Dergiler / MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2021 / Cilt: 10 - Sayı: 2

Dijital Eğitim Platformu Değerlendirme Ölçeği’nin (DEPDÖ) Geliştirilmesi Çalışması

Development of the Digital Education Platform Evaluation Scale (DEPDÖ)

Sayfa
901–917
Yayın Tarihi
2021-04-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu uygulamadan elde edilen verilerle açımlayıcı faktör analizi yapılmış, ölçeğin geçerli maddeleri, alt boyutları ve güvenirlik değerleri tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada dijital eğitim platformlarını değerlendirmeye yönelik bir ölçek aracının geliştirilmesi amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın çalışma grubunu Ankara ve Kırıkkale illerinde görev yapan 321 ilkokul sınıf öğretmeni oluşturmaktadır. 55 maddelik taslak ölçek formu 121 öğretmene uygulanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu uygulamadan elde edilen verilerle açımlayıcı faktör analizi yapılmış, ölçeğin geçerli maddeleri, alt boyutları ve güvenirlik değerleri tespit edilmiştir.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:ölçek · dijital içerik · dijital eğitim

Özet

Bu çalışmada dijital eğitim platformlarını değerlendirmeye yönelik bir ölçek aracının geliştirilmesi amaçlanmıştır. Literatür taraması, dijital eğitim platformlarının içeriklerinin incelenmesi ve sahada görevli öğretmenlerle yapılan görüşmeler sonucunda madde havuzu hazırlanmış, ardından hazırlanan maddeler uzman görüşleri doğrultusunda yeniden düzenlenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu Ankara ve Kırıkkale illerinde görev yapan 321 ilkokul sınıf öğretmeni oluşturmaktadır. 55 maddelik taslak ölçek formu 121 öğretmene uygulanmıştır. Bu uygulamadan elde edilen verilerle açımlayıcı faktör analizi yapılmış, ölçeğin geçerli maddeleri, alt boyutları ve güvenirlik değerleri tespit edilmiştir. İkinci aşamada farklı 200 öğretmene nihai ölçek uygulanmıştır. Elde edilen verilerle doğrulayıcı faktör analizi yapılmıştır. Açımlayıcı faktör analizi sonucunda Cronbach Alfa güvenirlik katsayıları sırayla .88, .89, .75 ve .70 olan dört alt boyut tespit edilmiştir. Elde edilen alt boyutlar toplam varyansın %65,92’sini açıklamaktadır. Ölçeğin tümüne ilişkin elde edilen Cronbach Alfa güvenirlik katsayısı .92’dir. Ölçekte yer alan yirmi maddenin faktör yük değerleri .48’in üzerinde kalmış ve ölçek 20 maddeden oluşmuştur. Yapılan doğrulayıcı faktör analizi sonuçlarına göre RMSEA=0.056; χ2/sd=2,19; SRMR=0.051; NFI=0.90; NNFI=0.91; CFI=0.93; GFI=0.82; AGFI=0.80; IFI=0.91; RFI=0.90. Bu değerler dikkate alındığında, dijital eğitim platformları değerlendirme ölçeğinin geçerliğe ve güvenirliğe sahip bir ölçme aracı olduğu söylenebilir.

