Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBu filmlerin karşılaştırmalı analizinde ise incelenen tüm filmlerde insanın özerk ve tekil bir varlık olarak merkeze alındığı liberal hümanist anlatının çöküşüne vurgu yapıldığı tespit edilmiştir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Yapay zekânın yaşamımızın bir parçası olmaya başladığı zaman diliminde üretilmiş olan çağdaş bilim kurgu filmleri, teknolojik gelişmeleri insan varlığını temelden etkileyen varoluşsal bir dönüşüm olarak yansıtmaya başlamıştır. Yapay zekâ ve robot teknolojilerindeki gelişmelerin ivme kazandığı 2010’lu yıllarda yapılan Oblivion (2013), Ex Machina (2014) ve Upgrade (2018) filmleri, yapay zekânın farklı şekillerde bedenlenerek insan varlığının karşısına çıkışını konu edinmektedir. Yapay zekâ ve posthüman bedenin bu filmlerde ne şekilde temsil edildiğini ortaya koymayı amaçlayan bu çalışmada, incelenen filmler posthümanist kuramın önde gelen temsilcilerinden Donna Haraway’in ‘siborg’ ve N. Katherine Hayles’in ‘bedenlenme’ kavramları çerçevesinde metinsel analiz ve karşılaştırmalı analiz yöntemleriyle çözümlenmiştir. İnceleme sonucunda yapay zekânın kontrolünde olan posthüman bedenin,Oblivion filminde kopyalanabilen ve seri üretilebilen biyolojik bir aparat, Ex Machina filminde yedek parçalarla tamir edilebilen sentetik bir arayüz, Upgrade filminde ise işgal edilebilen bir donanım olarak kurgulandığı görülmüştür. Bu filmlerin karşılaştırmalı analizinde ise incelenen tüm filmlerde insanın özerk ve tekil bir varlık olarak merkeze alındığı liberal hümanist anlatının çöküşüne vurgu yapıldığı tespit edilmiştir. Bu filmlerde insanın kendi yarattığı teknoloji karşısında kontrolü yitirmiş pasif bir nesneye, bedeninin ise işgal edilebilir, kopyalanabilir ve yedek protezlerle değiştirilebilir posthüman bir varlığa dönüştüğü sonucuna varılmıştır.
Abstract
Contemporary science fiction films, produced in an era when artificial intelligence is increasingly integrated into daily life, have started to portray technological advancements as an existential transformation that fundamentally affects human existence. In the 2010s, a period marked by accelerated advancements in artificial intelligence and robotics, films such as Oblivion (2013), Ex Machina (2014), and Upgrade (2018) focus on the role of artificial intelligence materializing in different embodied forms, confronting human existence. This study aims to reveal how artificial intelligence and the posthuman body are represented by analyzing these films through textual and comparative methods drawing upon the concepts of leading posthumanist theorists, namely Donna Haraway’s ‘cyborg’ and N. Katherine Hayles’ ‘embodiment’. The analysis reveals that the posthuman body controlled by artificial intelligence is constructed in Oblivion as a biological apparatus that can be replicated and mass-produced, in Ex Machina as a synthetic interface that can be repaired with spare parts, and in Upgrade as hardware that can be occupied. Furthermore, the comparative approach demonstrates that these films emphasize the collapse of the liberal humanist narrative, which centers on the individual as an autonomous and singular being. The study concludes that in these films, humans, under the dominion of their own created technology, have become passive objects, and their bodies have transformed into posthuman entities that can be occupied, replicated, and replaced with prosthetics.