KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / MANTAR DERGİSİ / 2026 / Cilt: 17 Sayı: 1

Çam Kozalaklarında Hemimycena lactea: Türkiye'de İlk Moleküler Doğrulama

Hemimycena lactea on Pine Cones: First Molecular Confirmation in Türkiye

İsmail Acar(YÜZÜNCÜ YIL ÜNİVERSİTESİ, BAŞKALE MESLEK YÜKSEKOKULU)0000-0002-6049-4896
Halide Karabıyık(TRAKYA ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-1778-2200
Sayfa
67–76
Yayın Tarihi
2026-04-30
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuçlar, tür teşhisini moleküler olarak doğrulamakta ve örneğin kış döneminde konifer kozalağı üzerinde gelişmesi, türün ekolojik toleransına ilişkin yeni veriler sunmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, Çanakkale (Yapıldık Köyü, Derinkoy mevkii) lokalitesinden çam kozalağı üzerinde 28.01.2025 tarihinde toplanan Hemimycena lactea (Acar 2041) örneği morfolojik ve moleküler verilerle incelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Mikroskobik olarak elipsoidal–subfusiform, inamiloid sporlar (Q ≈ 2), 2–4 sterigmalı basidiler, kıskaç bağlantıları ve divertiküllü pileipellis yapısı belirlenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuçlar, tür teşhisini moleküler olarak doğrulamakta ve örneğin kış döneminde konifer kozalağı üzerinde gelişmesi, türün ekolojik toleransına ilişkin yeni veriler sunmaktadır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:2025 Verileri
⚙️Değişkenler:Hemimycena lactea · ITS rDNA · Mycenaceae

Özet

Bu çalışmada, Çanakkale (Yapıldık Köyü, Derinkoy mevkii) lokalitesinden çam kozalağı üzerinde 28.01.2025 tarihinde toplanan Hemimycena lactea (Acar 2041) örneği morfolojik ve moleküler verilerle incelenmiştir. Tür; tamamen beyaz ve narin basidiomaları, translusent-striat pileus kenarı, seyrek lamelleri ve ince stipesi ile literatürdeki tanımıyla uyumludur. Mikroskobik olarak elipsoidal–subfusiform, inamiloid sporlar (Q ≈ 2), 2–4 sterigmalı basidiler, kıskaç bağlantıları ve divertiküllü pileipellis yapısı belirlenmiştir. ITS rDNA dizisine dayalı Bayesyen filogenetik analizde (29 sekans; 27 iç grup, 2 dış grup) bu çalışmada elde edilen dizi (GenBank: PZ091910), referans H. lactea dizileriyle yüksek destekli (PP = 1.00) monofiletik bir klad içerisinde yer almıştır. Sonuçlar, tür teşhisini moleküler olarak doğrulamakta ve örneğin kış döneminde konifer kozalağı üzerinde gelişmesi, türün ekolojik toleransına ilişkin yeni veriler sunmaktadır.

Abstract

In this study, a specimen of Hemimycena lactea (Acar 2041) was examined using morphological and molecular data. The specimen was collected on a pine cone from Çanakkale (Yapıldık Village, Derinkoy area) on January 28, 2025. The species is consistent with its description in the literature, with its completely white and delicate basidiomas, translucent-striate pileus margin, sparse lamellae, and thin stipe. Microscopically, the spores were found to be ellipsoidal–subfusiform in shape, and the spore wall was found to be inamyloid (Q ≈ 2). Microscopically, basidia with 2–4 sterigmata, clamp connections, and diverticulate-like pileipellis elements were observed; the spores were ellipsoidal–subfusiform and inamyloid (Q ≈ 2). In the context of Bayesian phylogenetic analysis, based on the ITS rDNA sequence (29 sequences; 27 in-groups, 2 out-groups), the sequence obtained in this study (GenBank: PZ091910) was placed within a highly supported (PP = 1.00) monophyletic clade with reference H. lactea sequences. The molecular results obtained from this study serve to confirm the species identification, and the observation of its growth on conifer cones during the winter period provides novel data on the ecological tolerance of the species.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Acar, İ., Karabıyık, H. (2026). Çam Kozalaklarında Hemimycena lactea: Türkiye'de İlk Moleküler Doğrulama. MANTAR DERGİSİ, Cilt: 17 Sayı: 1, 67–76. https://doi.org/10.30708/mantar.1909607

