KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi / 2026 / Cilt: 13 Sayı: 2

ORHAN PAMUK’UN KARA KİTAP VE BENİM ADIM KIRMIZI ESERLERİNİN POSTMODERNİST OKUMASI

A POSTMODERNIST READING OF ORHAN PAMUK’S BLACK BOOK AND MY NAME IS RED

Erdem Aybay(Bitlis Eren Üniversitesi)0000-0002-6251-9380
Sayfa
519–532
Yayın Tarihi
2024-06-15
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu akımı Türkiye bağlamında analiz ettiğimizde Orhan Pamuk’un eserlerinin analizi postmodernist unsurların izlerini göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, Orhan Pamuk’un Kara Kitap (1990) ve Benim Adım Kırmızı (1998) adlı iki romanında postmodernizmin izlerini incelemektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Hareket, İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra önemli bir yaygınlığa kavuşmuş ve farklı alanlardaki sayısız örnekleriyle artık hayatımızda yer almaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu akımı Türkiye bağlamında analiz ettiğimizde Orhan Pamuk’un eserlerinin analizi postmodernist unsurların izlerini göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Orhan Pamuk · Postmodernizm · kurgu

Özet

Bu çalışma, Orhan Pamuk’un Kara Kitap (1990) ve Benim Adım Kırmızı (1998) adlı iki romanında postmodernizmin izlerini incelemektedir. Teorik çerçeve olarak Türk edebiyatı için yeni sayılabilecek postmodernizm, Batı kanonunun nispeten uzun süredir aşina olduğu bir kavramdır. Hareket, İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra önemli bir yaygınlığa kavuşmuş ve farklı alanlardaki sayısız örnekleriyle artık hayatımızda yer almaktadır. Bu edebî hareketin her ülkede veya kültürde farklı şekilde ortaya çıkmasının çeşitli nedenleri vardır. Bu nedenler genellikle siyasi ve toplumsal gelişmelerden kaynaklanmaktadır. Bu akımı Türkiye bağlamında analiz ettiğimizde Orhan Pamuk’un eserlerinin analizi postmodernist unsurların izlerini göstermektedir. Çalışma, postmodernizmin Türk kültüründe nasıl ortaya çıktığı sorusunun cevabını ararken, postmodernizmin politikadaki ortaya çıkışı ve edebiyattaki evrimini kapsayan tarihi, postmodernizmin Türk edebiyatında nasıl tezahür ettiğini anlamaya yardımcı olabilecektir. Türk edebî eserlerinde postmodernizmin izlerini bulmak için Orhan Pamuk’un bu iki eserinde postmodernizmin izleri incelenmektedir.

Abstract

The present study analyzes traces of postmodernism in Orhan Pamuk’s two novels: Black Book (1990) and My Name is Red (1998). As the theoretical framework, postmodernism which can be considered new to Turkish Literature, is a concept that the Western canon has been familiar with for a relatively long time. The movement had a significant spread after the Second World War and is now in our lives with countless examples in different fields. There are several reasons for this movement to appear differently in each country or culture. These reasons generally stem from political and social developments. When analyzing this movement in the Turkish context, the analysis of Orhan Pamuk’s works shows traces of postmodernist elements. While looking for an answer to how postmodernism emerged in Turkish culture, the comprehensive history of postmodernism with its emergence in politics and evolution in literature can help to understand how postmodernism manifests itself in Turkish literature. To find traces of postmodernism in Turkish literary works, Orhan Pamuk’s two books are analyzed to bring an approach to postmodernism in Turkish fiction.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Aybay, E. (2024). ORHAN PAMUK’UN KARA KİTAP VE BENİM ADIM KIRMIZI ESERLERİNİN POSTMODERNİST OKUMASI. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, Cilt: 13 Sayı: 2, 519–532. https://doi.org/10.7884/teke.1403308

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Balcı, M. (2019). Orhan Pamuk romanlarında modern ve postmodern öğelerin mukayyesesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Aksaray: Aksaray Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  2. Baudrillard, J. (2021). Simulation and simulacra. New York: Routledge.
  3. Baudrillard, J. (1996). The system of objects, It. transl. Milano, Bompiani, London, Verso.
  4. Baudrillard, J. (2004). Fragments: Conversations with François L’yvonnet. New York: Routledge.
  5. Baudrillard, J. (2016). La Sociètè de consummation. New York: Routledge.
  6. Hassan, I. (1982). The dismemberment of orpheus: Toward a postmodern literature. Wisconsin: The University of Wisconsin Press.
  7. Hassan, I. (1983). The culture of postmodernism. Theory, culture, and society, s. 119-131.
  8. Hegarty, P. (2004). Jean Baudrillard: Live Theory. London, New York: Continuum.
  9. Hitchens, C. (2006). A chronology of the Algerian War of Independence. Retrieved May 05, 2023, from https://www.theatlantic.com/magazine/archive/2006/11/a-chronology-of-theAlgerian-war-of independence/305277/
  10. Holland, E. W. (1999). Deleuze and Guattari’s anti-oedipus introduction to schizoanalysis. New York: Routledge.
  11. Lyotard, J. F. (1994). The postmodern condition, New York: Routledge.
  12. Mchale, B. (1996). Postmodernist fiction. London: Routledge.
  13. Naylor, P. C. (2015). Historical dictionary of Algeria. London: Rowman & Littlefield.
  14. Nietzsche, F. (2001). İyinin ve kötünün ötesinde, çev. Ahmet İnam. İstanbul: Yorum Yayınevi.
  15. Pamuk, O. (2018). Kara kitap. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  16. Ryan, M. (2000). Postmodern siyaset, çev. Mehmet Küçük. Ankara: Vadi Yayınları.
  17. Sim, S. (2006). Postmodern düşüncenin eleştirel sözlüğü, çev. Mukadder Erkan, Ali Utku. Ankara: Ebabil Yayınları.