Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightEI sonuçları, ortalama değerin 0.139’dan −0.014’e düşmesiyle çevresel kalitede genel bir azalma olduğunu göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışmada, Eskişehir il merkezindeki kentsel çevresel kalite ve zamansal değişim, 2018 ve 2024 yıllarına ait arazi kullanım/arazi örtüsü (LULC) ve yüksek çözünürlüklü nüfus yoğunluğu verilerinin entegrasyonu ile analiz edilmiştir. Bu amaçla, arazi kullanım skorları ile normalize edilmiş nüfus yoğunluğunu birleştiren bileşik bir Çevre İndeksi (Environmental Index, EI) geliştirilmiştir. EI sonuçları, ortalama değerin 0.139’dan −0.014’e düşmesiyle çevresel kalitede genel bir azalma olduğunu göstermektedir. Mekânsal otokorelasyon analizi (Moran’s I = 0.052), çevresel değişimin zayıf ancak istatistiksel olarak anlamlı bir mekânsal bağımlılık sergilediğini ortaya koymuştur. Getis-Ord Gi* analizi ise çevresel değişimin yerel ölçekte sıcak nokta (hot spot) ve soğuk nokta (cold spot) kümelenmeleri gösterdiğini belirlemiştir. İlçe bazında, Odunpazarı’nda çevresel bozulmanın daha belirgin olduğu, Tepebaşı’nda ise çevresel kalitenin görece daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Bulgular, çevresel değişimlerin mekânsal olarak heterojen bir yapıya sahip olduğunu ve güçlü bir küresel mekânsal bağımlılıktan ziyade yerel kümelenme örüntüleriyle karakterize edildiğini göstermektedir. Ayrıca, sürdürülebilir kentsel gelişim açısından arazi kullanım politikalarının insan baskısı ve çevresel hassasiyetleri dikkate alan bütüncül ve mekânsal farklılıkları gözeten yaklaşımlarla ele alınmasının önemini ortaya koymaktadır.
Abstract
This study integrates land-use/land-cover (LULC) and high-resolution population density data for 2018 and 2024 to analyze the spatiotemporal variations in urban environmental quality in the city center of Eskişehir. Land-use scores were integrated with normalized population density to develop a composite Environmental Index (EI). The EI results indicate a decline in environmental quality, with the mean value decreasing from 0.139 to −0.014. Spatial autocorrelation analysis (Moran’s I = 0.052) revealed weak but statistically significant spatial dependence, while Getis-Ord Gi* analysis identified localized hot spot and cold spot patterns of environmental change. At the district level, Odunpazarı exhibited more pronounced environmental degradation, whereas environmental quality remained relatively higher in Tepebaşı. Overall, the findings indicate that environmental change is spatially heterogeneous and characterized by localized clustering rather than strong global spatial dependence. Furthermore, the results highlight the importance of integrated land-use policies that account for spatial differences in human pressure and environmental sensitivities to support sustainable urban development.