KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Sosyoloji Araştırmaları Dergisi / 2018 / Cilt: 21 Sayı: 2

KADIN CİNAYETLERİNDE SEMBOLİK İKTİDARIN KRİZİ

Haktan Ural
Nilay Çabuk Kaya
Sayfa
356–382
Yayın Tarihi
2018-10-29
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak da öldürücü şiddet pratikleri sembolik iktidarı onaran ve canlandıran strateji olarak işlemektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, son yıllarda kamusal tartışmalarda ve akademik alanda görünürlük kazanan kadın cinayetleri olgusunun hangi sembolik anlamlarla birlikte ortaya çıktığı, öldürücü şiddet pratiğinin hangi kadınlıkları sembolik olarak “değersiz”, dolayısıyla da öldürülmeye “değer”, olarak ürettiği mercek altına alınmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmanın kuramsal çerçevesini, Grzyb’in (2016) kadın cinayetleri olgusunu anlamak için Bourdieu’nün sembolik iktidar ve sembolik şiddet kavramlarına başvurarak oluşturduğu kavramsal araçlar oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak da öldürücü şiddet pratikleri sembolik iktidarı onaran ve canlandıran strateji olarak işlemektedir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:2016 Verileri
⚙️Değişkenler:Kadın Cinayetleri · Sembolik İktidar · Sembolik Şiddet

Özet

Bu çalışmada, son yıllarda kamusal tartışmalarda ve akademik alanda görünürlük kazanan kadın cinayetleri olgusunun hangi sembolik anlamlarla birlikte ortaya çıktığı, öldürücü şiddet pratiğinin hangi kadınlıkları sembolik olarak “değersiz”, dolayısıyla da öldürülmeye “değer”, olarak ürettiği mercek altına alınmaktadır. Hem uluslararası literatürde hem de Türkiye üzerine incelemelerde sıklıkla niceliksel bir yaklaşımla incelenen kadın cinayetleri olgusunun nitel bir yaklaşımla anlaşılması hedeflenmektedir. Bu doğrultuda, Diyarbakır’da öldürülen üç kadının sonuçlandırılmış dava dosyaları incelenmektedir. Çalışmanın kuramsal çerçevesini, Grzyb’in (2016) kadın cinayetleri olgusunu anlamak için Bourdieu’nün sembolik iktidar ve sembolik şiddet kavramlarına başvurarak oluşturduğu kavramsal araçlar oluşturmaktadır. Bu çerçeveden hareketle, öldürülen kadınların sembolik iktidar mekanizmaları içerisinde itaatkar, uysal ve saygın olmayan kadınlık temsilleriyle anlamlandırıldıkları ileri sürülmektedir. Bu sembolik şiddet biçimi sembolik iktidarın kriz dinamiklerini oluşturmaktadır. Sonuç olarak da öldürücü şiddet pratikleri sembolik iktidarı onaran ve canlandıran strateji olarak işlemektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Ural, H., Kaya, N. Ç. (2018). KADIN CİNAYETLERİNDE SEMBOLİK İKTİDARIN KRİZİ. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, Cilt: 21 Sayı: 2, 356–382. https://doi.org/10.18490/sosars.476194

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (35)