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (32)

  1. Acar, İ. and Karabıyık, H. (2025). Diversity of Melanoleuca Pat. (Basidiomycota, Agaricales) in Çanakkale, Türkiye: morphological and molecular perspectives. Trakya University Journal of Natural Sciences, 26(2): 182–194.
  2. Akata, İ., Kumru, E., Ediş, G., Acar, İ. and Sahin, E. (2024a). Two newly reported Agaricales species from Türkiye with morphological and molecular data. Kastamonu University Journal of Forestry Faculty, 24(3): 260-280.
  3. Akata, I., Ediş, G., Kumru, E., Acar, İ. and Sahin, E. (2024b). Taxonomic Studies on Rhodocybe asyae Specimens Discovered in a New Location. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi, 27 (Ek Sayı 1): 124-132.
  4. Akata, I., Kumru, E., Ediş, G., Özbey, B. G., Acar, İ. and Sahin, E. (2025). Morphological and Molecular Characterization of Terfezia claveryi and its Distribution in Türkiye. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi, 28(3): 843-854.
  5. Antonín, V. and Noordeloos, M.E. (2004). A Monograph of the Genera Hemimycena, Delicatula, Fayodia, Gamundia, Myxomphalia, Resinomycena, Rickenella and Xeromphalina in Europe. 1-280. ISBN: 3-930167-56-5
  6. Aronsen, A. and Læssøe, T. (2016). The genus Mycena s.l. Fungi of Northern Europe, Vol. 5. Copenhagen: Danish Mycological Society.
  7. Berber, O., Uzun, Y. and Kaya, A. (2022). Macrofungi Determined in Ulukışla (Niğde-Turkey) District. KSU J. Agric Nat 25(5): 1007-1015.
  8. Breitenbach J. and Kränzlin F. (1991). Fungi of Switzerland Vol. 3. Bolets and agarics 1st. part. Mykologia Luczern. Pág. 194.
  9. Chen L., Cai Y., Zhou G., Shi X., Su J., Chen G. and Lin K. (2014). Rapid Sanger sequencing of the 16S rRNA gene for identification of some common pathogens. PloS One 9: e88886.
  10. Çevik, F. T., Uzun, Y. and Kaya, A. (2021). Macrofungi determined in Ereğli (Konya) district. Mantar Dergisi, 12(2), 138-147.
  11. Dentinger, B. T., Gaya, E., O'Brien, H., Suz, L. M., Lachlan, R., Díaz-Valderrama, J. R.,. & Aime, M. C. (2016). Tales from the crypt: genome mining from fungarium specimens improves resolution of the mushroom tree of life. Biological Journal of the Linnean Society, 117(1): 11-32.
  12. Desjardin, D. E., Wood, M. G. and Stevens, F. A. (2015). California mushrooms: The comprehensive identification guide. Portland: Timber Press.
  13. Geesteranus, R. A. M. (1986). Conspectus of the Mycenas of the northern hemisphere. 7. Section Cinerellae. North Holland Publ.
  14. Kaya, A. (2015). Contributions to the macrofungal diversity of Atatürk Dam Lake basin. Turkish Journal of Botany, 39(1), 162-172.
  15. Kaya, A., Uzun, Y., Karacan, H. İ. and Yakar, S. (2019). Contributions to the macromycota of Gaziantep province. Kastamonu University Journal of Forestry Faculty, 19(3), 329-341.
  16. Kirk, P.M., Cannon, P.F., Minter, D.W. and Stalpers, J.A. (Eds.) (2008) Ainsworth & Bisby´s dictionary of the fungi. 10th edition. CABI Publishing, Wallingford, 771 pp.
  17. Kühner, R. (1938). Le genre Mycena. Encyclopedie Mycologique X. Paris. Malysheva, E. F. and Morozova, O. (2009). Notes on Hemimycena from European Russia. Czech Mycology 61(1):27–71
  18. Matheny, P.B., Curtis, J.C., Hofstetter, V., Aime, M.C., Moncalvo J.-M., Ge, Z.W., Yang, Z.L., Slot, J.C., Ammirati, J.F., Baron, T.J., Bougher, N.L., Hughes, K.W., Logde, D.J., Kerrigan, R.W., Seidl M.T., Aanen, D.K., Denitis M., Danielle G., Desjardin D.E., Kropp, B.R., Norvell, L.L., Parker, A., Vellinga E.C., Vilgalys R. and Hibbett D.S. (2006). Major clades of Agaricales: a multi-locus phylogenetic overview. Mycologia, 98: 982–995.
