KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi / 2018 / Cilt: 24 Sayı: 2

Sigorta Acentelerinin Ücret Hakkı

Sema Aydın(Yıldız Teknik Üniversitesi, İİBF İşletme Bölümü Ticaret Hukuku Anabilim Dalı)
Sergül Balsever(Yıldız Teknik Üniversitesi, İİBF İşletme Bölümü Ticaret Hukuku Anabilim Dalı)
Sayfa
1019–1044
Yayın Tarihi
2018-12-27
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Söz konusu hükümlerin sigorta acentelerine uygulanabilirliğinin incelenmesi hedeflenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çalışmamız, sigorta acentelerinin ücret isteme hakkının incelenmesini konu edinmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Türk Ticaret Kanunu’nun genel olarak acenteye ilişkin düzenlemeleri arasında acentenin ücret hakkına 113 ilâ 116. maddelerinde detaylı olarak yer verilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Söz konusu hükümlerin sigorta acentelerine uygulanabilirliğinin incelenmesi hedeflenmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Acente · sigorta acenteleri · ücret hakkı

Özet

Çalışmamız, sigorta acentelerinin ücret isteme hakkının incelenmesini konu edinmiştir. Bu hususa ilişkin olarak her ne kadar Sigortacılık Kanunu ve Sigorta Acenteleri Yönetmeliği’nde bazı düzenlemeler mevcutsa da yeterli olduğu söylenemez. Türk Ticaret Kanunu’nun genel olarak acenteye ilişkin düzenlemeleri arasında acentenin ücret hakkına 113 ilâ 116. maddelerinde detaylı olarak yer verilmiştir. Söz konusu hükümlerin sigorta acentelerine uygulanabilirliğinin incelenmesi hedeflenmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Aydın, S., Balsever, S. (2018). Sigorta Acentelerinin Ücret Hakkı. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Cilt: 24 Sayı: 2, 1019–1044. https://doi.org/10.33433/maruhad.503458

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (27)

  1. Alışkan Murat/Gençtürk Muharrem, “Acentenin Komisyon Hakkı, Özellikle TTK’nun 129. Maddesine Göre Komisyona Hak Kazanma Anı Bakımından Aracı Acente İle Sözleşme Yapan Acente Arasında Fark Olup Olmadığı Sorunu”, Bilgi Toplumunda Hukuk Ünal Tekinalp’e Armağan, Beta Yayınları, C. 1, İstanbul, 2003, s. 19-43.
  2. Arkan Sabih, Ticari İşletme Hukuku, Banka ve Ticaret Hukuku Araştırma Enstitüsü, 24. Bs., Ankara, 2018.
  3. Arslanlı Halil, Kara Ticareti Hukuku Dersleri Umumi Hükümler, 3. Bs., İstanbul, 1960.
  4. Ayan Özge, Acentenin Denkleştirme Talep Etme Hakkı, Ankara, 2008.
  5. Bahtiyar Mehmet, Ticari İşletme Hukuku, Beta Yayınları, İstanbul, 2017.
  6. Çeker Mustafa, 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanununa Göre Sigorta Hukuku, 6. Bs., Adana, 2013.
  7. Franko Nisim, “Acentanın Ücret Hakkı (TTK. Mad. 128-131)”, Reha Poroy’a Armağan, İstanbul, 1995, s. 164-174.
  8. İmregün Oğuz, Kara Ticareti Hukuku Dersleri, 12. Bs., Filiz Kitabevi, 2001.
  9. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Ticaret Hukuku Anabilim Dalı, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin Türk Ticaret Kanunu’na İlişkin Kararları (2015-2016), On İki Levha Yayıncılık, İstanbul, 2018.
  10. Karaege Özge, Acentenin Ücret Hakkı, Adalet Yayınevi, Ankara, 2016.
  11. Karasu Rauf, “6102 Sayılı Türk Ticaret Kanununa Göre Müvekkilin Acenteye Bilgi ve Belge Verme Yükümlülüğü”, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 18, 2014, s. 113-127.
  12. Karasu Rauf, “Acentenin Ücreti İle İlgili Bilgi Alma ve İnceleme Hakkı”, İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 4, 2013, s. 61-74.
  13. Karayalçın Yalçın, Ticaret Hukuku, 3. Bs., Ankara, 1968.
  14. Karayalçın Yalçın, Ticaret Hukuku Dersleri, 2. Bs., C. 1, Ankara, 1960.
  15. Kaya Arslan, Türk Ticaret Kanunu Şerhi, Acentelik, Beta Yayınları, İstanbul, 2016 (Anılış: Şerh).
  16. Kaya Mustafa İsmail, Acentelik Hukuku, Adalet Yayınevi, Ankara, 2014 (Anılış: Acentelik).
  17. Kaya Mustafa İsmail, “Türk Ticaret Kanunu Tasarısı’na Göre Acentenin Ücrete Hak Kazandığı Haller ve Ücrete Hak Kazanma Zamanı”, Batider, 2008, C. 24, s. 17-48 (Anılış: Ücret Hakkı).
  18. Kayıhan Şaban, Türk Hukukunda Acentelik Sözleşmesi, 5. Bs., Umuttepe Yayınları, Ankara, 2018.
  19. Kender Rayegan, Türkiye’de Hususi Sigorta Hukuku, 12. Bs., On İki Levha Yayıncılık, İstanbul, 2013.
  20. Kınacıoğlu Naci, Acente ve Acentelik Sözleşmesi, Yeni Desen Matbaası, Ankara, 1963.
  21. Narbay Şafak/Güllüce Muhammed Ali, “Türk Hukukunda Sigorta Acenteleri”, Prof. Dr. Cevdet Yavuz’a Armağan, Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, 2016, C. 22 S. 3, s. 1963 vd.
  22. Poroy Reha/Yasaman Hamdi, Ticari İşletme Hukuku, Vedat Kitapçılık, 13. Bs., İstanbul, 2010.
  23. Sumer Ayşe, Ticaret Hukuku Ders Kitabı, Beta Yayınları, İstanbul, 2018.
  24. Tekinay Selahattin Sulhi/Akman Sermet/Burcuoğlu Haluk/Altop Mustafa, Tekinay Borçlar Hukuku Genel Hükümler, 7. Bs., Filiz Kitabevi, İstanbul, 1993.
  25. Ülgen Hüseyin/Teoman Ömer/Helvacı Mehmet/Kendigelen Abuzer/Kaya Arslan/Nomer-Ertan N. Füsun, Ticari İşletme Hukuku, 3. Tıpkı Bs., On İki Levha Yayıncılık, İstanbul, 2009 (Anılış: 2009).
  26. Ülgen Hüseyin/ Helvacı Mehmet/ Kendigelen Abuzer/ Kaya Arslan/ Nomer-Ertan N. Füsun, Ticari İşletme Hukuku, 5. Bs., On İki Levha Yayıncılık, İstanbul, 2015 (Anılış: 2015).
  27. Yazıcıoğlu Emine, Sigorta Aracıları Hukuku-I, On İki Levha Yayıncılık, İstanbul, 2010.