Dergiler / Osmangazi Tıp Dergisi / 2026 / Cilt: 41 Sayı: 3

Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı’na Başvuran Adli Nitelikli Olgular ve Alkol İlişkisinin Değerlendirilmesi

The Evaluation of the Relationship Between Alcohol and Forensic Cases Admitted to Eskişehir Osmangazi University Faculty of Medicine Department of Forensic Medicine

Sara Koylu(ESKİŞEHİR OSMANGAZİ ÜNİVERSİTESİ, TIP FAKÜLTESİ)0000-0002-5579-2901
Kenan Karbeyaz(ESKİŞEHİR OSMANGAZİ ÜNİVERSİTESİ, TIP FAKÜLTESİ)0000-0001-6009-0739
Sayfa
216–225
Yayın Tarihi
2019-07-01
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Acil hekimlerinin bu konuda yeterli bilgiye sahip olmadığı görülmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Alkolün etkili olduğu adli travmatoloji ilişkili olaylarda özellikle acil serviste çalışan hekimlere alkol seviyesinin ilk anda belirlenmesi ve raporlanması görevi düşmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışma Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı’ nda 01.01.2018-30.06.2018 tarihleri arasında kesin adli rapor için adli makamlardan gönderilen, adli travmatolojik olguların hastane dosyaları ile adli raporlarının retrospektif olarak incelenmesiyle yapılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Acil hekimlerinin bu konuda yeterli bilgiye sahip olmadığı görülmektedir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2018 Verileri
⚙️Değişkenler:Alkol · Adli Tıp · Adli Rapor

Özet

Alkolün etkili olduğu adli travmatoloji ilişkili olaylarda özellikle acil serviste çalışan hekimlere alkol seviyesinin ilk anda belirlenmesi ve raporlanması görevi düşmektedir. Bu çalışmada, adli olgularda alkol düzeyi bakılmasının öneminin vurgulanması amaçlanmıştır. Bu çalışma Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı’ nda 01.01.2018-30.06.2018 tarihleri arasında kesin adli rapor için adli makamlardan gönderilen, adli travmatolojik olguların hastane dosyaları ile adli raporlarının retrospektif olarak incelenmesiyle yapılmıştır. Çalışmanın kapsadığı dönemde başvuran 217 olgunun 120’sinde (%55,3) alkol düzeyi ölçümü hakkında herhangi bir bilgiye ulaşılamadığı, alkol düzeyi ölçümü yapılan 97 olgunun n:85 (%87,6) kanında alkol tespit edilmediği, 12’sinde (%12,4) ise alkol tespit edildiği görüldü. Çalışmamızda acil servislerden gelen adli raporların yarısından fazlasında (%55), alkol hakkında bir bilgi olmadığı görülmüştür. Acil hekimlerinin bu konuda yeterli bilgiye sahip olmadığı görülmektedir.

Abstract

It is the duty of the physicians who work in the emergency to determine and report the alcohol level at the first moment in cases of forensic traumatology which alcohol has a role to happen. In this study, it is aimed to emphasize the importance of alcohol levels in forensic cases. This study was made with the retrospective analysis of forensic reports of forensic traumatological cases and forensic reports which was sent by the judicial authorities for the forensic report between the dates (01.01.2018-30.06.2018) at Eskişehir Osmangazi University Department of Forensic Medicine. No information was found about alcohol level measurement in 120 (55,3%) of 217 patients admitted to the study during the study period. Alcohol wasn't detected in 85 (87.6%) of the 97 patients who had alcohol level measurement and alcohol was detected in 12 (12.4%) this 97 patients. In our study, more than half of the forensic reports from emergency departments (55 %) did not have any information about alcohol. It is seen that emergency physicians do not have enough information about this is sue.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Koylu, S., Karbeyaz, K. (2019). Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı’na Başvuran Adli Nitelikli Olgular ve Alkol İlişkisinin Değerlendirilmesi. Osmangazi Tıp Dergisi, Cilt: 41 Sayı: 3, 216–225. https://doi.org/10.20515/otd.477275

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (22)

