Dergiler / Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2015 / Cilt: 6 - Sayı: 2

Polis Örgütünde Üç Tarz-ı Pragmatizm

Three Style Pragmatism in Police Organization

Sayfa
373–388
Yayın Tarihi
2015-12-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Tarihselliği, yapısallığı ve görev niteliğinin verdiği etkiyle üç farklı pragmatist ilişki içerisinde olduğu anlaşılan polis örgütü hakkındaki bu çalışmada, pragmatizmin öncüleri kabul edilen filozofların yazdıkları eserler başta olmak üzere literatür taraması ve belge incelemesi yapılmış, gazete haberleri gözden geçirilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Polis Örgütü, güvenlik hizmetini yerine getiren bir kurumdur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmada polisin doğrudan hizmet kitlesi olan devlet ve toplumla ilişkileri ile dolaylı olarak kendisine olan faydası pragmatist felsefe bağlamında değerlendirilecektir.
💡
Sonuç & Katkı:Tarihselliği, yapısallığı ve görev niteliğinin verdiği etkiyle üç farklı pragmatist ilişki içerisinde olduğu anlaşılan polis örgütü hakkındaki bu çalışmada, pragmatizmin öncüleri kabul edilen filozofların yazdıkları eserler başta olmak üzere literatür taraması ve belge incelemesi yapılmış, gazete haberleri gözden geçirilmiştir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Police · Pragmatism · Police Corruption

Özet

Polis Örgütü, güvenlik hizmetini yerine getiren bir kurumdur. Fakat bu hizmeti yerine getirirken kim ya da kimlerle fayda veya çıkar ilişkisi içerisinde olduğu da açıklanması gereken konulardan biridir. Geniş anlamda ele alındığında modern toplumlarda Polis Örgütü sadece kendisine görev veren devletle kalmayıp aynı zamanda topluma ve kendisine de hizmet etmektedir. Bu çalışmada polisin doğrudan hizmet kitlesi olan devlet ve toplumla ilişkileri ile dolaylı olarak kendisine olan faydası pragmatist felsefe bağlamında değerlendirilecektir. Tarihselliği, yapısallığı ve görev niteliğinin verdiği etkiyle üç farklı pragmatist ilişki içerisinde olduğu anlaşılan polis örgütü hakkındaki bu çalışmada, pragmatizmin öncüleri kabul edilen filozofların yazdıkları eserler başta olmak üzere literatür taraması ve belge incelemesi yapılmış, gazete haberleri gözden geçirilmiştir.

Abstract

Police is an organization which fulfils the security service. However with whom it is in relation in usefulness or in benefits is one of the subjects that have to be explained while fulfilling its service. Generally police is serving not only to state but also to society and itself. In this article the relations of police with its direct serving mass and the indirect benefit to itself will be evaluated in connection with the pragmatist philosophy. In this study in which it is understood that police organization is in three different pragmatist relations with the impulse of its history, structure and patterns of function, literature review, starting from books of philosophers which are being accepted as pioneers of pragmatism and document review are applied, news at newspapers were reviewed.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ŞİMŞEK, S. (2015). Polis Örgütünde Üç Tarz-ı Pragmatizm. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 2, 373–388. https://ajindex.com/articles/127926

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (26)

  1. Archer J.E. (2000). Social Unrest and Popular Protest in England 1780-1840, New York: Cambridge University Press.
  2. Bacon, F. (1900). Essays of Bacon. London: Arthur L. Humpreys. Bacon, M. (2010).Richard Rorty: Pragmatizm ve Politik Liberalizm, Ankara:
  3. Elips Kitap. Bayley, D.H. (1990). Patterns of Policing: A Comparative International Analysis, USA: Rutgers University Press.
  4. Bentham, J. (1879). An Introduction to the Principles of Morals and Legislation. Oxford: Clarendon Press.
  5. Cevizci, A. (2014) Felsefe Tarihi. İstanbul:
  6. Say Yayınları.
  7. Copleston, F. (2000).Yararcılık ve Pragmatizm. (Çev.:D. Canefe), İstanbul:
  8. İdea Yayınevi.
  9. Colquhoun, P. (1798). A Treatise on the Commerce and Police of the River Thames: Containing A Historical View of the Trade of the Port of London, London: H.Baldwin and Son Company. Crowther, C. (2000). Thinking about the Underclass. Theoretical Criminology, 4(2): 149-167.
  10. Drucker, P.F. (2000). Gelecek İçin Yönetim. Ankara:
  11. İş Bankası Yayınları.
  12. Ergut, F. (2004). Modern Devlet ve Polis: Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Toplumsal Denetimin Diyalektiği. İstanbul:
  13. İletişim Yayınları.
  14. Fielding, N. (2009). Ideas in British Policing. London: the Police Foundation. Fitzgerald, P. (1888).Chronicles of Bow Street Police-Office with an Account of the Magistrates and Runners, and Police and Selection of Most Interesting Cases.Vol:I, London: Chapman and Hall Ltd. Fouillee, A., Charmont, J., Duguit, L., Demogue, R. (1916).
  15. Pragmatism, Modern French Legal Philosophy. Boston: The Boston Book Company, pp: 99-105.
  16. Hobbes, T. (1651). Leviathan, London: Green Dragon. Hume, D. (1965). A Treatise of Human Nature. Oxford: Clarendon Press.
  17. Hunt, R.A. (1973). Police and Public: Communication. Police Journal, April: 67-177.
  18. James, W. (2015). Pragmatizm. İstanbul: İletişimYayınları. Koçel,T. (1976). Amaçlara Göre Yönetim. Yönetim Dergisi, 1(3): 47-59.
  19. Koçel, T. (1999). İşletmeYöneticiliği. 7.Basım, İstanbul:
  20. Beta Yayınları.
  21. Knemeyer, F.L. (1980). Polizei. Economy and Society, 9(2): 172-196.
  22. Kutnjakivkovic, S. (2003).To Serve and Collect: Measuring Police Corruption. The Journal of Criminal Law and Criminology, 93(2-3): 593-649.
  23. McLaren, P. (1979). Does Society Expects Too Much From Its Police?. Police Journal, 52: 218-228.
  24. Melville Lee, W.L. (1901). A History of Police in England. London: Methuen and Co. Mill, J.S. (2012). Hürriyet Üstüne. (Çeviren: M.O. Dostel), Ankara:
  25. Liberte Yayınları.
  26. Neocleous, M. (2014). Savaş Erki Polis Erki. (Çev: B. Sümer Aydaş), Ankara: Notabe