Dergiler / Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi / 2026 / Cilt: 22 Sayı: 1

Uşak İli Ceviz Yetiştiriciliğinin Teknik Yapısı

Sayfa
166–171
Yayın Tarihi
2018-04-16
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Hasat tarihinin belirlenmesinde, üreticilerin %50’si yeşil kabuğun çatlamaya başladığı dönemi dikkate aldıklarını ifade etmişlerdir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Ülkemizde ceviz üretimi günümüzde yaklaşık 200 bin ton olarak belirlenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yetiştiricilik tüm bölgelerimizde yapılmasına rağmen, toplam ceviz üretimimizin yaklaşık %32’si Akdeniz ve Ege Bölgelerinden sağlanmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Hasat tarihinin belirlenmesinde, üreticilerin %50’si yeşil kabuğun çatlamaya başladığı dönemi dikkate aldıklarını ifade etmişlerdir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ceviz yetiştiriciliği · Potansiyel · Sorunlar

Özet

Ülkemizde ceviz üretimi günümüzde yaklaşık 200 bin ton olarak belirlenmiştir. Yetiştiricilik tüm bölgelerimizde yapılmasına rağmen, toplam ceviz üretimimizin yaklaşık %32’si Akdeniz ve Ege Bölgelerinden sağlanmaktadır. Bu çalışma, Ege Bölgesinde yer alan Uşak ilinde ceviz yetiştiriciliğinin genel durumunun belirlenmesi amacıyla üreticilerle anket yapılarak gerçekleştirilmiştir. Çalışmada, meyve bahçelerinin %52’sinin 10 dekardan küçük, %27’sinin ise 10-25 dekar arasında olduğu belirlenmiştir. Üreticilerin %61’i bahçe tesisinde 10x10 m ve üzeri dikim mesafelerini tercih etmişlerdir. Ceviz çeşitleri tercihinde Chandler (%34) ve Kaman (%22) ilk sırada yer almıştır. Üreticilerin %80’ni bahçelerini suladıklarını ifade ederken, sulama sistemi olarak bu bahçelerin %49’unda damla sulama tercih edilmiştir. Bahçelerin %85’inde toprak işleme, %82’inde gübreleme, %76’sında budama gibi kültürel ve teknik işlemler uygulanmaktadır. Üreticilerin %70’i bahçelerinden her yıl düzenli ürün alamadıklarını, bunda en büyük payın %85 ile soğuk zararı olduğunu belirtmiştir. Hasat tarihinin belirlenmesinde, üreticilerin %50’si yeşil kabuğun çatlamaya başladığı dönemi dikkate aldıklarını ifade etmişlerdir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Yıldız, E., Çolak, A. M. (2018). Uşak İli Ceviz Yetiştiriciliğinin Teknik Yapısı. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Cilt: 22 Sayı: 1, 166–171. https://doi.org/10.19113/sdufbed.24689

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (20)

  1. Köksel, H., Sürek, M., Toker, C., Özbek, K. 2010. Bitki Genetik Kaynaklarının Korunması ve Kullanımı. Türkiye Ziraat Mühendisliği VII. Teknik Kongresi. 11-15 Ocak, Ankara, 155-177.
  2. Özgen, M., Adak, S., Söylemezoğlu, G., Ulukan, H. 2000. Bitki genetik Kaynaklarının Korunma ve Kullanımında Yeni Yaklaşımlar. Türkiye Ziraat Mühendisligi V. Teknik Kongresi, 17-21 Ocak, Ankara, 259-284.
  3. Ağaoğlu, Y. S., Çelik, H., Çelik, M., Fidan, Y., Gülşen, Y., Günay, A., Halloran, N., Köksal, İ., Yanmaz, R. 2001. Genel Bahçe Bitkileri. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, 369s.
  4. Şen, S. M. 1986. Ceviz Yetiştiriciliği. Eser Matbaası, 229s.
  5. Akça, Y. 2001. Ceviz Yetiştiriciliği. Arı Ofset Matbaası, 356s.
  6. Anonymous, 2013. Food and Agriculture Organization of the United Nations. http://www.fao.org/corp/statistics/en (Erişim Tarihi: 06.08.2016).
  7. Anonim, 2016. Uşak Tarım İl Müdürlüğü. http://usak.tarim.gov.tr/ (Erişim Tarihi: 06.08.2016).
  8. Anonim, 2015. TUİK Bitkisel Üretim İstatistikleri. https://biruni.tuik.gov.tr (Erişim Tarihi: 06.02.2016).
  9. Oğuz, H. I., Doğan, A., Gün, A., Kazankaya, A., Muradoğlu, F. 2008, Determination of Fruit Characteristics of Some Turkish Walnut (Juglans regia L.) Cultivars Grown in Bozdoğan District (Aydın). Journal of Applied Biological Sciences, 2(2008), 89–91.
  10. Özkan, Y. 2005. Organik Ceviz Yetiştiriciliği ve Türkiye Açısından Önemi. Bahçe, 34(2005), 177-185.
  11. Akça, Y. 1999, Tokat Ekolojik Koşullarında Bazı Standart Ceviz Çeşitlerinin Performanslarının Saptanması Üzerine Bir Araştırma (1997-1998 dilimi). Türkiye III. Ulusal Bahçe Bitkileri Kongresi, 14-17 Eylül, Ankara, 41-45s.
  12. Akkuzu, H. E., Çelik, M. 2001, Bazı Ceviz Çeşitlerinin (Juglans regia L.) Ankara Koşullarında Fenolojik ve Pomolojik Özelliklerinin Belirlenmesi. Türkiye I. Ulusal Ceviz Sempozyumu, 5-8 Eylül, Tokat, 69-75s.
  13. Tosun, İ., Akçay, M. E. 2005, Yerli ve Yabancı Ceviz Çeşitlerinin Yalova Ekolojisindeki Fenolojik ve Pomolojik Özellikleri. Bahçe, 34(2005), 35-40.
  14. Bayazit, S. 2011, Bazı Ceviz (Juglans regia L.) Genotiplerinin Yayladağı (Hatay) Koşullarındaki Fenolojik Özellikleri ve Yan Dal Verimliliği. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 42 (2011), 95-102.
  15. Ünal, B. 2011, Niksar ekolojik koşullarında bazı yerli ve yabancı ceviz çeşitlerinin adaptasyon yeteneklerinin belirlenmesi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 59s, Tokat.
  16. Pezikoğlu, F., Öztürk, M., Tosun, İ., Yaşar, A. 2012, Seçilmiş Bazı İllerde Kapama Ceviz Bahçelerinin Üretim ve Pazarlama Yapısı. Bahçe, 41(2012), 23-35.
  17. Şen, S. M., Kazankaya, A., Yarılgaç, T., Doğan, A. 2006. Bahçeden Mutfağa Ceviz. Maji Yayınları, 224s.
  18. Özkan, Y., Gerçekcioğlu, R. 2009. Meyve Ağaçlarının Budanması. ss 385-450. Gerçekcioğlu, R., Bilginer, Ş., Soylu, A., ed. Genel Meyvecilik, Nobel Yayınları, 480s.
  19. Yıldız, E., Uygur, V. 2015. Uşak İli Badem ve Ceviz Bahçelerinin Beslenme Durumları. Uşak Üniversitesi, Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinasyon Birimi, Kesin Sonuç Raporu (yayınlanmamış), 47s, Uşak.
  20. Anonim, 2009. Ceviz Yetiştiriciliği. http://www.megep.meb.gov.tr/mte_program_modul/moduller_pdf (Erişim Tarihi: 02.08.2016).