KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Tefsir Araştırmaları Dergisi / 2017 / Cilt: 1 Sayı: 2

GECİKMİŞ BİR SÜREÇ: TEFSİRDEN TE’VİL MERHALESİNE GEÇİŞ

A Delayed Process: The Transition From The Tafsir To Phase Of Ta’vil

Sadık Kılıç(ORDU ÜNİVERSİTESİ, İLAHİYAT FAKÜLTESİ)
Sayfa
167–184
Yayın Tarihi
2017-10-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmanın amacı; tefsir ile te’vîlin birbirlerinin alternatifi değil, birbirlerinin tamamlayıcısı olduğunu açıklama olacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:‘Tefsir’ ilminin yöntem ve araçlarının, tarihin ve toplumların değişimlerine paralel olarak revize edilmesi; ileriye taşınması; toplumun beklenti ve ihtiyaçlarını karşılayabilecek bir dinamizme kavuşması büyük önem arz etmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bunun için de, tefsirin kendisinden yararlandığı geleneksel kaynaklar ile yaklaşım ve yöntem biçimlerine ilave olarak, bilhassa İslami bilgi sisteminin kendi kaynaklarını devreye sokması, ihmal edilmiş bazı kavramlara yeniden hayatiyet kazandırılması gerekmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmanın amacı; tefsir ile te’vîlin birbirlerinin alternatifi değil, birbirlerinin tamamlayıcısı olduğunu açıklama olacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kur’ân-ı Kerim · Tefsir · Te’vil

Özet

‘Tefsir’ ilminin yöntem ve araçlarının, tarihin ve toplumların değişimlerine paralel olarak revize edilmesi; ileriye taşınması; toplumun beklenti ve ihtiyaçlarını karşılayabilecek bir dinamizme kavuşması büyük önem arz etmektedir. Bunun için de, tefsirin kendisinden yararlandığı geleneksel kaynaklar ile yaklaşım ve yöntem biçimlerine ilave olarak, bilhassa İslami bilgi sisteminin kendi kaynaklarını devreye sokması, ihmal edilmiş bazı kavramlara yeniden hayatiyet kazandırılması gerekmektedir. İhmal edildiğini düşündüğümüz kavramlardan biri olan ‘te’vil’ kavramı bu çalışmada etraflıca ele alınmaya çalışılacaktır. ‘Te’vil’ metodunun öne çıkartılmak istenmesinin temel saikı; ‘tefsir’ teriminin artık Kur’ân lafızlarının ihtiva ettiği gerek doğrudan gerekse dolaylı anlam katmanlarını tespit, teşhis ve ortaya koyma hususunda yaratıcılığını; dinî, fıkhî ve toplumsal beklentileri karşılama gücünü kaybetmiş olmasında yatmaktadır. Bu çalışmanın amacı; tefsir ile te’vîlin birbirlerinin alternatifi değil, birbirlerinin tamamlayıcısı olduğunu açıklama olacaktır.

Abstract

Revision of the methods and tools of 'tafsir', parallel to the changes of history and societies; forward movement; it is of great importance to have a dynamism that can meet the expectations and needs of the society. For this, in addition to the traditional sources and approaches and methodologies which tafsir himself uses, it is necessary to revitalize some neglected concepts, in particular the Islamic information system, which has its own resources to be engaged. The concept of 'tevil' which is one of the concepts which are thought to be neglected will be studied in this study in detail. The basic motivation for the 'Te'vil' method to be brought forward is; The term 'tafsir' means creativity in the identification, diagnosis, and presentation of the direct or indirect layers of meaning contained in the Qur'anic words; religious, juridical and social expectations. The purpose of this study is; The statement of Tafsir and Te'vîl are each other's complement, not the alternative.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Kılıç, S. (2017). GECİKMİŞ BİR SÜREÇ: TEFSİRDEN TE’VİL MERHALESİNE GEÇİŞ. Tefsir Araştırmaları Dergisi, Cilt: 1 Sayı: 2, 167–184. https://ajindex.com/articles/1333832

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (27)

