Dergiler / Türk Psikoloji Yazıları / 2004 / Cilt: 7 - Sayı: 14

Çocuk Çizimlerinin Klinik Amaçlı Kullanımı Üzerine Bir Değerlendirme

Clinical Use of Children's Drawings: An Evaluation

Sayfa
1–13
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu nedenle yazıda klinik değerlendirme sürecinde çocuk çizimlerinin daha sağlıklı olarak kullanılabilmesine katkıda bulunmak amacıyla, gelişimsel ve klinik bulgular ile mevcut görüşler çerçevesinde bir değerlendirmeye gidilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çocuk çizimleri, kişiliğin ve duygusal bozuklukların değerlendirilmesinde uzun yıllardan bu yana ve yaygın olarak kullanılmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çizimlerin, değerlendirme sürecindeki yararına ilişkin öznel izlenimler uygulayıcılar tarafından paylaşılmakla birlikte bu klinik yöntemin, ölçmenin geçerliği ve güvenirliği açısından eksiklikleri bulunmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu nedenle yazıda klinik değerlendirme sürecinde çocuk çizimlerinin daha sağlıklı olarak kullanılabilmesine katkıda bulunmak amacıyla, gelişimsel ve klinik bulgular ile mevcut görüşler çerçevesinde bir değerlendirmeye gidilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:metodoloji · methodology

Özet

Çocuk çizimleri, kişiliğin ve duygusal bozuklukların değerlendirilmesinde uzun yıllardan bu yana ve yaygın olarak kullanılmaktadır. Çizimlerin, değerlendirme sürecindeki yararına ilişkin öznel izlenimler uygulayıcılar tarafından paylaşılmakla birlikte bu klinik yöntemin, ölçmenin geçerliği ve güvenirliği açısından eksiklikleri bulunmaktadır. Bu eksikliklerin kaynağı büyük ölçüde bir grafik araç olarak çizimin kendisinden ve bunun gelişimsel bir süreç olmasından kaynaklanmaktadır. Diğer projektif tekniklerde olduğu gibi çocuk resimlerinin değerlendirilmesinde de psikodinamik kuramdan yararlanılmakta; ancak genellikle çizime ve çizim gelişimine ait özelliklerin etkisi bu değerlendirme sürecinde göz ardı edilmektedir. Bu nedenle yazıda klinik değerlendirme sürecinde çocuk çizimlerinin daha sağlıklı olarak kullanılabilmesine katkıda bulunmak amacıyla, gelişimsel ve klinik bulgular ile mevcut görüşler çerçevesinde bir değerlendirmeye gidilmiştir. Yazının amacı çocuk çizimlerinin klinik amaçla değerlendirilmesindeki bazı tehlikelere dikkat çekmektir. Değinilen tehlikeler, çizimlerin yorumunda kullanılan kuramsal çerçeve, çizimdeki klinik özelliklerin ayrıştırılması, değerlendiriciler arası güvenirlik, çizimin gelişimsel yönü ve çizim yeteneğindeki bireysel farklılıklardır. Sonuç olarak, çizimlerden sağlanan bilgi, klinik amaçlı değerlendirilmelerde kullanılırken mutlaka geçerli ve güvenilir diğer araçlardan elde edilen bilgiyle birlikte ele alınmalıdır.

Abstract

Children's drawings have been used widely as a diagnostic tool in the assessment of personality, current emotional states and emotional disturbances. Many clinicians believe in the usefulness of the drawings in the clinical assessment process. However this technique has some problems of reliability and validity. These problems mainly come from the drawing itself as a graphic medium and the developmental characteristic of it. Psychodynamic theories have been used in the interpretation of drawings like any other projective technique. However the characteristics of the drawing process and its development have been generally ignored by the clinicians. Therefore the developmental and clinical findings from the controlled studies and current discussions were taken together in this paper. The purpose is to draw attention to the pitfalls in the projective assessment of children's drawings. Main pitfalls were summarized as theoretical framework used for interpretation of the drawings, identification of clinical indicators, interrater reliability, developmental aspect of drawing, and drawing ability differences among the children. From the views reviewed here it was concluded that information from the child's drawing should be used with other reliable and convergent data.

Anahtar kelimeler
🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SAYIL, F. M. (2004). Çocuk Çizimlerinin Klinik Amaçlı Kullanımı Üzerine Bir Değerlendirme. Türk Psikoloji Yazıları, Cilt: 7 - Sayı: 14, 1–13. https://ajindex.com/articles/128621

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Anastasi, A. (1976). Psychological testing (4th edition). New York: Collier-Macmillan. Bayraktar, R., & Sayıl, M. (1988). Çocukların resimlerine ilişkin kuramsal görüşler ve derinlik çizimi. Psikoloji Dergisi,6(22), 79-85.
  2. Buck, J. N. (1966). The House-Tree-Person technique: Revised manual. Beverly Hills, CA:Western Psychological Services Burns, R. C, & Kaufman, S. H. (1970). Kinetic family drawings, (K-F-D). New York: Brunner-Mazel. Butler, S., Gross, J., & Hayne, H. (1995). The effect of drawing on memory performance in young children. Developmental Psychology, 31, 597-608.
  3. Cansever, G. (1965). Psychological effects of circumcision. British Journal of Medical Psychology, 38, 321-331.
  4. Carothers, T., & Gardner, H. (1979). When children's drawings become art: The emergence of aesthetic production and perception. Developmental Psychology, 15(5); 570-580.
  5. Catte, M, & Cox, M. V. (1999). Emotional indicators in children's human figure drawings. European Child and Adolescent Psychiatry, 8(2), 86-91.
  6. Chantler, L., Pelco, L., & Mertin, P. (1993). The psychological evaluation of child sexual abuse using the Louisville Behavior Checklist and Human Figure Drawing. Child Abuse and Neglect, 17, 271-279.
  7. Cox, M. V. (1997). Drawings of people by the under-5s. London:Falmer Press.
  8. Cox, M. V. (1992). Children's drawings. London Penguin Books. Cox, M. V., & Catte, M. (2000). Severely disturbed children's human figure drawings: Are they unusual or just poor drawings? European Child and Adolescent Psychiatry, 9,301-306.
  9. Dunn, J., O'Connor, T. G., & Levy, I. (2002). Out of the picture: A study of family drawings by children from step-,single-parent, and non-step families. Journal of Clinical Child and Adolescent Psychology, 31(4), 505-512
  10. Feldman, M, & Hunt, R. G. (1958). A relation of difficulty in drawing and ratings of adjustment based on human figure drawings. Journal of Consulting Psychology, 22, 217-220.
  11. Fox, T. J., & Thomas, G. V. (1990). Children's drawings of an anxiety-eliciting topic: effects on the size of the drawing. British Journal of Clinical Psychology, 29, 71-81.
  12. Freeman, N. H. (1980). Strategies of representation in young children: An analysis of spatial skills and drawing processes. London: Academic Press.
  13. Freeman, N. H. (1987). Current problems in the development of representational picture-production. Archives de Psychologie, 55, 127-152.
  14. Garb, H. N., Wood, J. M, Lilienfeld, S. O., & Nezworski, M. T. (2002). Effective use of projective techniques in clin