Dergiler / Selcuk Journal of Agriculture and Food Sciences / 1999 / Cilt: 13 Sayı: 18

Ökse Otu (Viscum album L.)'nun Hayvan Yemi Olarak Değerlendirilme İmkanları

Possibilities of Mistletoe (Viscum album L.) as Animal Feed

Cahit Balabanli(SELÇUK ÜNİVERSİTESİ)
Tahsin Karadoğan(SELÇUK ÜNİVERSİTESİ)
Sayfa
101–106
Yayın Tarihi
1999-12-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ökse otunun besin içeriği dikkate alındığında hayvanların rasyonlarında kaba ve kesif yem olarak değerlendirilebileceği kanısına varılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada Isparta yöresinde bazı orman ve meyva ağaçları üzerinde asalak olarak yaşayan ve kışın küçükbaş hayvanlara (koyun ve keçi) kaba yem olarak yedirilen ökse otu bitkisinin yem değerine ilişkin bazı özellikler incelenmiş ve bazı kaba ve kesif yemlerle karşılaştırılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Farklı orman ve meyva ağaçlarından alınan ökse otu bitkisi örneklerinde kuru madde oranı, kuru madde de ham kül, ham protein, ham yağ ve ham selltiloz oranları konukcularına göre sırası ile % 45.00-60.43, % 7.17-13.40, % 8.94-14.95, % 3.48-7.55, % 18.33-25.11 arasında değişmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Ökse otunun besin içeriği dikkate alındığında hayvanların rasyonlarında kaba ve kesif yem olarak değerlendirilebileceği kanısına varılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Asalak · ökse otu · Viscum album

Özet

Bu çalışmada Isparta yöresinde bazı orman ve meyva ağaçları üzerinde asalak olarak yaşayan ve kışın küçükbaş hayvanlara (koyun ve keçi) kaba yem olarak yedirilen ökse otu bitkisinin yem değerine ilişkin bazı özellikler incelenmiş ve bazı kaba ve kesif yemlerle karşılaştırılmıştır. Farklı orman ve meyva ağaçlarından alınan ökse otu bitkisi örneklerinde kuru madde oranı, kuru madde de ham kül, ham protein, ham yağ ve ham selltiloz oranları konukcularına göre sırası ile % 45.00-60.43, % 7.17-13.40, % 8.94-14.95, % 3.48-7.55, % 18.33-25.11 arasında değişmiştir. Ökse otunun besin içeriği dikkate alındığında hayvanların rasyonlarında kaba ve kesif yem olarak değerlendirilebileceği kanısına varılmıştır.

Abstract

In this study, some properties related to the feed value of mistletoe plant, which lives parasitically on some forest and fruit trees in Isparta region and is fed to small ruminants (sheep and goats) as roughage in winter, were examined and compared with some roughage and concentrate feeds. The dry matter, crude ash, crude protein, crude fat and crude cellulose ratios of mistletoe plant samples taken from different forest and fruit trees varied between 45.00-60.43%, 7.17-13.40%, 8.94-14.95%, 3.48-7.55%, 18.33-25.11%, respectively. Considering the nutrient content of mistletoe, it was concluded that it can be used as roughage and concentrate feed in the rations of animals.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Balabanli, C., Karadoğan, T. (1999). Ökse Otu (Viscum album L.)'nun Hayvan Yemi Olarak Değerlendirilme İmkanları. Selcuk Journal of Agriculture and Food Sciences, Cilt: 13 Sayı: 18, 101–106. https://ajindex.com/articles/1306996

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Akyıldız, R., 1969. Yemler Bilgisi. Ankara Üni., Zir.Fak., Ders Kitabı No: 136, Ankara.
  2. Anonymous, 1985. The Analysis of Agricultural Materials. Ministry of Agriculture, Fisheries and Food, Reference Book 427, London.
  3. Anonymous, 1997. Karma yem içerikleri. Bur-Ak Yem Fabrikası Kayıtları, Isparta.
  4. Anonymous, 1998. Orman Bölge Müdürlüğü Yıllık Faaliyet Raporu. Isparta
  5. Çanakçıoğlu, H., 1981. Orman Koruması. İ.Ü. Orman Fak. Yay, Yay. No. 295, İstanbul.
  6. Davis, R.H., 1965. Flora of Turkey. 546-549 pp.
  7. Dutkuner, İ., 1996. Marmara Bölgesinde ağaçlara saldıran Loranthaceae taksonları üzerinde araştırmalar. Doktora tezi (basılmamış), İ.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, s. 1-57, İstanbul.
  8. Eroğlu, M., 1993. Sarıçam ormanlarımızda ökse otu (Viscum album L.). Orman Müh. Der. 7:6-10.
  9. Gökmen, H., 1973. Kapalı Tohumlular. Şark Matbaası, Ankara.
  10. Kaçar, B., 1972. Bitki ve Toprağın Kimyasal Analizleri: II. Bitki Analizleri. Ankara Üni. Zir.Fak. Yayınları, No:453, Uygulama Kılavuzu No: 155.
  11. Özkaya, H., 1988. Analitik Gıda Kontrolü. Ankara Üni. Ziraat Fak. Yay. No. 1086, Ders Kitabı:313, Ankara
  12. Pamay, B., 1962. Türkiye'de sarıçam (Pinus silvestris L.)'ın tabii gençleşmesi imkanları üzerinde araştırmalar. Orman Gn.Md.lüğü Yay. Ankara. s. 1-196.