Dergiler / Türk Psikoloji Yazıları / 2012 / Cilt: 15 - Sayı: 29

Birey-örgüt değerleri arasındaki uyumun örgütle özdeşleşme ile ilişkisi

The effects of person-organization value fit on organizational identificaiton

Sayfa
25–42
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yapılan Regresyon ve ANOVA analizlerinde, bireysel-örgütsel değerler uyumlarından Hazcılık ve Kendini Geliştirme uyumunun örgütle özdeşleşmeyi etkilediği tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, birey değerleri ile örgüt değerleri uyumunun çalışanın örgütle özdeşleşmesi üzerindeki etkilerini incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Farklı sektörlerde çalışan 190 katılımcı, Ashfort ve Mael'in (1992) örgütle özdeşleşme ölçeğine ek olarak oluşturulan değerler ölçeğini hem kendileri hem çalıştıkları kurum için yanıtlamışlardır.
💡
Sonuç & Katkı:Yapılan Regresyon ve ANOVA analizlerinde, bireysel-örgütsel değerler uyumlarından Hazcılık ve Kendini Geliştirme uyumunun örgütle özdeşleşmeyi etkilediği tespit edilmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:190 katılımcı
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmanın amacı, birey değerleri ile örgüt değerleri uyumunun çalışanın örgütle özdeşleşmesi üzerindeki etkilerini incelemektir. Kıdemin bu ilişkideki şartlı değişken rolünü de ayrıca incelenmiştir. Farklı sektörlerde çalışan 190 katılımcı, Ashfort ve Mael'in (1992) örgütle özdeşleşme ölçeğine ek olarak oluşturulan değerler ölçeğini hem kendileri hem çalıştıkları kurum için yanıtlamışlardır. Yapılan analizlere göre, örgütle özdeşleşme ifadeleri tek faktör altında toplanırken, değerler Hazcılık, Kendini Geliştirme, Muhafazakârlık ve Etki olarak 4 ana boyut altında toplanmışlardır. Yapılan Regresyon ve ANOVA analizlerinde, bireysel-örgütsel değerler uyumlarından Hazcılık ve Kendini Geliştirme uyumunun örgütle özdeşleşmeyi etkilediği tespit edilmiştir. Regresyon analizi sonucuna ek olarak ANOVA analizinde Etki uyumunun da fazla olması durumunda örgütle özdeşleşmenin arttığı gözlemlenmiştir. Muhafazakârlık uyumunun ise örgütle özdeşleşme üzerinde bir etkisi tespit edilememiştir. Ayrıca, her ne kadar kurum kıdeminin artmasına paralel olarak örgütle özdeşleşme artsa bile, bu değişkenin değerler uyumu ile örgütle özdeşleşme arasındaki ilişkide şartlı değişken rolünün olmadığını göstermektedir.

Abstract

The purpose of this study is to investigate the relationship between person-organization value fit and organizational identification. Moderator variable role of organizational tenure was also studied. Total 190 employees from different areas of private sector filled the scales of Ashfort and Mael's (1992) Organizational Identification scale; and values scale for themselves and the organizations which they are working for. According to the analyses, organizational identification was a one-factor concept while there were four dimensions which determined for values (Hedonism, Self-Development, Conservatism, and Influence). The results of both Hierarchical Regression and ANOVA analyses indicated that, increase in Hedonism and Self-developmeftt fitness of personal and organizational values lead to increase in organizational identification. In addition, ANOVA analysis showed that the personal-organization value fitness regarding with Influence, effected organizational identification even though regression analysis did not show this kind of result. On the other hand, organizational tenure as a moderator variable did not significantly influence the relationship between person-organization value fitness and organizational identification.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZCAN, H. U. (2012). Birey-örgüt değerleri arasındaki uyumun örgütle özdeşleşme ile ilişkisi. Türk Psikoloji Yazıları, Cilt: 15 - Sayı: 29, 25–42. https://ajindex.com/articles/127468

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Albert, S., Ashforth, B. E. ve Dutton, J. E. (2000). Organizational identity and identification: Charting new waters and building new bridges. Academy of Management Journal, 25, Özel Sayı. Albert, S. ve Whetten, D. A. (1985). Organizational identity. Research in Organizational Behavior, 7, 263-295.
  2. Ashforth, B. E. ve Mael, F. (1989). Social identity theory and the organizations. Academy of Management Review, 14, 20-39.
  3. Askun, D., Öz. E. Ü. ve Aşkun, O. B. (2010). Understanding managerial work values in Turkey. Journal of Business Ethics, 93, 103-114.
  4. Boxx, W., Odom, R. Y. ve Dunn, M. G. (1991). Organizational values and value congruence and their impact on satisfaction, commitment, and cohesion: An empirical examination within the public sector. Public Personnel Management, 20(1), 195-205.
  5. Burd, B. (2002). Work values of librarians academic libraries: Exploring the relationship between values, job satisfaction. commitment and intent to leave. Yayınlanmamış doktora tezi, Regent University, Virginia. Chan, D. (1998). Functional relations among constructs in the same content domain at different levels of analysis: A typology of composition models. Journal of Applied Psychology, 83, 234-246.
  6. Chatman, J. A. (1991). Matching people and organizations: Selections and socialization in public accounting firms. Administrative Science Quarterly, 36(3), 459-484.
  7. Chen, J. S., Lin Chu, K. H. ve Wu, W. C. (2000). Tourism students' perceptions of work values: a case of Taiwanese universities. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 12(6), 360-365.
  8. Cheney, G. (1983). On the various and changing meaning of organizational membership: A field study of organizational identification. Communication Monographs, 50, 342-362.
  9. Collins, J. ve Porras, J. I. (1994). Build to last. New York: Harper Collins. Cornelissen, J. R ve Elving, W. J. L. (2003). Managing corporate identity: an integrative framework of dimensions and determinants. Corporate Communications: An International Journal, 8(2), 114-120.
  10. Cramer, D. ve Howitt, D. L. (2005). The SAGE Dictionary of Statistics: A practical resource for students in the social sciences (3. baskı). SAGE. Devrani, T. K. ve Tüzün, î. K. (2008). Müşteri vatandaşlık davranışının öncüllerinin belirlenmesine yönelik bir araştırma. Istanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13, 193-208.
  11. Domjan, M. (1998). The principles of learning and_ behavior. New York: Brooks/Cole Publishing Company. Dukerich, J. M., Golden, B. ve S