Dergiler / TSK Koruyucu Hekimlik Bülteni / 2009 / Cilt: 8 - Sayı: 5

Yaşlı popülasyonda düşmeye yaklaşım

Approach to fall in elderly population

Sayfa
437–444
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu nedenle, yaşlının hareketinin kısıtlanmasına, bakımevine yerleştirilmesine yol açan ve bağımsız yaşamını tehdit eden düşmenin değerlendirilmesi önem arz etmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Düşme yaşlılarda sık karşılaşılan, ölüm ve hastalık oranlarında önemli miktarda artışa yol açan geriatrik sendromlardan biridir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yaşlıda bilişsel, davranışsal ve yürütücü fonksiyonlarda gerileme ortaya çıktığında, düşme görülmeye başlanır. 65 yaş üstünde, sağlıklı ve toplum içinde yaşayanlarda kişi başı yıllık düşme oranı %30-40 iken, uzun dönem bakım merkezlerinde yaşayanlarda %50’lere çıkmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu nedenle, yaşlının hareketinin kısıtlanmasına, bakımevine yerleştirilmesine yol açan ve bağımsız yaşamını tehdit eden düşmenin değerlendirilmesi önem arz etmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Düşme yaşlılarda sık karşılaşılan, ölüm ve hastalık oranlarında önemli miktarda artışa yol açan geriatrik sendromlardan biridir. Yaşlıda bilişsel, davranışsal ve yürütücü fonksiyonlarda gerileme ortaya çıktığında, düşme görülmeye başlanır. 65 yaş üstünde, sağlıklı ve toplum içinde yaşayanlarda kişi başı yıllık düşme oranı %30-40 iken, uzun dönem bakım merkezlerinde yaşayanlarda %50’lere çıkmaktadır. Önemli yaralanma olarak nitelendirebileceğimiz kırık (kalça, kol, bilek, pelvis), kafa ve ciddi yumuşak doku yaralanmaları, düşen yaşlıların %10-25’inde gelişebilmektedir. Düşme, çeşitli nedenlerden dolayı, klinik muayenede sıklıkla gözden kaçmaktadır: düşme sonrası yaralanma gelişmemişse hasta, doktora düşmeyi söylemeyebilir; doktor düşmeyi hastaya sormayabilir veya doktor ve hastanın yanlış düşüncesine göre düşme, yaşlanmanın bir parçası olarak değerlendirilebilir. Yaşlılar genellikle düşme konusunda kendiliğinden bilgi vermedikleri için hepsine yılda en az bir defa düşüp düşmediği sorulmalı, denge ve yürüme problemleri açısından değerlendirilmelidirler. Yaşlıda düşmenin birçok farklı nedeni vardır. Postüral dengeyi sağlayan vestibüler sistemde, yürüme ve kardiovasküler fonksiyonda, altta yatan yaş nedenli bozulmalara ilave bir faktör, normal denge mekanizmasını etkileyerek düşmeler gerçekleşebilir. Bu faktör bir akut hastalık (ateş, sıvı kaybı, aritmi vb.), yeni bir ilaç veya güvenli olmayan yürüme alanı olabilir. Yaşlı kişiler, ortaya çıkan ek streslerle başa çıkamayabilirler. Düşmeyi önleme ve sıklığını azaltmada, tıbbi girişimler, çevresel düzenlemeler, eğitim-egzersiz programları ve yardımcı aletler kullanılmaktadır. Risk faktörlerinin tespiti ve bunlara dikkat edilmesi veya ortadan kaldırılması, düşme oranını azaltabilmektedir. Bu nedenle, yaşlının hareketinin kısıtlanmasına, bakımevine yerleştirilmesine yol açan ve bağımsız yaşamını tehdit eden düşmenin değerlendirilmesi önem arz etmektedir.