  19. Miersch, J. and Antonin, V. (2013). Hemimycena longipilosa (Agaricales), a new species from Germany. Czech Mycol., 65(2): 151–156.
  20. Moncalvo, J.M., Vilgalys, R., Redhead, S.A., Johnson, J.E., James, T.Y., Catherine Aime, M., Hofstetter, V., Verduin, S.J., Larsson, E., Baroni, T.J., Greg Thorn, R., Jacobsson, S., Clémençon, H. and Miller, O.K. Jr. (2002). One hundred and seventeen clades of euagarics. Mol Phylogenet Evol., 23(3): 357-400
  21. Niveiro, N., Popoff, O. F. and Alberto, E. O. (2014). Hemimycena longipleurocystidiata (Mycenaceae, Agaricomycetes), a new species from the Argentinean Atlantic Forest. Phytotaxa 177(1): 049–055.
  22. Redhead, S.A. (1987): The Xerulaceae (Basidiomycetes), a family with sarcodimitic tissues. Can. J. Bot., 65, 1551–1562.
  23. Rogers, S. O. and Bendich, A. J. (1994). Extraction of total cellular DNA from plants, algae and fungi. In Plant molecular biology manual (pp. 183-190). Dordrecht: Springer Netherlands.
  24. Ronquist, F., Teslenko, M., Van Der Mark, P., Ayres, D. L., Darling, A., Höhna, S., Larget, B., Liu, L., Suchard, M.A. and Huelsenbeck, J. P. (2012). MrBayes 3.2: efficient Bayesian phylogenetic inference and model choice across a large model space. Systematic Biology, 61(3): 539-542.
  25. Sesli E., Asan A., Selçuk F., (Eds.), Abacı Günyar Ö., Akata I., Akgül H., Aktaş S., Alkan S., Allı H., Aydoğdu H., Berikten D., Demirel K., Demirel R., Doğan HH., Erdoğdu M., Ergül C., Eroğlu G., Giray G., Halikî Uztan A., Kabaktepe Ş., Kadaifçiler D., Kalyoncu F., Karaltı. İ, Kaşık G., Kaya A., Keleş A., Kırbağ S., Kıvanç M., Ocak İ., Ökten S., Özkale E., Öztürk C., Sevindik M., Şen B., Şen İ., Türkekul İ., Ulukapı M., Uzun Ya., Uzun Yu. and Yoltaş A., (2020). The checklist of fungi of Turkey. Ali Nihat Gökyiğit Vakfı Yayını, İstanbul.
  26. Singer, R. (1986). The Agaricales in modern taxonomy. 981 p. Koenigstein.
  27. Tavaré, S. (1986). in the Analysis of DNA Sequences. Some mathematical questions in biology: DNA sequence analysis,17: 57.
  28. Wei, R., Ge, Y., Qi, L., Han, M., Zeng, H., Hu, Y., Zou, L., Cheng, X., Wu, X and Na, Q. (2024). Revealing brownish Mycena diversity in China: New discoveries and taxonomic insights. Journal of Fungi,10(6): 439.
  29. White, T.J. (1990) Amplification and Direct Sequencing of Fungal Ribosomal RNA Genes for Phylogenetics. In: PCR Protocols, a Guide to Methods and Applications, 315-322.
  30. Vizzini, A., Consiglio, G., Marchetti, M., Borovička, J., Campo, E., Cooper, J., Lebeuf, R. and Ševčíková, H. (2022). New data in Porotheleaceae and Cyphellaceae: epitypification of Prunulus scabripes Murrill, the status of Mycopan Redhead, Moncalvo & Vilgalys and a new combination in Pleurella Horak emend. Mycol Progress., 21: 44.
  31. Yang, Z. (1994). Maximum likelihood phylogenetic estimation from DNA sequences with variable rates over sites: approximate methods. Journal of Molecular Evolution, 39(3): 306-314.
  32. Dentinger, B. T., Gaya, E., O'Brien, H., Suz, L. M., Lachlan, R., Díaz-Valderrama, J. R.,. & Aime, M. C. (2016). Tales from the crypt: genome mining from fungarium specimens improves resolution of the mushroom tree of life. Biological Journal of the Linnean Society, 117(1): 11-32.