  1. Abrahams, N., Jewkes, R., Martin, L. J., Mathews, S., Vetten, L., & Lombard, C. (2009). Mortality of Women From Intimate Partner Violence in South Africa: A National Epidemiological Study. Violence and Victims, 24(4), 546–556.
  2. Acar, F., & Altunok, G. (2013). The “Politics of Intimate” at the Intersection of Neo-Liberalism and Neo-Conservatism in Contemporary Turkey. Women’s Studies International Forum, 41(P1), 14–23. https://doi.org/10.1016/j.wsif.2012.10.001
  3. Alemdaroğlu, A. (2015).
  4. Escaping Femininity, Claiming Respectability: Culture, Class and Young Women in Turkey. Women’s Studies International Forum, 53, 53–62. https://doi.org/10.1016/j.wsif.2015.09.006
  5. Arın, C. (2001). Femicide in the Name of Honour in Turkey. Violence Against Women, 7(7), 821–825.
  6. Bourdieu, P. (1991). Language and Symbolic Power. Cambridge: Polity Press.
  7. Campbell, J. C., Glass, N., Sharps, P. W., Laughon, K., & Bloom, T. (2007). Intimate Partner Homicide: Review and Implications of Research and Policy. Trauma, Violence & Abuse, 8(3), 246–263.
  8. Campbell, J., & Runyan, C. W. (1998). Femicide: Guest Editors’ Introduction. Homicide Studies, 2(4), 347–352.
  9. Çetin, İ. (2015). Defining Recent Femicide in Modern Turkey. Journal of International Women’s Studies, 16(2), 346–360.
  10. Corradi, C., Marcuello-Servós, C., Boira, S., & Weil, S. (2016). Theories of Femicide and Their Significance for Social Research. Current Sociology, 64(7), 975–995.
  11. Dobash, R. E., & Dobash, R. P. (2008). Murder in Britain Study: The Murder of Women. Strengthening Understanding of Femicide: Using Research to Galvanize Action and Accountability içinde (ss. 66–72).
  12. Washington. Doğan, R. (2014). The Profile of victims, perpetrators and unfounded beliefs in honour killings in Turkey. Homicide Studies, 18(4), 389–416.
  13. Ertürk, Y. (2015). Sınır Tanımayan Şiddet: Paradigma, Politika ve Pratikteki Yönleriyle Kadına Şiddet Olguslu. İstanbul:
  14. Metis. Eslen-Ziya, H. (2012). Türk Ceza Kanunu Değişiminde Kadın Aktivistler: Bir Lobicilik Hikayesi. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, 15(1), 120–149.
  15. Frye, V., Hosein, V., Waltermaurer, E., Blaney, S., & Wilt, S. (2005). Femicide in New York City: 1990 to 1999. Homicide Studies, 9(3), 204–228.
  16. Gazioğlu, E. (2013). Kadın Cinayetleri: Kavramsallaştırma ve Sorunlu Yaklaşımlar. Sosyal Politika Çalışmaları, 7(30), 89–100.
  17. Grzyb, M. A. (2016). An Explanation of Honour- Related Killings of Women in Europe Through Bourdieu’s Concept of Symbolic Violence and Masculine Domination. Current Sociology, 64(7), 1036–1053.
  18. Kağıtçıbaşı, Ç. (2013).
  19. Benlik, Aile ve İnsan Gelişimi: Kültürel Psikoloji. İstanbul: Koç Üniversitesi Yayınları.
  20. Kandiyoti, D. (2007).
  21. Cariyeler, Bacılar, Yurttaşlar: Kimlikler ve Toplumsal Dönüşümler. İstanbul:
  22. Metis. Kardam, F. (2006). Türkiye’deki Namus Cinayetlerinin Dinamikleri. Ankara:
  23. UNDP. Koğacıoğlu, D. (2007). Gelenek Söylemleri ve İktidarın Doğallaşması: Namus Cinayetleri Örneği. Kültür ve Siyasette Feminist Yaklaşımlar, 3, 117–145.
  24. Laurent, C., Platzer, M., & Idomir, M. (2013). Femicide: A Global issue that demand action. Vienna: Academic Council on the United Nations System. Messerschmidt, J. W. (2017). Masculinities and Femicide. Qualitative Sociology Review, 13(3), 70–79.
  25. Ozgun Unal, E., Koc, S., Unal, V., Akcan, R., & Javan, G. T. (2016). Violence Against Women: A Series of Autopsy Studies from Istanbul, Turkey. Journal of Forensic and Legal Medicine, 40, 42–46.
  26. Radford, J. (1992). Introduction. Femicide: The Politics of Women Killing içinde (ss. 3–9). New York: Twayne Publishers.
  27. Skeggs, B. (1997). Formations of Class and Gender: Becoming Respectable. London: Sage. Swartz, D. (2011). Kültür ve İktidar: Pierre Bourdieu’nün Sosyolojisi. İstanbul:
  28. İletişim. Taşdemir Afşar, S. (2016). Violence Against Women and Femicide in Turkey. European Journal of Multidisciplinary Studies, 2(1), 70–80.
  29. Toprak, S., & Ersoy, G. (2017). Femicide in Turkey Between 2000-2010. PloS ONE, 12(8), e0182409. Tosun Altınöz, Ş., Altınöz, A. E., Utku, Ç., Eşsizoğlu, A., & Candansayar, S. (2018). Femicide: Psychosocial Characteristics of the Perpetrators in Turkey International. International Journal of Offender Therapy and Comparative Criminology. Wacquant, L., & Akçaoğlu, A. (2017). Practice and Symbolic Power in Bourdieu: The view from Berkeley. Journal of Classical Sociology, 17(1), 37–51. https://doi.org/10.1177/1468795X16682145
  30. Weil, S. (2016a). Failed Femicides Among Migrant Survivors. Qualitative Sociology Review, 12(4), 6–21.
  31. Weil, S. (2016b). Making Femicide Visible. Current Sociology, 64(7), 1124–1137.
  32. Weil, S. (2017). The Advantages of Qualitative Research. Qualitative Sociology Review, 13(3), 118–125.
  33. Weil, S., & Kouta, C. (2017). Femicide: A Glance Through Qualitative Lenses. Qualitative Sociology Review, 13(3), 6–12.
  34. Widyono, M. (2008). Strengthening Understanding of Femicide: Using Research to Galvanize Action and Accountability. Strengthening Understanding of Femicide: Using Research to Galvanize Action and Accountability içinde (ss. 7–25).
  35. Washington. Yarar, B. (2015). “Yakın İlişki İçinde Şiddet”i Feminist Bakışla Yeniden Düşünmek. B. Yarar (Ed.) içinde, Şiddetin Cinsiyetli Yüzleri (ss. 13–52). İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları.