Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightElde edilen bulguların sağlamlığı ayrıca sigma yakınsama testi ile sınanmıştır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Bu çalışma, 1993–2022 döneminde OECD ülkelerinde kişi başı otlak ayak izinin yakınsama dinamiklerini incelemektedir. Ekolojik ayak izinin önemli bir alt bileşeni olan otlak ayak izi, sürdürülebilir gıda sistemleri ve arazi yönetimi açısından kritik bir gösterge niteliği taşımaktadır. Tasarım/Metodoloji /Yaklaşım: Çalışmada kişi başı otlak ayak izi serilerinin yakınsama örüntülerini belirlemek amacıyla Phillips ve Sul (2007, 2009) tarafından geliştirilen kulüp yakınsama yaklaşımı kullanılmıştır. Elde edilen bulguların sağlamlığı ayrıca sigma yakınsama testi ile sınanmıştır. Bulgular: Elde edilen sonuçlar, OECD ülkelerinde kişi başı otlak ayak izi değerlerinin uzun dönemde tek bir durağan durum dengesine yakınsamadığını göstermektedir. Buna karşılık, ülkelerin sırasıyla 24 ve 12 üyeden oluşan iki farklı yakınsama kulübü etrafında kümelendiği tespit edilmiştir. Sigma yakınsama testi de bu kulüp yapısını desteklemektedir. Bu bulgular, OECD ülkelerinde ortak çevresel hedeflerin varlığını dışlamamakla birlikte, tek tip politika tasarımlarının tüm ülkelerde aynı ölçüde etkili sonuç üretmeyebileceğine; dolayısıyla kulüp dinamiklerini dikkate alan farklılaştırılmış politika araçlarının daha işlevsel olabileceğine işaret etmektedir. Özgünlük/Değer: Otlak ayak izi, ekolojik ayak izinin önemli bir alt bileşeni olmasına rağmen, bu değişkenin yakınsama dinamiklerini inceleyen ampirik çalışmalar sınırlıdır. Bu çalışma, OECD ülkeleri örnekleminde otlak ayak izi için kulüp yakınsamayı inceleyerek çevresel yakınsama literatürüne özgün ampirik kanıt sunmaktadır.
Abstract
Purpose : This study examines the convergence dynamics of the per capita grazing land footprint across OECD countries over the period 1993–2022. As an important subcomponent of the ecological footprint, the grazing land footprint is a relevant indicator for sustainable food systems and land management. Design/Methodology/Approach: The club convergence approach developed by Phillips and Sul (2007, 2009) is employed to identify the convergence patterns in per capita grazing land footprint series. The empirical findings are further checked through the sigma convergence test. Findings: The results show that the per capita grazing land footprint of OECD countries does not converge to a single steady-state equilibrium in the long run. Instead, the sample is divided into two distinct convergence clubs consisting of 24 and 12 countries, respectively. The sigma convergence test supports the existence of these two clubs. These findings do not rule out common environmental objectives across OECD countries; however, they suggest that uniform policy designs may not generate equally effective outcomes for all members, and that policy instruments calibrated to club-specific dynamics may therefore be more appropriate. Originality/Value: Empirical evidence on the convergence dynamics of the grazing land footprint remains limited. By focusing on this specific component of the ecological footprint for OECD countries, the study provides original empirical evidence to the broader literature on environmental convergence.