Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBu makalede günlük pratiklerin herhangi bir askeri ya da fiziksel güç kullanılmadan sadece ayakkabı giyme pratiklerinin mikro düzeydeki temsil ve bilgi üretimleriyle nasıl bir kolonileştirme projesine dönüşebileceği ortaya konulmuştur
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Eleştirel bir teori olarak “Postkolonyalizm” (Sömürgeleşme sonrası düşünce sistemleri) üzerine Türkiye’de çok çalışılmamaktadır. Bunun Türkiye’nin klasik ve teknik anlamıyla “kolonileştirilmemiş” bir ülke olması konusundaki savlardan kaynaklandığı düşünülebilir. Çalışmamız, bu kolonileştirme argümanlarını sorgulayarak farklı ayakkabı giyme pratiklerinin (evde ayakkabı giymek/giymemek, evin önünde ayakkabı bırakmak/bırakmamak, evde terlik giymek/giymemek) dizilerde, edebiyatta, haberlerde ve televizyon programlarında nasıl temsil edildiğine ve özsömürgeleştirme (kendi kendini sömürgeleştirme) teorisi ile nasıl analiz edilebileceğine değinmektedir. Bu makalede günlük pratiklerin herhangi bir askeri ya da fiziksel güç kullanılmadan sadece ayakkabı giyme pratiklerinin mikro düzeydeki temsil ve bilgi üretimleriyle nasıl bir kolonileştirme projesine dönüşebileceği ortaya konulmuştur
Abstract
Postcolonialism is rarely examined as a critical theory in Turkey.1 This might be related to the arguments that Turkey has never been colonized like the countries in the classical colonization history by military power and forces. By complicating this approach to colonization, we will attempt to answer how different practices of wearing shoes (wearing/ not wearing shoes in the house or leaving shoes in front of the door or not or wearing slippers or not) are represented in TV series, literature, news, TV programs and how it can be analyzed within the self-colonizing arguments. We will try to investigate how our very daily life practices can be a project of colonization without the use of any military and physical forces but through micro level elements like the representation and knowledge production on shoe wearing practices