KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / MANTAR DERGİSİ / 2026 / Cilt: 11 Sayı: 1

Inocybe nothomixtilis (Basidiomycota, Inocybaceae)’in Avrupa Dışındaki İlk Kaydı

First Record of Inocybe nothomixtilis (Basidiomycota, Inocybaceae) Outside Europe

Ertuğrul Sesli(Karadeniz Technical University)0000-0002-3779-9704
Ditte Bandını(Panoramastr)0000-0003-0614-5940
Sayfa
64–67
Yayın Tarihi
2020-04-27
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Burada açıklama ve kısa bir tartışma mikroskobik ve arazi resimleri ile birlikte sunulmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Inocybe nothomixtilis Esteve-Rav., Bandini & V.
📊
Temel Bulgular & Veri:González Fransa, Almanya, İtalya ve İspanya’da kaydedilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Burada açıklama ve kısa bir tartışma mikroskobik ve arazi resimleri ile birlikte sunulmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Agarik · bazidiyomikota · taksonomi

Özet

Inocybe nothomixtilis Esteve-Rav., Bandini & V. González Fransa, Almanya, İtalya ve İspanya’da kaydedilmiştir. Bu çalışmada, Avrupa dışında Türkiye’den (Trabzon) ilk kez toplanmış ve tanımlanmıştır. Bu takson soluk sarımsı, toprak rengi veya kahverengimsi sarıdan, kırmızımsı sarıya doğru değişen şapkası; tümüyle beyazımsı tozlu sapı; şişe şeklinde ve kısa boyunlu pleurosistitleri ve nodüllü bazidiyosporları ile karakterize edilir. Burada açıklama ve kısa bir tartışma mikroskobik ve arazi resimleri ile birlikte sunulmaktadır.

Abstract

Inocybe nothomixtilis Esteve-Rav., Bandini & V. González was recorded from France, Germany, Italy and Spain. In this study, it was collected and described first time outside Europe from Trabzon, Turkey. It is characterized by pale yellowish, ochraceous or brownish yellow to reddish yellow pileus; entirely pruinose stipe; metuloid, ventricose, often subutriform, short-necked pleurocystidia and nodulose basidiospores. The description and a short discussion are provided herein with microscopical and field illustrations.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Sesli, E., Bandını, D. (2020). Inocybe nothomixtilis (Basidiomycota, Inocybaceae)’in Avrupa Dışındaki İlk Kaydı. MANTAR DERGİSİ, Cilt: 11 Sayı: 1, 64–67. https://doi.org/10.30708/mantar.680554

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Akata I., Sesli E. (2017). Four new records of Basidiomycota for the Turkish Mycota from Trabzon and İstanbul provinces. The Journal of Fungus, 8(2): 168-177.
  2. Alessio C.L., Rebaudengo E. (1980). Inocybe. Iconographia Mycologica, vol. 29, suppl. 3, Trento: Museo Tridentino di Scienze Naturali. Bandini D., Oertel B., Ploch S., Ali T., Vauras J., Schneider A., Scholler M., Eberhardt U., Thines M. (2019). Revision of some central European species of Inocybe (Fr.: Fr.) Fr. subgenus Inocybe, with the description of five new species. Mycological Progress, 18: 247-294.
  3. Bon M. (1998). Clé monographique du genre Inocybe (Fr.) Fr. (3ème partie)”, Documents Mycologiques, 28: 1-45.
  4. Cripps C.L. (1997). The genus Inocybe in Montana aspen stands. Mycologia, 89: 670-688. Esteve-Raventós F., Bandini D., Oertel B., González V., Moreno G., Olariaga I. (2018). Advances in the knowledge of the Inocybe mixtilis group (Inocybaceae, Agaricomycetes), through molecular and morphological studies. Persoonia, 41: 213-236.
  5. Işık H., Türkekul İ. (2018). Leucopaxillus lepistoides: A new record for Turkish Mycota from Yozgat province. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi 22(2): 402-405.
  6. Jacobsson S., Larsson E. (2012). Inocybe (Fr.) Fr. In: Knudsen H, Vesterholt J (eds.), Funga Nordica: 981-1021, Copenhagen: Nordsvamp. Kirk P.M., Cannon P.F., Minter D.W., Stalpers J.A. (2008). Dictionary of the Fungi 10 nd ed., Wallingford: CAB International. Kühner R. (1993). Notes sur le genre Inocybe. Bulletin Trimestriel de la Société Mycologique de France, 49: 81-121.
  7. Matheny P.B., Hobbs A.M., Esteve-Raventós F. (2019). Genera of Inocybaceae: New skin for the old ceremony, Mycologia 17: 1-38.
  8. Sesli E. (2019). Inocybe griseotarda Poirier (Inocybaceae, Agaricales): Türkiye mikotası için yeni bir kayıt. Bağbahçe Bilim Dergisi, 6(2): 95-98.
  9. Sesli E., Antonín V., Contu M. (2018).
  10. A new species of Hygrophorus, H. yadigarii sp. nov. (Hygrophoraceae), with an isolated systematic position within the genus from the Colchic part of Turkey. Turk J Bot, 42: 224-232.
  11. Sesli E., Bandini D. (2019). Inocybe sphagnophila Bandini & B. Oertel (Agaricales, Inocybaceae): A new record for the Turkish mycota. The Journal of Fungus, 10(1): 44-47.
  12. Sesli E., Denchev C.M. (2008). Checklists of the myxomycetes, larger ascomycetes, and larger basidiomycetes in Turkey. Mycotaxon, 106: 65-67.
  13. Sesli E., Kobayashi T. A. (2014). A new record for the Turkish Mycota: Inocybe phaeodisca Kühner var. phaeodisca. Biological Diversity and Conservation, 7(1): 44-46.
  14. Sesli E., Liimatainen K. (2018). Cortinarius conicoumbonatus (Cortinarius subgen. Telamonia sect. Hinnulei): a new species from spruce-beech forests of the East Black Sea Region of Turkey. Turk J Bot, 42: 327-334.