KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi / 2025 / Cilt: 26 Sayı: 3

Yaralı Şifacı Olmak Üzerine: Nitel Bir Araştırma

On Wounded Healer: A Qualitative Study

Necla Kayasandık(CUMHURİYET ÜNİVERSİTESİ)0009-0001-6632-8055
Canan Çitil Akyol(CUMHURIYET UNIVERSITY)0000-0002-1596-5097
Sayfa
858–874
Yayın Tarihi
2025-09-30
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ruh sağlığı uzmanlarının kendilerini daha yakından tanımalarını destekleyen kişisel gelişim çalışmalarının teşvik edilmesi, yaralı şifacı arketipinin potansiyel risklerine karşı farkındalık geliştirilmesi ve süpervizyon süreçlerinde bu konunun ele alınması önerilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu bildirinin amacı, Carl Gustav Jung’un yaralı şifacı artekitipi hakkında ruh sağlığı uzmanlarının görüşlerini derinlemesine incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bunun için çalışmada fenemenolojik desen kullanılmıştır. 13 ruh sağlığı uzmanı ile çevrimiçi platformda nitel görüşmeler düzenlenerek veriler toplanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Ruh sağlığı uzmanlarının kendilerini daha yakından tanımalarını destekleyen kişisel gelişim çalışmalarının teşvik edilmesi, yaralı şifacı arketipinin potansiyel risklerine karşı farkındalık geliştirilmesi ve süpervizyon süreçlerinde bu konunun ele alınması önerilmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yaralı Şifacı · Ruh Sağlığı Uzmanları · Analitik Psikoloji

Özet

Bu bildirinin amacı, Carl Gustav Jung’un yaralı şifacı artekitipi hakkında ruh sağlığı uzmanlarının görüşlerini derinlemesine incelemektir. Bunun için çalışmada fenemenolojik desen kullanılmıştır. 13 ruh sağlığı uzmanı ile çevrimiçi platformda nitel görüşmeler düzenlenerek veriler toplanmıştır. Yaralı şifacı arketipi üzerine görüşler üç ana temaya göre kategorize edilmiştir: 1) kavramın romantize edilmesi, 2) empatiyi kolaylaştırması, 3) yarayı dönüştürmek. Bu çalışmanın sonuçları, ruh sağlığı uzmanlarının yaralı şifacı arketipini kişisel ve mesleki yaşamlarında derinlemesine deneyimlediklerini ve bu arketipin, danışmanlık süreçlerindeki empatiyi güçlendiren bir unsur olarak algılandığını ortaya koymaktadır. Ayrıca, bu arketipin kimi zaman idealize edilmesi ve aşırı romantize edilmesi nedeniyle, sınırların netleştirilmesi ve sağlıklı bir profesyonel tutum geliştirilmesi gerektiği vurgulanmıştır. Ruh sağlığı uzmanlarının kendilerini daha yakından tanımalarını destekleyen kişisel gelişim çalışmalarının teşvik edilmesi, yaralı şifacı arketipinin potansiyel risklerine karşı farkındalık geliştirilmesi ve süpervizyon süreçlerinde bu konunun ele alınması önerilmektedir.

Abstract

This paper aims to examine the perspectives of mental health professionals on Carl Gustav Jung's wounded healer archetype using an in-depth phenomenological design. For this purpose, qualitative data were collected via online interviews with 13 practicing mental health professionals. The participants’ views on the wounded healer archetype were categorized into three main themes: 1) the romanticization of the concept, 2) the facilitation of empathy, 3) the transformation of personal wounds. The findings indicate that mental health professionals resonate deeply with the wounded healer archetype both personally and professionally. The archetype is widely perceived as an element that strengthens empathy in counseling processes. However, the results also highlight potential risks, particularly the tendency to idealize or overly romanticize the wounded healer, which can blur professional boundaries. The study underscores the importance of promoting self-awareness and encouraging personal development activities among mental health professionals. It further recommends incorporating discussions of the wounded healer archetype into supervision processes, with a focus on establishing healthy professional boundaries and recognizing its potential psychological impact.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Kayasandık, N., Akyol, C. Ç. (2025). Yaralı Şifacı Olmak Üzerine: Nitel Bir Araştırma. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 26 Sayı: 3, 858–874. https://doi.org/10.29299/kefad.1577599

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (45)

