Tenkit ve Teori Konusunda Boşluğu Dolduran Kılavuz Bir Eser: Eski Türk Edebiyatında Tenkit ve Teori

Kaynakça (18)

1. AĞAOĞLU, A. (2001). Şâhi Divanı mı, Vâhi Divanı mı? Toplumsal Tarih, 93, 62-65.
2. AKSOYAK, İ. H. (2000). Gelibolulu Mustafa Âlî’nin Divanlarından Vâridâtü’l- Enika’nın Neşri Üzerine. Türklük Bilimi Araştırmaları, 9, 223-236.
3. CEYHAN, A. (1997). Vehbi, Lütfiyye. İlmi Araştırmalar, 5, 299-388.
4. GÖKYAY, O. Ş. (1982). Destursuz Bağa Girenler. İstanbul: Dergâh Yayınları.
5. GÖKYAY, O. Ş. (1995). Eski Yeni ve Ötesi Seçme Makaleler. İstanbul: İletişim Yayınları.
6. GÖKYAY, O. Ş. (1997). Kim Etti Sana Bu Karı Teklif. İstanbul: İletişim Yayınları.
7. GÖKYAY, O. Ş. (2002). Güçlük Nerede. İstanbul: İletişim Yayınları.
8. KALPAKLI, M. (1999). Bahtsız Şehzâdenin Bahtsız Divan’ı: “Cem Sultan’ın Türkçe Divan’ı” Neşri Üzerine Notlar. Kebikeç, 7-8, 33-44.
9. KORTANTAMER, T. (1993). Genç Edebiyat Araştırmacısının Yanlışları. Marmara Üniversitesi Türklük Araştırmaları Dergisi, 7, 377-368.
10. KÖKSAL, M. F. (2012). Eski Türk Edebiyatında Tenkit ve Teori. İstanbul: Kesit Yayınları.
11. KURNAZ, C. (1986). İsmail Beliğ ve Nuhbetü’l-Âsâr’ı. Türk Kültürü Araştırmaları (Dr. Emel Esin’e Armağan),1, 141-151.
12. KÜÇÜK, S. (1992). Riyâzî Divânı’ndan Seçmeler. Türk Dili, 492, 464-473.
13. SARAÇ, M. A. Y. (1996). İbn-i Kemâl Divanı’nın Tenkitli Metninin Tenkidi, İlmî Araştırmalar, 3, 191-195.
14. TANYERİ, M. A. (2005). Divanlar Üstüne Eleştiriler, İstanbul: Turkuaz Yayınları.
15. TANYERİ, M. A. (2009). Divanlar Üstüne Eleştiriler 2, İstanbul: Sahaflar Kitap Sarayı.
16. TULUM, M. (1996), Elvan Çelebi’nin Menâkıbu’l Kudsiyye Adlı Eserinin İkinci Baskısı Münasebetiyle. İlmî Araştırmalar, 2, 175-228.
17. TULUM, M. (2000). Tarihi Metin Çalışmalarında Usul (Menâkıbü’l Kudsiyye Üzerinde Bir Deneme). İstanbul: Deniz Kitabevi.
18. ÜNVER, İ. (1997). Ahmedî’nin Cemşîd ü Hurşîd Mesnevisi Üzerine. Türkoloji Dergisi, 7, 171-180.