KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / MANTAR DERGİSİ / 2026 / Cilt: 15 Sayı: 2

Morfolojik ve Moleküler Değerlendirmelerle Türkiye’den İki Yeni Kayıt: Gymnopus aquosus ve Inocybe subporospora

Two New Records from Türkiye with Morphological and Molecular Evaluations: Gymnopus aquosus and Inocybe subporospora

Hakan Allı(Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Fen Fakültesi Biyoloji Bölümü)0000-0001-8781-7029
İsmail Şen(MUGLA UNIVERSITY)0000-0001-5760-5535
Ezgin Tırpan(MUGLA UNIVERSITY)0000-0002-5135-4234
Bekir Çöl(MUGLA UNIVERSITY)0000-0001-8997-4116
Sayfa
70–78
Yayın Tarihi
2024-10-14
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Inocybe subporospora; belirgin olmayan çimlenme açıklığına sahip sporlar, kırmızı-kahverengi sap ve kenarları küçük çatlaklara sahip koyu grimsi kahverengi şapka özellikleriyle yakın türlerinden ayırt edilebilen oldukça karakteristik bir türdür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kütahya ilinde yapılan arazi çalışmaları sırasında toplanan mantar örneklerinden Gymnopus aquosus (Bull.) Antonin & Noordel ve Inocybe subporospora Kuyper Türkiye'de ilk kez kaydedilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Örnekler, morfolojik, mikroskobik özelliklere ve ITS gen dizilerinin analizine göre teşhis edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Inocybe subporospora; belirgin olmayan çimlenme açıklığına sahip sporlar, kırmızı-kahverengi sap ve kenarları küçük çatlaklara sahip koyu grimsi kahverengi şapka özellikleriyle yakın türlerinden ayırt edilebilen oldukça karakteristik bir türdür.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Biyoçeşitlilik · Yeni kayıt · Taksonomi

Özet

Kütahya ilinde yapılan arazi çalışmaları sırasında toplanan mantar örneklerinden Gymnopus aquosus (Bull.) Antonin & Noordel ve Inocybe subporospora Kuyper Türkiye'de ilk kez kaydedilmiştir. Örnekler, morfolojik, mikroskobik özelliklere ve ITS gen dizilerinin analizine göre teşhis edilmiştir. Türün habitatları ve karakteristik özellikleri kısaca açıklanmış ve ilgili fotoğraflar sunulmuştur. Gymnopus aquosus'u benzer türlerden ayıran özellikler; ortası soluk sarıdan koyu sarıya değişen renkte fakat kenarlara doğru beyaz renkte olan, neredeyse merkeze kadar yarı saydam çizgili bir şapkaya ve pembemsi-kromik ipliksi doku uzantılı belirgin soğansı bir sap tabanına sahip olmasıdır. Inocybe subporospora; belirgin olmayan çimlenme açıklığına sahip sporlar, kırmızı-kahverengi sap ve kenarları küçük çatlaklara sahip koyu grimsi kahverengi şapka özellikleriyle yakın türlerinden ayırt edilebilen oldukça karakteristik bir türdür.

Abstract

Gymnopus aquosus (Bull.) Antonin & Noordel and Inocybe subporospora Kuyper were recorded for the first time in Türkiye, among the fungal specimens collected during field studies in Kütahya. The specimens were identified based on morphological, microscopic features and analysis of ITS gene sequences. The habitats and characteristic features of the species are briefly explained and relevant photographs are presented. GenBank accession numbers were assigned to the samples in this study and phylogenetic trees were constructed to compare them with similar taxa. Gymnopus aquosus is mainly characterized by and distinguishes it from related species; have an almost to the center translucently striate, pileus center pale yellow to ochre, pallescent to almost white towards to margin and a distinctly bulbous base with pinkish-chromic rhizomorphs. Inocybe subporospora; have spores with an indistinct germ-pore, red-brown stipe and dark grayish brown pileus with rimulose margin is a very characteristic species that can be distinguished from its close species with its features.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Allı, H., Şen, İ., Tırpan, E., Çöl, B. (2024). Morfolojik ve Moleküler Değerlendirmelerle Türkiye’den İki Yeni Kayıt: Gymnopus aquosus ve Inocybe subporospora. MANTAR DERGİSİ, Cilt: 15 Sayı: 2, 70–78. https://doi.org/10.30708/mantar.1448630

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (35)

