Dergiler / Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2016 / Cilt: 7 - Sayı: 1

Sosyal Medyanın Uyuşturan Etkisi

Narcotizing Effect of Social Media

Sayfa
1015–1030
Yayın Tarihi
2016-12-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma, ilk kez Lazarsfeld ve Merton'un “Medyanın Uyuşturan Etkisi” yaklaşımlarını sosyal medyaya uygulamakta ve sosyal medyanın 'karanlık' taraflarını ortaya koyabilmek amacıyla 'slaktivizm' ve 'cliktivizm' kavramlarını tartışmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yeni medyanın ifade özgürlüğünü genişlettiği, demokrasiyi ve toplumsal hareketleri güçlendirdiği görüşü, ortaya çıkışından beri akademisyenler tarafından yaygın bir şekilde kabul edilmiş; buna karşın bu iletişim kanalının ‘uyuşturan etkisi’ çoğunlukla görmezden gelinmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışma, sosyal medyayı genel olarak eleştirel bir bakış açısıyla incelemekte, Lazarsfeld ve Merton'un “Medyanın Uyuşturan Etkisi” yaklaşımını sosyal medyaya uygulayarak bu iletişim mecrasının bireylerin toplumsal hareketlere ve eylemlere katılmasında etkili bir araç olup olmadığını ortaya koymaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma, ilk kez Lazarsfeld ve Merton'un “Medyanın Uyuşturan Etkisi” yaklaşımlarını sosyal medyaya uygulamakta ve sosyal medyanın 'karanlık' taraflarını ortaya koyabilmek amacıyla 'slaktivizm' ve 'cliktivizm' kavramlarını tartışmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Social media · narcotizing dysfunction · political participation

Özet

Yeni medyanın ifade özgürlüğünü genişlettiği, demokrasiyi ve toplumsal hareketleri güçlendirdiği görüşü, ortaya çıkışından beri akademisyenler tarafından yaygın bir şekilde kabul edilmiş; buna karşın bu iletişim kanalının ‘uyuşturan etkisi’ çoğunlukla görmezden gelinmiştir. Bu çalışma, sosyal medyayı genel olarak eleştirel bir bakış açısıyla incelemekte, Lazarsfeld ve Merton'un “Medyanın Uyuşturan Etkisi” yaklaşımını sosyal medyaya uygulayarak bu iletişim mecrasının bireylerin toplumsal hareketlere ve eylemlere katılmasında etkili bir araç olup olmadığını ortaya koymaktadır. Bu çalışmada, sosyal medyanın bireylerin organize olmalarında, içerik üretmelerinde ve bu içerikleri paylaşmalarında kullanışlı bir kitle iletişim aracı olmasına rağmen; sosyal huzursuzluk dönemlerinde, sosyal medya aracılığıyla artan enformasyon tüketiminin bireylerin enerjilerini ‘aktif katılımdan’, ‘pasif haberdar olmaya’ dönüştürdüğü görüşü ileri sürülmektedir. Çalışma, ilk kez Lazarsfeld ve Merton'un “Medyanın Uyuşturan Etkisi” yaklaşımlarını sosyal medyaya uygulamakta ve sosyal medyanın 'karanlık' taraflarını ortaya koyabilmek amacıyla 'slaktivizm' ve 'cliktivizm' kavramlarını tartışmaktadır.

Abstract

Since the emergence of new media, it has been widely accepted by the scholars that new media strengthens democracy, freedom of speech and social movements; however, they have mostly ignored new media’s potential for narcotizing. This study examines social media from a critical perspective and applies Lazarsfeld and Merton’s “Narcotising Dysfunction Approach” to social media to see whether or not social media helps people’s active participation to the social movements. In this study, it is argued that although new media can be a useful tool for helping users to get organized, generate contents and spread these contents out to their peers, increasing dosages of mass communication, during the times of unrest, may transform the energies of citizens from active participation to passive knowledge and this may lead people to become passive protesters. This study, for the first time in the literature, will apply the “Narcotising Dysfunction Approach” to social media and will discuss the concepts of “clicktivism” and “slacktivism” to put forth ‘the dark sides’ of social media.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

EŞİTTİ, Ş. (2016). Sosyal Medyanın Uyuşturan Etkisi. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 1, 1015–1030. https://ajindex.com/articles/127823

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Balkin, J. M. (2004) 'Digital Speech and Democratic Culture: A Theory Of Freedom of Expression for the Information Society', NYU Law Review, 79(1): 1–55.
  2. Barlow, J. P. (1996). An Declaration of Independence of Cyberspace, Retrieved (Accessed on 11 February 2016). http://editions-hache.com/essais/pdf/barlow1.pdf
  3. Barnett, S. (2010) What’s wrong with media monopolies? A lesson from history and a new approach to media ownership policy. ‘MEDIA@LSE Electronic Papers’http://www.lse.ac.uk/media@lse/research/mediaWorkingPapers /pdf/EWP18.pdf(Accessed on February 5, 2016)
  4. Working Bell, C. V. (2013) “Clicktivism.” In Kerric Harvey (ed.), The Encyclopedia of Social Media and Politics (pp. 283-284).
  5. Thousand Oaks, CA: CQ Press/SAGE Berger, G., (2002). Theorizing the Media – Democracy Relationship in Southern Africa. The International Journal for Communication Gazette, Vol. 64, No.1, London: Sage Publications. Boyd, D. (2007). Why Youth (Heart) Social Network Sites: The Role of Networked Publics in Teenage Social Life. David Buckingham (Ed). MacArthur Foundation Series on Digital Learning – Youth, Identity, and Digital Media Volume (119-142). Cambridge: MIT Press.
  6. Breindl, Y. (2010) Critique of the Democratic Potentialities of the Internet: A Review of Current Theory and Practice. TripleC. Vol. 8(1): 43 – 59 Eltantawy, N. & Wiest, J. B. (2011) ‘Social Media in the Egyptian Revolution: International Journal of Communication, Vol. 5: 1207 – 1224. Resource Mobilization Theory’. Eşitti, Ş. (2015). Bilgi Çağında Problemli İnternet Kullanımı ve Enformasyon Obezitesi: Problemli İnternet Kullanımı Ölçeğinin Üniversite Öğrencilerine Uygulanması. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 49(2), 75-97., DOI: 10.17064/iüifhd.90504 Fuchs, C. (2011).
  7. New Media, Web 2.0. and Surveillance. Sociology Compass. Vol. 5 No. 2: 134 – 147 Gezgin, S. (2006). Medya ve Demokrasi. 20. Alman-Türk Gazeteciler Semineri. http://www.konrad.org.tr/Medya%20Mercek/19gezgin.pdf on 19 February 2016) pp. 165 – 176. (Accessed Gladwell, M. (2011). From innovation to revolution-do social media made protests possible: An absence of evidence. Foreign Affairs, https://www.foreignaffairs.com/articles/2011-01-19/innovation- revolution(Accessed on 19 February 2016)
  8. Hassanpour, N. (2011). Media disruption exacerbates revolutionary unrest: Evidence from Mubarak’s natural experiment, APSA 2011
  9. Annual Meeting Paper. Hess, D. J., Breyman, S., Campbell, N., Martin, B., (2008),
  10. Science, Technology, and Social Movem