Dergiler / Liberal Düşünce Dergisi / 2018 / Cilt: 23 - Sayı: 91-92

Devlet Başkanı ve Siyasî Parti İlişkisi Üzerine

On the Relations Between the President and the Political Party

Sayfa
113–142
Yayın Tarihi
2018-12-29
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Zira devletin başı olan devlet başkanının siyasî partilerle olan ilişkisinin en dikkat çekici ve etkili olduğu örnekler –mevcut Türk tipi başkanlık sistemi şimdilik dikkate alınamadığı varsayılarak– yarı başkanlık sistemi uygulamalarıdır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada geçmişte Türkiye’nin gündeminde yer almış olan “siyasî parti üyeliği bulunan cumhurbaşkanı/devlet başkanı” konusuna işaret edilecektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu sebeple Türkiye’nin yeni sistem arayışında bir tercih olabileceğine yönelik geçmişte tartışılan, “partili cumhurbaşkanlığı” üzerinde durularak, karşılaştırmalı bir perspektif sunulmaya çalışılacaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Zira devletin başı olan devlet başkanının siyasî partilerle olan ilişkisinin en dikkat çekici ve etkili olduğu örnekler –mevcut Türk tipi başkanlık sistemi şimdilik dikkate alınamadığı varsayılarak– yarı başkanlık sistemi uygulamalarıdır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Devlet Başkanı · Cumhurbaşkanı · Siyasî Parti İlişkisi

Özet

Bu çalışmada geçmişte Türkiye’nin gündeminde yer almış olan “siyasî parti üyeliği bulunan cumhurbaşkanı/devlet başkanı” konusuna işaret edilecektir. Bu sebeple Türkiye’nin yeni sistem arayışında bir tercih olabileceğine yönelik geçmişte tartışılan, “partili cumhurbaşkanlığı” üzerinde durularak, karşılaştırmalı bir perspektif sunulmaya çalışılacaktır. Bu doğrultuda Türkiye’deki “partili cumhurbaşkanlığı” meselesine tarihsel bir bakış açısıyla değinildikten sonra, üç demokratik hükûmet sistemi olarak kabul edilen başkanlık, parlamenter ve yarı başkanlık sistemlerindeki devlet başkanı – siyasî parti ilişkisine yönelik genel bir çerçeveye işaret edilecektir. Son olarak ise partili cumhurbaşkanlığı mefhumunun yarı başkanlık sisteminin geçerli olduğu ülke örneklerindeki işlevselliği üzerinde durularak iki yarı başkanlık sistemi örneği ele alınacaktır. Zira devletin başı olan devlet başkanının siyasî partilerle olan ilişkisinin en dikkat çekici ve etkili olduğu örnekler –mevcut Türk tipi başkanlık sistemi şimdilik dikkate alınamadığı varsayılarak– yarı başkanlık sistemi uygulamalarıdır.

Abstract

This paper will focus on one of Turkey’s most debated topics based on the problem of its governmental system, namely the political party membership of the president. By this, firstly, Turkey’s near past, during which the president has been a member of a political party, will be briefly addressed. Following this, a general framework regarding the three democratic systems of government will be drawn; parliamentary, presidential, and semi-presidential systems. In this sense, the president-party relations in those systems will be elaborated as well. Finally, two semi-presidential examples will be addressed due to the fact that the phenomenon of a president, who is a member of a political party, is most effective in a semi-presidential system –until detailed works on Turkey’s current presidential system will be published.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AYVAZ, M. E. (2018). Devlet Başkanı ve Siyasî Parti İlişkisi Üzerine. Liberal Düşünce Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 91-92, 113–142. https://ajindex.com/articles/133171

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. ABERG, Jenny ve Thomas Sedelius, “A Systematic Review of Semi-Presidential Studies: Struggling to Move beyond Linz”, ECPR Conference Paper, 2016.
  2. ABULABAN, Abdurrahman, The Presidentialisation of Turkish Parliamentary Democracy, ECPR Conference Paper, 2000.
  3. ARSLAN, Ali, “Türkiye’de Cumhurbaşkanlığı ile Siyasî Parti Üyeliğinin Birbirinden Ayrılması Süreci (1923-1961)”, atam.gov.tr, www.atam.gov.tr/dergi/sayi-34/turkiyede-cumhurbaskanligi-ile-siyasi-parti-uyeliginin-birbirinden-ayrilmasi-sureci-1923-1961 (Erişim: 21 Ekim 2018)
  4. ARSLAN, Ali, “Partili Cumhurbaşkanlığı”, Hukukçular Birliği Dergisi, 9 Haziran 2014 www.hukukbir.com/partili-cumhurbaskanligi (Erişim: 20 Ekim 2018)
  5. ARTER, David, “Finland”, Ed. Robert Elgie, Semi-Presidentialism in Europe, Oxford Univ. Press, New York 1999, s. 48-66.
  6. ASLAN, Ali, “Türkiye için Başkanlık Sistemi. Demokratikleşme, İstikrar, Kurumsallaşma”, SETA Analiz, Sayı: 122, Nisan 2015.
  7. AYVAZ, M. Erkut, “How Do We Remember Adnan Menderes in Contemporary Turkish Politics?”, The New Turkey, 19 Eylül 2018 https://thenewturkey.org/how-do-we-remember-adnan-menderes-in-contemporary-turkish-politics/ (Erişim: 20.10.2018).
  8. AYVAZ, M. Erkut, “Sistem sorununun çözümünde yarı başkanlık modeli”, Star Açık Görüş, 29 Mayıs 2016.
  9. AYVAZ, M. Erkut, “Cumhurbaşkanlığını doğru kavramsallaştırmak”, Yeni Şafak, 2 Aralık 2016.
  10. AYVAZ, M. Erkut, “Ulusal meclis seçimleri ve Macron’un ilk ‘partili’ sınavı”, AA, 24 Mayıs 2017 https://www.aa.com.tr/tr/analiz-haber/ulusal-meclis-secimleri-ve-macronun-ilk-partili-sinavi/825008 (Erişim: 19.10.2018).
  11. BABACAN, Nuray, “Mustafa Şentop: Yarı Başkanlık bize daha uygun”, Hürriyet, 30 Ocak 2015 www.hurriyet.com.tr/gundem/mustafa-sentop-yari-baskanlik-bize-daha-uygun-28081587 (erişim: 20 Kasım 2018). BACHELOT Carole ve Florance Haegel, “The Presidentialization of Dominant Parties in France”, içinde: Gianluga Passarelli (ed.), The Presidentialization of Political Parties, ss. 88-106.
  12. BELGE, Murat, Militarist Modernleşme – Almanya, Japonya ve Türkiye, İletişim Yayınları, 3. baskı, İstanbul 2012.
  13. BERNSTEIN, Jonathan,, “Obama Is Partisan. So What?”, BloombergView, 11 Eylül 2015, https://www.bloomberg.com/view/articles/2015-09-11/obama-is-partisan-so-what- (Erişim: 20 Ekim 2018)
  14. BLUME, Georg, “Ein Jahr Macron: Die Kritik am König wächst”, Spiegel Online, 7 Mayıs 2018 www.spiegel.de/politik/ausland/frankreich-emmanuel-macron-ein-jahr-im-amt-viel-kritik-a-1206649.html (Erişim: 19.10.2018)
  15. BUCUR, Cristina, “Cabinet ministers under