Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Katılımcıların %57.1’i anne ve çocukların %34.4’ü 6–11 yaş grubundadır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Bu çalışmada, göçmen ebeveynlerde sosyal uyum ile ebeveynlik stresi arasındaki ilişkinin incelenmesi ve ebeveynlik stresini yordayan faktörlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırma nicel araştırma deseni kapsamında ilişkisel tarama modeli ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evrenini Uşak ilinde 0–18 yaş aralığında çocuğu olan göçmen ebeveynler oluşturmuştur. Örneklem büyüklüğü G*Power 3.1.9.7 programında r = –.245, α = .05 ve %95 güç ile minimum 210 olarak hesaplanmış, çalışma 410 ebeveyn ile tamamlanmıştır. Veriler “Sosyodemografik Bilgi Formu”, “Göçmenler İçin Sosyal Uyum Ölçeği (GSUÖ)” ve “Ebeveynlik Stres Ölçeği (ESÖ)” kullanılarak toplanmış ve SPSS 25.0 programında analiz edilmiştir. Bulgular: Katılımcıların %57.1’i anne ve çocukların %34.4’ü 6–11 yaş grubundadır. GSUÖ toplam puan ortalaması 85.18±3.99, ESÖ toplam puan ortalaması 20.76±17.53 olarak bulunmuştur. Korelasyon analizine göre ebeveynlik stresi ile dışlanma (r=–.21, p<.01) ve geçmiş yaşantılar (r=–.23, p<.01) arasında negatif yönlü, bireysel faktörler (r=.21, p<.01) arasında ise pozitif yönlü zayıf düzeyde anlamlı ilişkiler saptanmıştır. Hiyerarşik regresyon analizinde ebeveyn cinsiyeti, çocuğun yaşı ve psikolojik-sosyal destek alt boyutunun ebeveynlik stresinin anlamlı yordayıcıları olduğu belirlenmiştir. Sonuç: Çalışma, göçmen ebeveynlerde ebeveynlik stresinin sosyal uyumun özellikle dışlanma, geçmiş yaşantılar ve bireysel faktörler boyutları ile ilişkili olduğunu ve psikososyal destek mekanizmalarının stres üzerinde belirleyici rol oynadığını göstermektedir. Bu doğrultuda, birinci basamak sağlık hizmetlerinde göçmen ebeveynlere yönelik psikososyal hizmetlerin güçlendirilmesi ve destek programlarının yaygınlaştırılması önerilmektedir.
Abstract
Objective: This study aimed to examine the relationship between social adjustment and parenting stress in immigrant parents and to identify factors predicting parenting stress. Method: The research was conducted using a correlational survey model within the scope of a quantitative research design. The population consisted of immigrant parents in Uşak province with children aged 0–18 years. The sample size was calculated as a minimum of 210 with r = –.245, α = .05 and 95% power using the G*Power 3.1.9.7 program, and the study was completed with 410 parents. Data were collected using the “Sociodemographic Information Form”, the “Social Adjustment Scale for Immigrants (SAS)” and the “Parenting Stress Scale (PSS)” and analyzed using SPSS 25.0 program. Results: 57.1% of the participants were mothers and 34.4% of the children were in the 6–11 age group. The mean total score for GSUÖ was found to be 85.18±3.99, and the mean total score for ESÖ was 20.76±17.53. According to the correlation analysis, a weak but significant negative correlation was found between parental stress and exclusion (r=–.21, p<.01) and past experiences (r=–.23, p<.01), while a weak but significant positive correlation was found between parental stress and individual factors (r=.21, p<.01). In the hierarchical regression analysis, parental gender, child's age, and the psychological-social support sub-dimension were determined to be significant predictors of parental stress. Conclusion: The study shows that parenting stress in immigrant parents is related to the dimensions of social adjustment, particularly exclusion, past experiences, and individual factors, and that psychosocial support mechanisms play a decisive role in stress. Accordingly, it is recommended that psychosocial services for immigrant parents be strengthened and support programs be expanded in primary healthcare settings.