  1. Güven FMK, Bütün C, Beyaztaş FY, Eren ŞH, Korkmaz İ. Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'ne başvuran adli olguların değerlendirilmesi. ADÜ Tıp Fakültesi Dergisi 2009;10(3):23-8.
  2. Türkmen N, Akgöz S, Çoltu A, Ergin NJ. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi acil servisine başvuran adli olguların değerlendirilmesi. Uludağ Üniversitesi Tıp fakültesi Dergisi 2005;31(1):25-9.
  3. Gürbüz N, Saygı Ş, Erdal C, Demircan A, Keleş AJ. Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Tıp Anabilim Dalı Erişkin Acil Servise Başvuran Adli Vakaların Analizi. Gazi Medical Journal. 2004;15(4):139-54.
  4. Gündüz A, Koçaşlı S. Bir Eğitim Araştırma Hastanesi Acil Servisine Başvuran Hastaların Analizi: Adli Vaka. Florence Nightingale Hemşirelik Dergisi. 2017;25(2):119-25.
  5. Seviner M, Kozacı N, Ay MO, Açıkalın A, Çökük A, Gülen M, et al. Acil tıp kliniğine başvuran adli vakaların geriye dönük analizi. Cukurova medical Journal. 2013;38(2):250-60.
  6. Beyaztaş FY. Adli rapor konusunda hekim sorumlulugu JAPD.2000;1(4):231.
  7. Hancı İH. Hekimin yasal sorumlulukları ve hakları (tıp ve sağlık hukuku) 2. Baskı. JBTom, İzmir 1999:1-765.
  8. Koç S, Çetin G, Kolusayın ÖJS. Acil olgularda hekimin sorumluluğu ve adli tıp sorunları. 1994;6(5):54-9.
  9. Erkol Z, Fincancı Ş. TCK 456. maddesinin adli ve tıbbi açıdan değerlendirilmesi. JGTFD. 1991;2:111-20.
  10. Baduroğlu E, Durak D. Alkol ile ilgili adli tıp sorunları. Uludağ Üniversitesi tıp Fakültesi Dergisi. 2010;36(2):65-71.
  11. Davis DP, Bramwell KJ, Hamilton RS, Williams SR. Ethylene glycol poisoning: case report of a record-high level and a review. The Journal of emergency medicine. 1997;15(5):653-67.
  12. Dolinak D, Matshes E, Lew EO. Forensic pathology: principles and practice: Elsevier; 2005.
  13. Yavuz MS, İF Özgüner. Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Servisi'ne 1999-2001 yılları arasında müracaat eden adli olguların değerlendirilmesi. Adli Tıp Dergisi. 2003;17(1):47-53.
  14. Birinci Basamak İçin Adli Tıp El Kitabı. ATUM Derneği, Ankara. 1999:83-4.
  15. Demircan A, Keleş A, Guerbuez N, Bildik F, Aygencel ŞG, Doğan NÖ, et al. Forensic emergency medicine-six-year experience of 13823 cases in a university emergency department. Turkish Journal of Medical Sciences. 2008;38(6):567-75.
  16. Mason Jr JM, Fitzpatrick K, Seneca DL, Davinroy TB. Identification of inappropriate driving behaviors. Journal of transportation engineering. 1992;118(2):281-98.
  17. Börk T. Elazığ'da 2008-2012 yılları arasında otopsisi yapılan trafik kazalarının değerlendirilmesi. Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesi, Adli Tıp Uzmanlık Tezi, Elazığ 2014.
  18. Ak MA. 01.01.2009-31.12.2012 yılları arasında GÜTF hastanesine başvuran trafik kazalarında alkol oranı. Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi, Adli Tıp Uzmanlık Tezi. 2014.
  19. Aktaş E, Koçak A, Zeyfeoğlu Y, Solak İ, Aksu H. Trafik kazası nedeniyle Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Servise başvuran olguların özellikleri. Yıllık Adli Tıp Toplantıları. 2002:16-9.
  20. Kesen J, Topbaş M, Gündüz K, Yandı M. KTÜ Tıp Fakültesi Farabi Hastanesi Acil Tıp Anabilim Dalına trafik kazası sonucu başvuran sürücülerin alkol düzeyleri. Türkiye Acil Tıp Dergisi. 2004;4(2):51-4.
  21. Hancı İH. Hekimin yasal sorumlulukları ve hakları (tıp ve sağlık hukuku) 2. Baskı. JBTom, İzmir 1999:1-765.
  22. Ak MA. 01.01.2009-31.12.2012 yılları arasında GÜTF hastanesine başvuran trafik kazalarında alkol oranı. Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi, Adli Tıp Uzmanlık Tezi. 2014.