  1. Akata, I., Kumru, E., Ediş, G., Özbey, B. G. and Sahin, E. (2023). Three New Records For Turkish Agaricales Inhabiting Ankara University Beşevler 10th Year Campus Area. Kastamonu University Journal of Forestry Faculty, 23(3), 250-263.
  2. Allı H., Çöl, B. & Şen, İ. (2017). Macrofungi biodiversity of Kütahya Turkey province. Biyolojik Çeşitlilik ve Koruma, 10(1), 133-143.
  3. Altuntaş, D., Bozok, F., Taşkin, H., Kabaktepe, Ş., Alli, H. and Akata, I. (2021). New additions to Turkish mycota from Ankara, Balıkesir, and Kütahya provinces. Turkish Journal of Botany, 45(1), 83-94.
  4. Antonin, V. and Noordeloos, M. E. (2010). A monograph of marasmioid and collybioid fungi in Europe. Verlag, Netherland.
  5. Antonin, V., Sedlák, P. and Tomšovský, M. (2013). Taxonomy and phylogeny of European Gymnopus subsection Levipedes (Basidiomycota, Omphalotaceae). Persoonia 31: 179 – 187.
  6. Bandini, D., Oertel, B., and Eberhardt, U. (2021). A fresh outlook on the smooth-spored species of Inocybe: type studies and 18 new species. Mycological Progress, 20(9), 1019-1114.
  7. Bellù, F. (2012). Clitocybe alkaliviolascens is now an Infundibulicybe: its recombination with additional distribution data. Bresadoliana. 1(2):3-7.
  8. Cervini, M. (2021). Inocybe messapica (Inocybaceae, Agaricales, Basidiomycota), a new species in section Splendentes, from Mediterranean oak woods. Phytotaxa, 480(2), 174-184.
  9. Çöl, B., Tırpan, E., Balcı, E., Allı, H., Akkanat, D., & Şen, İ. (2017). Muğla ve Kütahya’dan Toplanan Gymnopus ocior (Pers.) Antonin & Noordel ve Gymnopus dryophilus (Bull.) Murrill Türlerine Ait Örneklerin Klasik Sistematik ve ITS Gen Dizileri ile Analizi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, 17(2), 366-371.
  10. Doğan, H. H., and Karadelev, M. (2006). Ecology and distribution of two parasitic fungal species (Pyrofomes demidoffii and Antrodia juniperina) on scale-leaf juniper trees in Turkey. Cryptogamie, Mycologie, 27(1), 35-43.
  11. Doğan, H. H., Karadelev, M. and Işıloğlu, M. (2011). Macrofungal diversity associated with the scale-leaf juniper trees, Juniperus excelsa and J. foetidissima, distributed in Turkey. Turkish Journal of Botany, 35(2), 219-237. Felsenstein, J. (1985). Confidence limits on phylogenies: An approach using the bootstrap. Evolution 39: 783-791.
  12. Gardes M. and Bruns T. D. (1993). ITS primers with enhanced specificity for basidiomycetes — application to the identification of mycorrhizae and rusts. Mol. Ecol., (2) 113–118.
  13. Hall, T. A. (1999). BioEdit: a user-friendly biological sequence alignment editor and analysis program for Windows 95/98/NT. Nucl. Acids. Symp. Ser. 41:95-98.
  14. Hu, J., Zhao, G., Tuo, Y., Rao, G., Zhang, Z., Qi, Z.,. & Zhang, B. (2022). Morphological and molecular evidence reveal eight new species of Gymnopus from Northeast China. Journal of Fungi, 8(4), 349.
  15. Index Fungorum 2024. http://www.indexfungorum.org/Names/Names.asp. [Accessed 27.02. 2024].
  16. Jacobsson, S. and Larsson E., (2012) Inocybe (Fr.) Fr. In: Funga Nordica, 2nd edition, Ed. Knudsen H., Vesterholt J., Nordswamp, Copehagen.
  17. Kaygusuz, O., Bandını, D. and Çelik, A. (2022a). Inocybe kusadasiensis (Inocybaceae: Agaricomycetes), a new species from Turkey. Phytotaxa, 570(1), 1-15.
  18. Kaygusuz, O., Knudsen, H., Bandini, D. and Türkekul, İ. (2022b). Inocybe viscida (Inocybaceae: Agaricomycetes), a new species from Mediterranean forests of Turkey. Turkish Journal of Botany, 46(5), 517-527.
