Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Gerçekleştirilen analizler sonucunda, kentsel tarım PO ile SEG değişkeni arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki (ρ=0.378/ p<0.01) bulunmaktadır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Bu araştırmanın temel amacı, yerel yönetimler tarafından hazırlanan 2025-2059 strateji belgelerinde kentsel tarım kavramına ilişkin farkındalık, stratejik hedef ve ekonomik yatırım/uygulama düzeylerini sistematik biçimde değerlendirmek ve politika olgunluk (PO) düzeylerinin sosyo-ekonomik gelişmişlik göstergeleriyle ilişkisini açığa çıkartmaktadır. Tasarım/Metodoloji/Yaklaşım: Araştırmada Türkiye’nin 81 iline ait yerel yönetim strateji belgeleri, T.C. Strateji ve Bütçe Başkanlığı veri tabanından elde edilmiştir. Politika belgeleri, kentsel tarıma ilişkin farkındalık (G1.1), stratejik hedef (G1.2) ve ekonomik yaptırım/uygulama düzeylerini (G1.3) ölçek puanlama tablosu aracılığıyla değerlendirilmiştir. Elde edilen veriler, T.C. Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı tarafından geliştirilen Sosyo-Ekonomik Gelişmişlik Göstergeleri (SEG) ile ilişkilendirilmiş olup, değişkenler arası ilişkiler Spearman’s rho analizi ile test edilmiş ve ardından ArcMap 10.8 programında haritalandırılmıştır. Bulgular: Gerçekleştirilen analizler sonucunda, kentsel tarım PO ile SEG değişkeni arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki (ρ=0.378/ p<0.01) bulunmaktadır. Bu bulgu, sosyo-ekonomik açıdan gelişmiş illerin kentsel tarıma yönelik peyzaj politikalarını daha olgun düzeyde geliştirdiklerini açıklamaktadır. Sonuçlar, Türkiye’de kentsel tarım politika kapasitesinin bölgesel ve sosyo-ekonomik gelişmişlik düzeylerine paralel biçimde farklılaştığını göstermektedir. Bu kapsamda yerel yönetimlerin yaklaşık %77,8’inin düşük düzeyde, %12,3’ünün orta düzeyde ve yalnızca %9,9’unun yüksek düzeyde kentsel tarım PO değerine sahip olduğu belirlenmiştir. Özgünlük/Değer: Bu çalışma, literatüre Türkiye’de kentsel tarım politikalarının yerel yönetimler düzeyindeki analizi açısından kapsamlı bir veri sunmaktadır. Bu yönüyle çalışmanın, mevcut politikaların durumunu değerlendirebilmek ve yerel yönetimlerin sürdürülebilir gıda sistemleri ile yeşil altyapı politikalarında daha etkin rol almaları konularında katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Ayrıca kentsel tarımın PO düzeyi ile SEG bağlamında değerlendirilmesi, araştırmayı hem kavramsal hem de yöntemsel açıdan özgün bir konuma taşımaktadır.
Abstract
Purpose: This study aims to systematically evaluate the levels of awareness, strategic orientation, and economic investment/implementation regarding urban agriculture in the 2025–2053 strategic planning documents prepared by local governments in Türkiye, and to examine the relationship between urban agriculture policy maturity and socio-economic development indicators. Design/Methodology/Approach: Strategic planning documents of local governments from all 81 provinces of Türkiye were obtained from the Presidency of Strategy and Budget database. Urban agriculture awareness (G1.1), strategic targets (G1.2), and economic implementation dimensions (G1.3) were assessed through a structured policy scoring framework. The resulting data were associated with the Socio-Economic Development Index. Relationships among variables were analyzed using Spearman’s rho correlation analysis, while spatial distributions were visualized in ArcMap 10.8. Findings: The analyses revealed a positive and statistically significant relationship between urban agriculture policy maturity and socio-economic development (ρ=0.378/ p<0.01). The findings suggest that socio-economically developed provinces tend to exhibit more mature urban agriculture policies. Policy capacity was also found to vary across regions and development levels. Approximately 77.8% of local governments demonstrated low-level policy maturity, 12.3% medium-level maturity, and only 9.9% high-level maturity. Originality/Value: This study provides one of the first national-scale evaluations of urban agriculture policies at the local government level in Türkiye. The findings contribute to understanding policy gaps and support the integration of urban agriculture into sustainable food systems and green infrastructure strategies. Moreover, linking policy maturity with socio-economic development offers a distinctive conceptual and methodological contribution to the literature.