KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Türk Psikoloji Yazıları / 2012 / Cilt: 15 - Sayı: 29

Yakın ilişkilerde Michelangelo olgusu: İdeal benliğin heykeltıraşı olarak partner onaylaması

Michelangelo phenomenon in close relationships: Partner affirmation as a sculptor of the ideal self

NUR TALUY
AYDA BÜYÜKŞAHİN SUNAL
Sayfa
57–67
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak, ideal benliğe doğru benlik hareketi hem kişisel mutluluğu hem de çiftler arası mutluluğu arttırmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yakın ilişki partnerleri bir heykeltıraş gibi birbilerinin benliklerini etkileyerek, birbirlerinin davranışsal eğilimlerini, kişilik özelliklerini, beceri ve değerlerini biçimlendirirler.
📊
Temel Bulgular & Veri:Böylece ideal benliğe doğru benlik hareketi partnerin algısal ve davranışsal onayından büyük ölçüde etkilenmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak, ideal benliğe doğru benlik hareketi hem kişisel mutluluğu hem de çiftler arası mutluluğu arttırmaktadır.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Yakın ilişki partnerleri bir heykeltıraş gibi birbilerinin benliklerini etkileyerek, birbirlerinin davranışsal eğilimlerini, kişilik özelliklerini, beceri ve değerlerini biçimlendirirler. Michelangelo olgusu kişinin benliğinin yakın partnerinin algısal ve davranışsal onaylamasıyla nasıl biçimlendiğini açıklamaktadır. Bu makalede "Michelangelo Olgusu" ve ilgili araştırmalar gözden geçirilmektedir. Partnerler öncelikle birbirlerinin davranışlarını ve amaçlarını algılarlar ve buna göre birbirlerine tepki verirler. Bu algı ve davranış doğrultusunda kişi kendi ideal benlik hedeflerine doğru ilerleyebileceği gibi ondan uzaklaşabilir de. Böylece ideal benliğe doğru benlik hareketi partnerin algısal ve davranışsal onayından büyük ölçüde etkilenmektedir. Sonuç olarak, ideal benliğe doğru benlik hareketi hem kişisel mutluluğu hem de çiftler arası mutluluğu arttırmaktadır. Bu çalışmada, modele ilişkin araştırma bulguları incelenmiş ve ilgili kişilerarası süreçler tanımlanmıştır.

Abstract

Close partners shape each other's behavioral tendencies, traits, dispositions, skills and values by sculpting one another's selves like a sculptor. Michelangelo Phenomenon suggests that self is shaped by a close partner's affirming perceptions and behavior. This article reviews research on the subject of the "Michelangelo Phenomenon". Partners initially perceive each other's behavior and intention, then respond to each other. As a result of this interaction each person can easily attain or give up the goals included within his or her ideal self. Hence, self movement toward the ideal self is defined as a product of partner's perceptual and behavioral affirmation. Consequently, movement towards the ideal self promotes personal and couple well being. In this study, research findings regarding the model are reviewed and the underlying interpersonal processes are identified.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TALUY, N., SUNAL, A. B. (2012). Yakın ilişkilerde Michelangelo olgusu: İdeal benliğin heykeltıraşı olarak partner onaylaması. Türk Psikoloji Yazıları, Cilt: 15 - Sayı: 29, 57–67. https://ajindex.com/articles/127556

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Agnew, C. R., Van Lange, P. A. M., Rusbult, C. E. ve Langs ton, C. A. (1998). Cognitive interdependence: Commitment and the mental representation of close relationships. Journal of Personality and Social Psychology, 74(4), 939-54.
  2. Akbalık Doğan, Ö. ve Büyükşahin Sunal, A. (2011). Evliliklerde olumlu yanılsama: İlişki bağlanımı ile nedensellik ve sorumluluk yüklemeleri arasındaki ilişkiler [Positive illusions in marriages: Relationships between relationship commitment and casuality and responsibility attributions], Türk Psikoloji Dergisi, 26(61), 70-82
  3. Aron, A. ve Aron, E. N. (1996). Self and self-expansion in relationships. G. O. Fletcher ve J. Fitness, (Ed.), Knowledge structures in close relationships içinde. USA: Lawrence Erlbaum Associates, Inc. Aron, A. ve Aron, E. N. (1997). Self expansion motivation and including other in the self. S. Duck, (Ed.), Handbook of personal relationships: Theory, research and interventions (2. baskı) içinde (251-270).
  4. Chichester, England: Wiley. Aron, A. ve Aron, E. N. (2000). Self expansion motivation and including other in the self. W. Ickes ve S. Duck, (Ed.), The social psychology of personal relationships içinde (109-128). New York: Wiley. Aron, A., Paris, M. ve Aron, E. N. (1995). Falling in love: Prospective studies of self concept change. Journal of Personality and Social Psychology, 69(6), 1102-1112.
  5. Baxter, G. D. ve Bowers, J. K. (1985). Beyond self-actualiza-tion: The persuasion of Pygmalion. Training and Development Journal, 39, 69-71.
  6. Bowlby, J. (1969). Attachment and loss: Attachment. New York: Basic Books. Bowlby, J. (1973). Attachment and loss: Separation. New York: Basic Books. Bowlby, J. (1980). Attachment and loss: Loss, sadness and depression. New York: Basic Books. Campbell, W. K., Sedikedes, C. ve Bosson, J. (1994). Romatic involvement, self discrepancy and psychological well-being: a preliminary investigation. Personal Relationship, 1, 399-404.
  7. Darley, J. M. ve Fazio, R. H. (1980). Expectancy confirmation processes arising in the social interaction sequence. American Psychologist, 35, 867-881.
  8. DiDonato, T., (2008). Interpersonal affirmation: How close others influence self-authenticity. Yayınlanmamış doktora tezi, Brown University, Providence, Rhode Island. Drigotas, S. M. (2002). The Michelangelo phenomenon and h personal well-being.Journal of Personality, 70, 59-77.
  9. Drigotas, S. M., Rusbult, C. E., Wieselquist, J. ve Whitton, S. (1999). Close partner as sculptor of the ideal self: Behavioral affir