  1. Akçay, S., ve Beydili-Gürbüz, E. (2019). Toplumsal cinsiyet perspektifinden erkek sosyal hizmet uzmanlarının sosyal hizmet mesleğine yönelik deneyimleri. Mediterranean Journal of Humanities, 9(2), 17-31. https://doi.org/10.13114/MJH.2019.473
  2. Bager-Charleson, S. (2012). Personal development in counselling and psychotherapy. Sage Publishing.
  3. Bakeman, R., & Gottman, J. M. (1997). Observing interaction: An introduction to sequential analysis (2nd ed.). Cambridge University Press.
  4. Barnett, J. E., & Molzon, C. H. (2014). Clinical supervision of psychotherapy: Essential ethics issues for supervisors and supervisees. Journal of Clinical Psychology, 70(11), 1051-1061. https://doi.org/10.1002/jclp.22126
  5. Barnett M. (2007). What brings you here? An exploration of the unconscious motivations of those who choose to train and work as psychotherapists and counsellors, Psychodynamic Practice, 13(3), 257-274. https://doi.org/10.1080/14753630701455796
  6. Batson, C. D. (2009). Empathy and altruism. In S. J. Lopez & C. R. Snyder (Eds.), Oxford handbook of positive psychology (pp. 417–426). Oxford University Press.
  7. Batson, C. D. (2011). Altruism in humans. Oxford University Press.
  8. Bike, M.M., Norcross J.C. & Schatz D.M. (2009). Processes and outcomes of psychotherapists’ personal therapy: replication and extension 20 years late. Psychotherapy Theory, Research, Practice, Training, 46(1), 19–31. http://doi.org/10.1037/a0015139
  9. Bowen, M. (1978). Family Therapy in Clinical Practice. New York: Jason Aronson
  10. Braun, V., & Clarke, V. (2013). Successful qualitative research: A practical guide for beginners. Sage Publications.
  11. Brown, J. (2020). The ethics of wounded healer archetypes in therapy: Balancing empathy and professionalism. Journal of Clinical Psychology, 76(3), 345-358. https://doi.org/10.1002/jclp.22789
  12. Coltart, N. (1996). Ingredient X. Winnicott Centenary Lecture, 16 March 1966
  13. Creswell, J.W. (2014) A concise introduction to mixed methods research. California: Sage Publications.
  14. Creswell, J. W., & Miller, D. L. (2000). Determining Validity in Qualitative Inquiry. Theory Into Practice, 39(3), 124–130. https://doi.org/10.1207/s15430421tip3903_2
  15. Demir, M. (2016). Şamanizm’de hastalık kavramı ve tedavi yaklaşımları. Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Lokman Hekim Tıp Tarihi ve Folklorik Tıp Dergisi, 6(1), 19-24.
  16. Dickeson E. & Smout F. M. (2018) Is the Wounded Healer or the Psychologically Inflexible Healer in Undergraduate Psychology and Social Work Programs More Empathic or Willing to Violate Professional Boundaries?. Australian Journal of Clinical Education, 3(1), 1-13. https://doi.org/10.53300/001c.6338
  17. Dunne, C. (2022). Ruhun Yaralı Şifacısı (1. Baskı). Doğan Yayınları Yayıncılık ve Yapımcılık Tic. A.Ş.
  18. Elliott, R., Watson, J., Timulak, L., & Sharbanee, J. (2021). Research on humanistic-experiential psychotherapies: Updated review. Bergin and Garfield’s handbook of psychotherapy and behavior change, 421-467.
  19. Erdem, M. (2024). Yetişkinlerle çalışan terapistlerin karşı aktarım deneyimleri. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (27), 129-141. https://doi.org/10.29029/busbed.1393964
  20. Figley, C. R. (2013). Compassion fatigue: Coping with secondary traumatic stress disorder in those who treat the traumatized. Routledge.
  21. Geller, S. M., Norcross, J. C., & Orlinsky, D. E. (2016). The psychotherapist's own psychotherapy: Patient and clinician perspectives. Oxford University Press.
  22. Gülüm, İ. V. (2016). Etkili terapist özellikleri için farkındalık eğitim ve uygulamaları: Bir meta-sentez çalışması. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 8(4), 337-353. https://doi.org/10.18863/pgy.253439