Abstract

This study aims to develop a large-scale tool for assessing digital education platforms. As a result of a literature review, study of the content of digital education platforms and interviews with teachers in the field, a number of tasks were prepared, and then the prepared tasks were regrouped in accordance with the opinions of experts. The study group of the research includes 321 primary school teachers working in Ankara and Kırıkkale provinces. The 55- item draft scale form was applied to 121 teachers. An exploratory factor analysis was performed with the data obtained from this application, and the allowable elements, sub-sizes, and reliability values of the scale were determined. In the second application, the final scale was applied to 200 different teachers. Confirmatory factor analysis was carried out based on the obtained data. As a result of exploratory factor analysis, four sub-dimensions were determined with %65,92 of the total variance. Cronbach Alpha internal consistency coefficients of the sub-factors are .88, .89, .75 and .70 respectively. The total reliability coefficient of the scale is .92. The factor load values of twenty items in the scale remained above 48 and the scale consisted of 20 items. According to the results of the confirmatory factor analysis, the RMR model fit index is at an acceptable level. χ2/df=6,227 (p=.000); RMSEA=0,128; NFI=0,78; CFI=0,80; AGFI=0,72; GFI=0,78; RMR=0.08. As a result, the digital education platforms awareness scale is a valid and reliable measurement tool.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZERBAŞ, M. A., YAZICI, E. B. (2021). Dijital Eğitim Platformu Değerlendirme Ölçeği’nin (DEPDÖ) Geliştirilmesi Çalışması. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 2, 901–917. https://ajindex.com/articles/132148

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Akın, A. (2006). 2X2 başarı yönelimleri ölçeği: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12. Akın, G. (2014). Andragoji kavramı ve anfragoji ile pedagoji arasındaki fark. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 47(1), 279-300.
  2. Altıparmak, M., Kurt, İ., D. & Kapıdere, M. (2011). E-öğrenme ve uzaktan eğitimde açık kaynak kodlu öğrenme yönetim sistemleri. Akademik Bilişim Konferansı Bildirileri, İnönü Üniversitesi,
  3. Malatya. Arslan, Z. (2016). Eğitim bilişim ağındaki matematik dersi içeriğine ilişkin öğretmen görüşleri: Trabzon ili örneği. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  4. Balcı, A. (2009). Sosyal bilimlerde araştırma yöntem, teknik ve ilkeler. (7.b.). Ankara:
  5. Pegem Akademi. Bayrakçı, M. & Demirbaş, M. (2013). Kimya öğretiminde öğrenci motivasyonu: Türkiye örneği. Kırıkkale Üniversitesi.
  6. Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (13. b.). Ankara:
  7. Pegem Akademi. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2011). Bilimsel araştırma yöntemleri (8. b.). Ankara:
  8. Pegem Akademi. Büyüköztürk, Ş., Çokluk, Ö. ve Köklü, N. (2010). Sosyal bilimler için istatistik (6. b.). Ankara:
  9. Pegem Akademi. Büyüköztürk, Ş., Çokluk, Ö ve Şekercioğlu, G. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: Spss ve lisrel uygulamaları. Ankara:
  10. Pegem Akademi. Cabı, E. (2015). Dijital teknolojiye yönelik tutum ölçeği. Kastamonu Eğitim Dergisi, 24(3), 1229-1244.
  11. Ceylan, V.K., Gündoğdu, K. (20019). Öğretmenlerin e-içerik geliştirme becerileri: bir hizmet içi eğitim deneyimi. Eğitim ve İnsani Bilimler Dergisi, 8(15). Coşkun, B. (2015). İletişim teknolojilerinin stratejik kaynak yönetimi: Türk Telekomünikasyon Anonim Şirketi (TTAŞ) örneği. Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 1(1), 31-53.
  12. Fatih (2019). http://fatihprojesi.meb.gov.tr/ adresinden 8 Kasım 2020 tarihinde ulaşılmıştır. Field, A. (2009). Discovering statistics using SPSS (Third ed.). London: Sage. Georgiev, T., Georgieva, E. & Smrikrov, A. (2004). M-learning - a new stage of е-learning, International Conference on Computer Systems and Technologies –CompSysTech, 28-128-5.
  13. Kapil, Y. ve Roy, A. (2014), A critical evaluation of generation z at workplaces. International Journal of Social Relevance & Concern, 2(1),10-14.
  14. Karasar, N. (2005). Bilimsel araştırma yöntemi kavramlar ilkeler teknikler. Ankara:
  15. Nobel Yayınları.
  16. Kass, R. A., & Tinsley, H. E. A. (1979). Factoranalys