Abstract

Falls are one of the geriatric syndromes which occur commonly and significantly increase morbidity and mortality rates in elderly. The incidence of falls increases with age. Falls usually occur when impairments in cognitive, behavioral, and executive function begin. The incidence of fall is between 30 and 40 percent of community-dwelling people and approximately 50 percent of individuals in the long-term care setting over the age of 65 years. Fracture (hip, arm, wrist, pelvis), head trauma or major lacerations, as defined serious wounding, occur 10-25% of elderly cases. Fall is overlooked in clinical examination due to various reasons; the patient never mentions the event to a doctor; there is no injury at the time of the fall; the doctor fails to ask the patient about a history of falls; or either doctor or patient erroneously believes that falls are an inevitable part of the aging process. Elderly give not usually any self-information about fall, for this reason, all older patients should be asked at least once per year about falls and should be assessed in terms of balance and gait disorders. There are many distinct causes for falls in old people. Falls in older individuals occur when a threat to the normal homeostatic mechanisms that maintain postural stability is superimposed on underlying age-related declines in balance, ambulation, and cardiovascular function. This factor may be an acute illness (eg, fever, water loss, arrhythmia), a new medication, an environmental stress (eg, unfamiliar surrounding), or an unsafe walking surface. The elderly person can not cope with happened additional stress. To prevent and decrease the frequency of falls, effective approaches are medical interventions, environmental modifications, education-exercise programs, and assisted device. Detection and amelioration of risk factors can significantly reduce the rate of future falls. The assessment of fall, causing mobility restriction, use of nursing home, and treating independent live in elderly, are very important. and needs further studies.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

NAHARCI, M. İ., DORUK, H. (2009). Yaşlı popülasyonda düşmeye yaklaşım. TSK Koruyucu Hekimlik Bülteni, Cilt: 8 - Sayı: 5, 437–444. https://ajindex.com/articles/131591

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Zecevic AA, Salmoni AW, Speechley M, Vandervoort AA. Defining a fall and reasons for falling: comparisons among the views of seniors, health care providers, and the research literature. Gerontologist. 2006; 46(3): 367-376
  2. Holtzer R, Friedman R, Lipton RB, Katz M, Xue W, Verghese J. The relationship between specific cognitive functions and falls in aging. Neuropsychology. 2007; 21(5): 540-548
  3. McMahon DJ, Schwab CW, Kauder D. Comorbidity and the elderly trauma patient. World J Surg. 1996; 20: 1113–1120
  4. Douglas PK, Schmader KE, Sokol NH. Falls in the elderly: Risk factors and patient evaluation. UpToDate (CD). 2008
  5. Tinetti ME. Clinical practice. Preventing falls in elderly persons. N Engl J Med. 2003; 348: 42-49
  6. Masud T, Morris RO. Epidemiology of falls. Age Ageing. 2001; 30: 3–7
  7. Rubenstein LZ, Josephson KR. Falls and their prevention in elderly people: what does the evidence show? Med Clin North Am. 2006; 90: 807-824
  8. Tinetti ME, Doucette J, Claus E, Marottoli RA. Risk factors for serious injury during falls by older persons in the community. J Am Geriatr Soc. 1995; 43: 1214-1221
  9. Sattin RW, Huber DAL, DeVito CA, Rodriquez JE, Ros A, Bacchelli S, et al. The incidence of fall injury events among the elderly in a defined population. Am J Epidemiol. 1990; 131: 1028-1037
  10. Kiel DP, O'Sullivan P, Teno JM, Mor V. Health care utilization and functional status in the aged following a fall. Med Care. 1991; 29: 221-228
  11. Peel NM, McClure RJ, Hendrikz JK. Healthprotective behaviours and risk of fall-related hip fractures: a population-based case-control study. Age Aging. 2006; 35 (5): 491-497
  12. Rubenstein LZ. Falls in older people: epidemiology, risk factors and strategies for prevention. Age & Aging. 2006; 35: 37-41
  13. Austin N, Devine A, Dick I, Prince R, Bruce D. Fear of falling in older women: a longitudinal study of incidence, persistence, and predictors. J Am Geriatr Soc. 2007; 55: 1598-1603
  14. Jensen J, Nyberg L, Gustafson Y, Lundin-Olsson L. Fall & injury prevention in residential careeffects in residents with higher & lower levels of cognition. J Am Geriatr Soc. 2003; 51: 627–635
  15. Felson DT, Anderson JJ, Hannan MT, Milton RC, Wilson PW, Kiel DP. Impaired vision and hip fracture: The Framingham Study. J Am Geriatr Soc. 1989; 37: 495-500
  16. Naharcı Mİ, Işık AT. Yaşlılarda sıvı-elektrolit dengesi. Sendrom. 2009. (basım aşamasında)
  17. Lord SR, Dayhew J, Howland A. Multifocal glasses impair edge-contrast sensiti