  23. Herman, N. (2001). My Kleinian home: Into a new millennium. London: Karnac Books.
  24. Jackson, W. S. (2001). Presidential address: The wounded healer. Bulletin of the History of Medicine, 75(1), 1-36
  25. Jung, C. G. (1961). Memories, dreams, reflections. Pantheon Books.
  26. Jung, C.G. (2015). Psikoterapi pratiği. (S.Türk, 1. baskı). Kaknüs Yayınları. (Orijinal kitap 1953’te yayınlanmıştır.)
  27. Korkmaz, V. (2022). Tıbbi terminolojide Yunan mitolojisinin ayak izleri. Eskisehir Medical Journal, 3(2), 242-253. https://doi.org/10.48176/esmj.2022.81
  28. Malikiosi-Loizos. M. (2013, Mart). Personal therapy for future therapists: reflections on a still debated issue. The European Journal of Counselling Psychology, 2(1), 33–50. http://doi.org/10.5964/ejcop.v2i1.4
  29. Maxwell, J.A. (2012) Qualitative research design: an interactive approach. Thousand Oaks, CA: Sage.
  30. Merriam, S. B. (2009). Qualitative Research Guide to Design and Implementation (3rd ed.). Jossey-Bass.
  31. Miles, M. B., Huberman, A. M., & Saldaña, J. (2014). Qualitative data analysis: A methods sourcebook (3rd ed.). Sage.
  32. Mösler, T., Poppek, S., Leonhard, C., & Collet, W. (2023). Reflective skills, empathy, wellbeing, and resilience in cognitive-behaviour therapy trainees participating in midfulness-based self-practice/self-reflection. Psychological Reports, 126(6). https://doi.org/10.1177/003329412210944
  33. Moyers, T. B., & Miller, W. R. (2013). Is low therapist empathy toxic? Psychology of Addictive Behaviors, 27(3), 878–884. https://doi.org/10.1037/a0030274
  34. Norcross, J. C., & Lambert, M. J. (2018). Psychotherapy relationships that work III. Psychotherapy, 55(4), 303. https://doi.org/10.1037/pst0000193
  35. Orlinsky, D. E., Schofield, M. J., Schroder, T., & Kazantzis, N. (2011). Utilization of personel therapy by psychotherapists: a practice-friendly review and a new study. Journal of Clinical Psychology, 67(8), 828-42. https://doi.org/10.1002/jclp.20821
  36. Patton, Q. M. (2002). Qualitative Research & Evaluations Methods, (3rd ed.) Thousand Oaks, CA: Sage Publications
  37. Rogers, C. R. (1961). On becoming a person: A therapist's view of psychotherapy. Houghton Mifflin Harcourt.
  38. Råbu, M., McLeod, J., Haavind, H., Bernhardt, I. S., Nissen-Lie, H., & Moltu, C. (2021). How psychotherapists make use of their experiences from being a client: Lessons from a collective autoethnography. Counselling Psychology Quarterly, 34(1), 109-128. https://doi.org/10.1080/09515070.2019.1671319
  39. Skovholt, T. M., & Trotter-Mathison, M. (2016). The resilient practitioner: Burnout and compassion fatigue prevention and self-care strategies for the helping professions. Routledge.
  40. Smith, P. (2018). The wounded healer: Re-examining the archetype in modern therapy. Counseling Today, 25(2), 45-52. https://doi.org/10.1177/1066480717752866
  41. Teding van Berkhout, E., & Malouff, J. M. (2016). The efficacy of empathy training: A meta-analysis of randomized controlled trials. Journal of Counseling Psychology, 63(1), 32–41. https://doi.org/10.1037/cou0000093
  42. Tekaüt A., Öksüz E., Güvenç G. & İyigün E. (2024) Kavram Analizi: Yaralı Şifacı. Ordu Üniversitesi Hemşirelik Çalışma Dergisi, 7(2), 579-585. https://doi.org/10.38108/ouhcd.1300752
  43. Telepak, L. C. (2010). Therapists as wounded healers: The impact of personal psychological struggles on work with clients [Honors thesis, Miami University].
  44. Wigg, R., Cushway, D., & Neal, A. (2011). Personal therapy for therapists and trainees: a theory of reflective practice from a review of the literature. Reflective Practice, 12(3), 347–359. https://doi.org/10.1080/14623943.2011.571866
  45. Zerubavel, N., & Wright, M. O. (2012). The dilemma of the wounded healer. Psychotherapy, 49(4), 482–491. https://doi.org/10.1037/a0027824