznellik kavrayışlarında meydana gelen dönüşümlerle nasıl kesiştiğini incelemektedir. Aşkın dönüştürücü, belirsizlik içeren ve sarsıcı bir karşılaşma olmaktan uzaklaşarak normatif, öngörülebilir ve riskten arındırılmış bir ilişki biçimine evrilmesi, çalışmanın temel problematiğini oluşturmaktadır. Bu dönüşüm, Olivier Roy’un kültürün normlar karşısında geri çekilmesine ilişkin yaklaşımı ile Byung-Chul Han’ın performans, pozitiflik ve şeffaflık gibi kavramsallaştırmaları çerçevesinde ele alınmaktadır. Makale, Companion (2025, Drew Hancock) filmini kullanarak, yapay zekâ partner figürünün çağdaş öznenin romantik ilişkilerden beklentilerini nasıl yansıttığını ve yeniden ürettiğini analiz etmektedir. Filmde insan karakter Josh ile yapay zekâ partner Iris arasında kurulan ilişki asimetrik güç yapıları, mülkiyet ilişkileri, kontrol mekanizmaları ve öznelliğin sınırlandırılması ekseninde değerlendirilmektedir. Bu bağlamda çalışma, yapay zekâ romantizmini teknolojinin insan ilişkilerinin yerini alması şeklinde açıklamak yerine, insan ilişkilerinin zaten performans, uyum ve sürekli kabul mantığına indirgenmiş olmasının tutarlı bir sonucu olarak konumlandırmaktadır. Araştırma, nitel film analizi kapsamında eleştirel bir çözümleme yaklaşımı benimsemektedir. Çalışma, Iris karakterinin sürekli erişilebilirlik, duygusal uyum ve koşulsuz onay üzerinden inşa edilen bir ilişki modeli sunduğunu ve bu modelin “Öteki”nin direncini, belirsizliğini ve dönüştürücü potansiyelini sistematik biçimde dışladığını göstermektedir. Sonuç olarak makale, yapay zekâ ile romantik ilişkilerin çağdaş yakınlık anlayışındaki krizi yansıtmaktan çok, bu anlayışın içsel mantığını görünür kılan yoğunlaşmış bir ifade biçimi olduğunu ileri sürmektedir.
Abstract
This study examines how romantic relationships established through artificial intelligence intersect with transformations in the understanding of love, intimacy, and subjectivity in late modern society. The shift away from love as a transformative, uncertain, and disruptive encounter toward a normative, predictable, and risk-free relationship form constitutes the study's central problem. This transformation is addressed within the framework of Olivier Roy's approach to the retreat of culture in the face of norms and Byung-Chul Han's conceptualizations of performance, positivity, and transparency. Using the film Companion (2025, Drew Hancock) as a case study, the article analyzes how the figure of the artificial intelligence partner reflects and reproduces the contemporary subject's expectations of romantic relationships. The relationship established between the human character Josh and the artificial intelligence partner Iris in the film is evaluated in terms of asymmetrical power structures, ownership relations, control mechanisms, and the limitation of subjectivity. In this context, the study positions the romanticism of artificial intelligence not as technology replacing human relationships, but rather as a consistent outcome of human relationships already being reduced to the logic of performance, conformity, and constant validation. The research adopts a critical analysis approach within the scope of qualitative film analysis. The study shows that the character Iris presents a relationship model built on constant availability, emotional compatibility, and unconditional approval, and that this model systematically excludes the resistance, uncertainty, and transformative potential of the “Other.” Consequently, the article argues that rather than reflecting the crisis in contemporary notions of intimacy in romantic relationships with artificial intelligence, it is an intensified expression that reveals the internal logic of this understanding.