Dergiler / SOSYAL BİLİMLER METİNLERİ / 2019 / Cilt: 2019 Sayı: 1

FRANKFURT OKULU’NUN TEMEL ELEŞTİRİ VE AMAÇLARI

Bilal Bekalp(ULUDAĞ ÜNİVERSİTESİ, İLAHİYAT FAKÜLTESİ, FELSEFE VE DİN BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, DİN FELSEFESİ ANABİLİM DALI)0000-0001-8733-959X
Sayfa
15–24
Yayın Tarihi
2019-05-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bilim artık, insanı özgürleştiren değil, onun tahakküm altına alınmasını sağlayan bir araç konumuna gelmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İnsanı efsanelerden, mitten ve rasyonel olmayan şeylerden kurtarma girişimi olarak ortaya çıkan Aydınlanma, birçok yönden desteklense de, eleştirildiği taraflar da olmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bunun en dikkat çekici örneğini oluşturan Eleştirel teori düşünürleri, Aydınlanma düşüncesinin çıkış noktalarını eleştiriye tabi tutarak, insan özgürleşimini ve tutsaklığını ortadan kaldırabileceği iddiasıyla ‘toplumsal teori’yi inşa etmeye girişmişlerdir.
💡
Sonuç & Katkı:Bilim artık, insanı özgürleştiren değil, onun tahakküm altına alınmasını sağlayan bir araç konumuna gelmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Frankfurt Okulu · Aydınlanma · Pozitivizm Eleştirisi

Özet

İnsanı efsanelerden, mitten ve rasyonel olmayan şeylerden kurtarma girişimi olarak ortaya çıkan Aydınlanma, birçok yönden desteklense de, eleştirildiği taraflar da olmuştur. Bunun en dikkat çekici örneğini oluşturan Eleştirel teori düşünürleri, Aydınlanma düşüncesinin çıkış noktalarını eleştiriye tabi tutarak, insan özgürleşimini ve tutsaklığını ortadan kaldırabileceği iddiasıyla ‘toplumsal teori’yi inşa etmeye girişmişlerdir. Bununla birlikte Marksizmin kemikleştiğini ve onun eleştirel yönünün devre dışı kaldığını da vurgulayan düşünürler, Neo-Marksist bir görünüm sergilemişlerdir. Bilimsel gelişmelerin pozitivist bir dünya görüşüyle paralel gitmesi sonucunda ortaya çıkan tüketim toplumu, insanın sahte ihtiyaçlarla sürekli tüketime zorlanması ile döngüsel bir yapı oluşturmuş bunun sonucunda da Kültür endüstrisini ortaya çıkarmıştır. Bilim artık, insanı özgürleştiren değil, onun tahakküm altına alınmasını sağlayan bir araç konumuna gelmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Bekalp, B. (2019). FRANKFURT OKULU’NUN TEMEL ELEŞTİRİ VE AMAÇLARI. SOSYAL BİLİMLER METİNLERİ, Cilt: 2019 Sayı: 1, 15–24. https://ajindex.com/articles/1313117

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (24)

  1. Adorno, T. (2003). Kültür Endüstrisini Yeniden Düşünürken. (Çev. Bülent O. Doğan). Cogito, 76-84.
  2. Adorno, T. (1998). Minima Morallia. (Çev. Orhan Koçak-Ahmet Doğukan). İstanbul: Metis Yayınları.
  3. Atiker, E. (1998). Modernizm ve Kitle Toplumu. Ankara: Vadi Yayınları.
  4. Bottomore, T. (1989). Frankfurt Okulu (Çev. Ü. H. Yolsal) İstanbul: Ara Yayıncılık.
  5. Çiğdem, A. (1992). Akıl ve Toplumun Özgürleşimi-Jürgen Habermas Üzerine Bir Çalışma. Ankara: Vadi Yayınları.
  6. Gökberk, M. (1996). Felsefe Tarihi. İstanbul: Remzi Kitabevi.
  7. Guess, R. (2002). Eleştirel Teori - Habermas ve Frankfurt Okulu. (Çev. F. Keskin). İstanbul: Ayrıntı Yayınevi.
  8. Habermas, J. (2001b). İletişimsel Eylem Kuramı. (Çev. M. Tüzel). İstanbul: Kabalcı Yayınları.
  9. Holz, H. H. (2012). Frankfurt Okulu Eleştirisi. (Çev. Mehmet Çanlı). İstanbul: Evrensel Basım Yayın.
  10. Horkheimer, M. (1998). Akıl Tutulması. (Çev. Orhan Koçak), İstanbul: Metis Yayınları.
  11. Horkheimer, M. (2005). Metafiziğe En Son Saldırı. Geleneksel ve Eleştirel Kuram. (Çev. Mustafa Tüzel), İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  12. Horkheimer, M., & Adorno, T. (1995). Aydınlanmanın Diyalektiği I. (Çev. N. Ülner- E.Ö. Karadoğan). İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
  13. Jay, M. (1989). Diyalektik İmgelem. (Çev. S. Doğan). İstanbul: Ara Yayıncılık.
  14. Kant, I. (1984). ‘Aydınlanma Nedir?’ Sorusuna Yanıt. Seçilmiş Yazılar. (Çev. ve Der. Nejati Bozkurt), İstanbul: Remzi Kitapevi.
  15. Marcuse, H. (1968). Tek Boyutlu İnsan. (Çev. S. Çağan). İstanbul: May Yayınları.
  16. Slater, P. (1989). Frankfurt Okulu: Kökeni ve Önemi. (Çev. Ahmet Özden). İstanbul: Bilim ve Sanat.
  17. Şaylan, G. (2002). Postmodernizm. Ankara: İmge Kitapevi.
  18. West, D. (1998). Kıta Avrupası Felsefesine Giriş. (Çev. Ahmet Cevizci). İstanbul: Paradigma.
  19. Adorno, T. (2003). Kültür Endüstrisini Yeniden Düşünürken. (Çev. Bülent O. Doğan). Cogito, 76-84.
  20. Atiker, E. (1998). Modernizm ve Kitle Toplumu. Ankara: Vadi Yayınları.
  21. Çiğdem, A. (1992). Akıl ve Toplumun Özgürleşimi-Jürgen Habermas Üzerine Bir Çalışma. Ankara: Vadi Yayınları.
  22. Guess, R. (2002). Eleştirel Teori - Habermas ve Frankfurt Okulu. (Çev. F. Keskin). İstanbul: Ayrıntı Yayınevi.
  23. Habermas, J. (2001b). İletişimsel Eylem Kuramı. (Çev. M. Tüzel). İstanbul: Kabalcı Yayınları.
  24. Slater, P. (1989). Frankfurt Okulu: Kökeni ve Önemi. (Çev. Ahmet Özden). İstanbul: Bilim ve Sanat.