Dergiler / Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2014 / Cilt: 5 - Sayı: 2

Engellilerin Çalışma Yaşamına Katılımını Arttırarak Toplumla Kaynaşmalarını Sağlamayı Hedefleyen Bir Model Önerisi

The Suggestion a Model which Aims to Provide Social Integration of Disabilities through Increase Participation in the Work Life

Sayfa
165–186
Yayın Tarihi
2014-12-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu sayede engellilik hakkında farkındalık yaratma gibi sosyal bir sorumluluğu yerine getirirken öte yandan bir engellinin daha işe yerleşip kendi yaşamını kurmasına katkı sunacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Engellilerin iş yaşamına katılma düzeyi oldukça düşüktür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu uzman grubunun iki temel görevi olmalıdır: Birincisi engelliye ilişkin bilgileri tek elde toplayarak bütünsel bir değerlendirme yapabilecek; bilgi eksiği olmaksızın kurumlarla ilişkiye geçebilecek ve engelli için en doğru kararın verilebilmesinde bir tür “koçluk” görevi üstlenebilecektir.İkincisi ise engellilerin istihdamında en temel problem olarak tespit edilen “önyargılar”ı kırmak üzere genel olarak engelliliği ve özel olarak haklarını savunduğu engelliyi tanıtmaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu sayede engellilik hakkında farkındalık yaratma gibi sosyal bir sorumluluğu yerine getirirken öte yandan bir engellinin daha işe yerleşip kendi yaşamını kurmasına katkı sunacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Disability · Participation of Disabilities into Working Life

Özet

Engellilerin iş yaşamına katılma düzeyi oldukça düşüktür. Bu durum, onların toplumla entegrasyonunu daha da zorlaştırmaktadır. Oysaki çalışma bireyin kişisel doyumunun ve toplumun bir parçası olmasının ana kaynaklarından biridir. Engellilerin çalışma sürecine katılmalarını sağlamak adına faaliyet gösterecek bir uzman grubunun, bu büyük problemi çözme konusunda avantaj yaratacağı umulmaktadır. Bu uzman grubunun iki temel görevi olmalıdır: Birincisi engelliye ilişkin bilgileri tek elde toplayarak bütünsel bir değerlendirme yapabilecek; bilgi eksiği olmaksızın kurumlarla ilişkiye geçebilecek ve engelli için en doğru kararın verilebilmesinde bir tür “koçluk” görevi üstlenebilecektir.İkincisi ise engellilerin istihdamında en temel problem olarak tespit edilen “önyargılar”ı kırmak üzere genel olarak engelliliği ve özel olarak haklarını savunduğu engelliyi tanıtmaktır. Bu sayede engellilik hakkında farkındalık yaratma gibi sosyal bir sorumluluğu yerine getirirken öte yandan bir engellinin daha işe yerleşip kendi yaşamını kurmasına katkı sunacaktır.

Abstract

The participation level of disabled people into work life is very low. The situation makes a bigger disadvantage to the disabled people becoming a part of community. Yet working is one of the main resources of personal satisfaction and becoming a part of community. An expert group which will operate for the participation of disabled people into working process will create an advantage in the solution of this big problem. There should be two main functions of this expert group: The first one; they should collect relevant information of the disabled people in one hand and should make a holistic assessment. They should contact with institutions without the lack of information and should give the right decision for the disabled people. They should assume a kind of “coaching” task. Second one; they should break the prejudices that are detected as the basic problem in the employment of people with disabilities. In general they should introduce disability and in particular they should introduce the disabled whose rights they defends. Thus they will actualize a social responsibility as creating awareness about disability and they will ensure taking a job of one more disability and establishing his own life.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ARSLAN, H., ALTINTAŞ, G. (2014). Engellilerin Çalışma Yaşamına Katılımını Arttırarak Toplumla Kaynaşmalarını Sağlamayı Hedefleyen Bir Model Önerisi. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 2, 165–186. https://ajindex.com/articles/127984

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. AAIDD/American Association on Intellectualand Developmental Disabilities. Definition of Intellectual Disability, Erişim: 12.04.2012, http://www.aaidd.org/content_100.cfm?navID=21.
  2. Akardere, S.S. (2005). İşverenlerin Engelli Çalışanlara Yönelik Tutumları. Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  3. Akkaya, S. (2002). Türkiye’de İnsan Kaynakları Açısından Sakatlık ve Sakatların İstihdamı. Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  4. Arman, A. (2011). “İçinden İyilik Geçen Cafe”, Erişim: 26.04.2012, http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/19415219.asp.
  5. Avrupa Birliği Komisyonu (2010). Avrupa Engellilik Stratejisi 2010-2020: Engelsiz Avrupa için Yenilenmiş bir Taahhüt, Erişim: 2.02.2014, www.turged.org.tr/Belgeler/AvrupaEngellilikStratejisi2010-2020.doc. Batu, S. (2008). Kaynaştırma ve Destek Özel Eğitim Hizmetleri. Diken, H.İ. (Ed.) Özel Eğitime Gereksinimi Olan Öğrenciler ve Özel Eğitim, s: 89- 108. Ankara:
  6. Pegem A Yayıncılık. Baykan, Ö. (2011). Kaynaştırma Eğitimi (Ed.: Y. Barut, M. Vural), Özel Eğitim, İstanbul: Lisans Yayınları, s: 59-80.
  7. DİE (2009). Türkiye Özürlüler Araştırması 2002, 2. Baskı, Ankara: DİE Matbaası. Engelli ve Yaşlı Hizmetleri Genel Müdürlüğü (2011). İşgücü Piyasasının Özürlüler Açısından Analizi. Ankara: T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Özürlü ve Yaşlı Hizmetleri Genel Müdürlüğü Yayınları.
  8. Kayacı, E. (2007). Özürlüler İçin Verimli Bir İstihdam Politikası Oluşturulması. Uzmanlık Tezi. Ankara:
  9. İŞKUR. Kirk, S.A, Gallagher, J.J., Anastasiow, N.J. (2003). Educating Exceptional Children. Boston: Houghton Mifflin Company. MEB (2012).
  10. Görme Engelli Bireyler, Erişim: 16.04.2012, http://okulweb.meb.gov.tr/42/09/826203/dok%C3%BCmanlar/%C3%9 6zelE%C4%9Fitim/gorme%20engelli.pdf. MEGEP (2008). Çocuk Gelişimi ve Eğitimi Görme Engelliler, http://hbogm.meb.gov.tr/modulerprogramlar/kursprogramlari/cocukgelisim/ moduller/gormeengelliler.pdf, Erişim: 16.04.2012.
  11. Meyen, L.E. (1996). Exceptional Children in Today’s Schools. Colarado: Love Publishing Company. Özel Eğitim Hizmetleri Tanıtım El Kitabı (2006). Ankara: T. C. MEB Özel Eğitim Rehberlik ve Danışma Hizmetleri Genel Müdürlüğü Yayını. Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliği, Erişim: 12.04.2012, http://mevzuat.meb.gov.tr/html/26184_0.html
  12. Özsüer, S. (2011a). Zihinsel Yetersizliği Olan Çocuklar (Ed.: Y. Barut, M. Vural), Özel Eğitim, s: 82-96, İstanbul:
  13. Lisans Yayınları.
  14. Özsüer, S. (2011b). Görme Yetersizliği Olan Çocuklar (Ed.: Y. Barut