  1. Abdu’l-Hâdî, Abdurrahmân, Sultatu’n-Nass, el-Merkezu’s-Sekâfî el-Arabî, Beyrut-1993. Ahmed Asım [Efendi] ([Mütercim] (ö. 1819) Kâmûs Tercemesi [el-Okyânûsu’l-Basît fî Tercemeti’l-Kâmûsi’l-Muhît ve’l-Kâbûsi’l-Vasît], Cemal Efendi Matbaası, İstanbul- H. 1325.
  2. Bilmen (1883-1971), Ömer Nasuhi, Büyük Tefsir Tarihi, Bilmen Yayınevi, İstanbul-1973.
  3. (Bornecque, H.-Cauët, F., Le Dictionnaire Latin-Français, Librairie Classique Eugène Belin, 8, Rue Férou, 8, Paris-1938.
  4. Cerrahoğlu, İsmail, Tefsir Usûlü, Ank. Üniv. İlahiyat Fakültesi Yayınları, Ankara-1971.
  5. el-Cürcânî, Seyyid Şerîf (816/1413), Kitâbu’t-Ta’rifât, ts.
  6. Ebu Zeyd, Nasr Hamid, Mefhûmu’n-Nass (Dirase fi Ulûmi’l-Kur’ân), Kahire-1990.
  7. Ebu Zeyd, Nasr Hamid, el-İtticâhu’l-Aklî fi’t-Tefsîr-Dirâse fî Kadıyyeti’l-Mecâz fi’l-Kur’ân ‘ınde’l-Mu’tezile, Dâru’t-Tenvîr, Beyrût, 1983.
  8. Ebu Zeyd, Nasr Hamid, Dinsel Söylemin Eleştirisi, çev. Fehmi Ahmet Polat, Kitabiyat Yayınları, Ankara-2002. Ernst, Josef, “Yorumlama Tarihinin Değişim Sürecinde Hermenötik Problem”, çev. M. Faik Yılmaz, Münih, 1972 (Yayımlanmamış). Ebu Zehra, Muhammed, İslam Hukuku Metodolojisi (Fıkıh Usulü), çev. Abdulkadir Şener, Ank. Üniv. İlahiyat Fakültesi Yayınları, Ankara, 1973.
  9. Fenârî (ö. 834/1434), Şemseddin, ‘Aynu’l-A’yân, Rif’at Bey Matba’ası, Asitâne, H.1325.
  10. El-Gazali, İhyâu Ulûmi’d-Din, Dâru ihyâi’l-Kutubi’l-‘Arabiyye, İsa el-Bâbî el-Halebî ve Şurekâhu, Mısır, ts.,
  11. el-Halebi, Ahmed b. Yusuf, Umdetu’l-Huffâz fî Tefsir-i Eşrefi’l-Elfâz, Daru’l-Kutubi’l-Ilmiyye, Beyrut-Lübnan-1417/1996
  12. el-Haşimî, Ahmed, Cevâhiru’l-Belâğa fi’l-Me’ânî ve’l-Beyân ve’l-Bedî’, Daru İhyâu’t-Türasi’l-Arabî, Beyrut-Lübnan, 1. Baskı, 1418/1998.
  13. İbn Aşûr, Tahir, Tefsîru’t-Tahrîr ve’t-Tenvîr, ed-Daru’t-Tunûsiyye li’n-Neşr, Tunus-1984
  14. İbnu’l-Müsennâ, Ebu Ubeyde Ma’mer (ö. 210/825), Mecâzu’l-Kur’ân, thk. M. Fuâd Sezgin, Muessesetu’r-Risâle, III. Bsk., Beyrut, 1401/1981.
  15. El-Isfehânî, Râğıb (ö. 502/1108), el-Mufredât fî Garîbi’l-Kur’ân, thk. Muhammed Seyyid Geylânî, Beyrut, ts.
  16. İbn Faris, Ahmed (ö. 395/1005), Mucmelu’l-Lüğa, thk. Zubeyr Abdulmuhsin Sultan, Müessesetu’r-Risâle, Beyrut, 1406/1986.
  17. El-Isbehânî, Ebu Nu’aym (ö. 430/1039), Hılyetu’l-Evliyâ ve Tabakâtu’l-Esfıyâ, Dâru’l-Kuttâbi’l-Arabî, Beyrût, 2. bsk., 1387/1967.
  18. Kabaağaç, Sina-Alova, Erdal, Latince Türkçe Sözlük, sosyal yayınları, İstanbul-1995.
  19. Kılıç, Sadık, “Yorum sadece kendisidir, daha fazlası: nass değil”, Seferler Arefesindeyim Hep, Gelenek Yayıncılık, İstanbul, 2004, ss. 13-27.
  20. …………., “Değişim karşısında Varolan’ı Gözeten Diri Yorum”, Küllerden Diriliş (Kur’ân, İnsan, Bilim ve Evrene Dair), Fecr Yayınları, Ankara-2009, 32-70.
  21. El-Matüridî, Ebu Mansur, Te’vilâtu’l-Kur’ân, Daru’l-Mizan, İstanbul-2010. Mevlevî, Tahir-ül, Edebiyat Lügatı, Enderun Kitabevi, İstanbul-1973.
  22. Özcan, Zeki, Teolojik Hermenötik, Alfa Yayınları, İstanbul-1998.
  23. Sabbagh, T., La Métaphore dans Le Coran, Adrien-Maisonneuve, Paris, 1943.
  24. Şahinoğlu, Nazif, “Te’vîl”, M.E.B. İslam Ansiklopedisi, M.E. Basımevi, İstanbul, 1979. Ez-Zehebî, Muhammed, et-Tefsîr ve’l-Mufessirûn, Dâru’l-Kutubi’l-Hadîse, 2. bsk., 1396/1976.
  25. Ez-Zerkeşî, el-Burhân fi Ulumi’l-Kur’ân, 2. Baskı, Daru’l-Marife, Beyrut, ts.
  26. …………., el-Burhân fi Ulumi’l-Kur’ân, Mektebetu Dari’t-Türas, thk., Muhammed Ebu’l-Fadl İbrahim, ts.
  27. …………., “Değişim karşısında Varolan’ı Gözeten Diri Yorum”, Küllerden Diriliş (Kur’ân, İnsan, Bilim ve Evrene Dair), Fecr Yayınları, Ankara-2009, 32-70.