  19. Kimura, M. (1980). A simple method for estimating evolutionary rate of base substitutions through comparative studies of nucleotide sequences. Journal of Molecular Evolution 16: 111-120.
  20. Knudsen H. and Vesterholt J. (2008). Funga Nordica: agaricoid, boletoid, clavarioid, cyphelloid and gastroid genera [Nordic Fungi: agaricoid, boletoid, clavarioid, cyphelloid and gastroid genera]. Copenhagen (Denmark): Nordsvamp.
  21. Kuyper, T. W. (1986). A revision of the genus Inocybe in Europe, I. Subgenus Inosperma and the smooth spored species of subgenus Inocybe. Persoonia, Suppl. Vol 3.
  22. Matheny, P. B. and Kudzma, L. V. (2019). New species of Inocybe (Inocybaceae) from eastern North America1. The Journal of the Torrey Botanical Society, 146(3), 213-235.
  23. Matheny, P. B., Hobbs, A. M., & Esteve-Raventós, F. (2020). Genera of Inocybaceae: New skin for the old ceremony. Mycologia, 112(1), 83-120.
  24. Nei, M. and Kumar, S. (2000). Molecular Evolution and Phylogenetics. Oxford University Press, New York.
  25. Rzhetsky, A. and Nei, M. (1992). A simple method for estimating and testing minimum evolution trees. Molecular Biology and Evolution 9: 945-967.
  26. Saitou, N. and Nei, M. (1987). The neighbor-joining method: A new method for reconstructing phylogenetic trees. Molecular Biology and Evolution 4: 406-425.
  27. Seress, D., Dima, B. and Kovács, G. M. (2016). Characterisation of seven Inocybe ectomycorrhizal morphotypes from a semiarid woody steppe. Mycorrhiza, 26, 215-225.
  28. Sesli, E., Asan, A., Selçuk, F. Abacı Günyar, Ö., Akata, I., Akgül, H., Aktaş, S., Alkan, S., Aydoğdu, H., Berikten, D., Demirel, K., Demirel, R., Doğan, H. H., Erdoğdu, M., Ergül, C. C., Eroğlu, G., Giray, G., Haliki Ustan, A., Keleş, A., Kırbağ, S., Kıvanç, M., Ocak, İ., Ökten, S., Özkale, E., Öztürk, C., Sevindik, M., Şen, B., Şen, İ., Türkekul, İ., Ulukapı, M., Uzun, Ya., Uzun, Yu. and Yoltaş, A. (2020). Türkiye Mantarları Listesi (The Checklist of Fungi of Turkey). Ali Nihat Gökyiğit Vakfı Yayını. 1177 sayfa, İstanbul.
  29. Sesli, E. (2022). Gymnopus impudicus (Fr.) Antonín, Halling & Noordel.: A new record for the Turkish mycota. Biyolojik Çeşitlilik ve Koruma, 15(1), 103-106.
  30. Sesli, E. (2023). Cortinarius bovinus (Şişörümcekmantarı): Türkiye Mikotası İçin Yeni Bir Kayıt. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi, 26(6), 1443-1446.
  31. Tamura, K. and Nei M. (1993). Estimation of the number of nucleotide substitutions in the control region of mitochondrial DNA in humans and chimpanzees. Molecular Biology and Evolution 10:512-526.
  32. Tamura, K., Stecher G., Peterson D., Filipski A. and Kumar S. (2013). MEGA6: Molecular Evolutionary Genetics Analysis version 6.0. Molecular Biology and Evolution 30: 2725-2729.
  33. White, T. J., Bruns, T. D., Lee, S. B. & Taylor, J. W. (1990). Amplification and direct sequencing of fungal ribosomal RNA genes for phylogenetics. M.A. Innis, D.H. Gelfand, J.J. Sninsky, T.J. White (Eds.), PCR Protocols - a Guide to Methods and Applications, Academic Press, San Diego.
  34. Doğan, H. H., Karadelev, M. and Işıloğlu, M. (2011). Macrofungal diversity associated with the scale-leaf juniper trees, Juniperus excelsa and J. foetidissima, distributed in Turkey. Turkish Journal of Botany, 35(2), 219-237. Felsenstein, J. (1985). Confidence limits on phylogenies: An approach using the bootstrap. Evolution 39: 783-791.
  35. Hu, J., Zhao, G., Tuo, Y., Rao, G., Zhang, Z., Qi, Z.,. & Zhang, B. (2022). Morphological and molecular evidence reveal eight new species of Gymnopus from Northeast China. Journal of Fungi, 8(4), 349.