KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Türk Psikoloji Yazıları / 2013 / Cilt: 16 - Sayı: 32

Ayrılık nedenleri ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik çalışması

The “Reasons for the Breakup Scale”: Validity and Reliability

Suna SUNAL BÜYÜKŞAHİN
ÖZGE AKBALIK DOĞAN
AYÇA ÖZEN ÇIPLAK
Sayfa
50–60
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak bulgu- lar, AN֒nün romantik ilişkilerde ayrılık nedenlerinin ölçülmesinde güvenilir bir araç olduğuna işaret etmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, Sprecher (1994) tarafından geliştirilen Ayrılık Nedenleri Ölçeği’nin (ANÖ) geçerlik ve gü- venirliğini incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu amaçla, ANÖ, son bir yıliçinde ayrılık deneyimleyen 165’i kadın ve 47’si erkek olmak üzere toplam 212 bireye uygulanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak bulgu- lar, AN֒nün romantik ilişkilerde ayrılık nedenlerinin ölçülmesinde güvenilir bir araç olduğuna işaret etmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:212 birey
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmanın amacı, Sprecher (1994) tarafından geliştirilen Ayrılık Nedenleri Ölçeği’nin (ANÖ) geçerlik ve gü- venirliğini incelemektir. Bu amaçla, ANÖ, son bir yıliçinde ayrılık deneyimleyen 165’i kadın ve 47’si erkek olmak üzere toplam 212 bireye uygulanmıştır. Ölçeğin faktör yapısı hem açımlayıcı hem de doğrulayıcı faktör analizi ile test edilmiştir. Bu analizler sonucunda beş faktörlü yapı elde edilmiştir. Bu faktörler, partnere ilişkin nedenler, ben- liğe ilişkin nedenler, kişisel farklılıklar, ilişkiye/etkileşime ilişkin nedenler ve dış etmenlerdir. Doğrulayıcı faktör analizi sonucundaki tüm standartlaştırılmış faktör yükleri istatistiksel olarak anlamlıdır. Bu değerler, partnere ilişkin nedenler için .41 ile .87, benliğe ilişkin nedenler için .53 ile .82, kişisel farklılıklar için .51 ile .62, ilişkiye/etkileşime ilişkin nedenler için .33 ile .59 ve dış etmenler boyutu için .26 ile .97 arasında değişmektedir. Ayrıca, ayrılık neden- leri alt faktörleri ile bağlanma boyutları (kaygılı ve kaçınmacı bağlanma), ayrılık sonrası hissedilen olumlu ve olum- suz duygular ve duygusal stres puanlarıarasındaki ilişkiler de incelenmiştir. Kaygılı bağlanma ile partnere ilişkin nedenler ve ilişkiye/etkileşime ilişkin nedenler arasında olumlu ilişki gözlenirken, benliğe ilişkin nedenler arasında olumsuz bir ilişki gözlenmiştir. Hissedilen duygular açısından da partnere ilişkin nedenler, olumsuz duygu durumu ve genel stres ile olumlu yönde ilişkiliyken, olumlu duygu durumu ile olumsuzyönde ilişkilidir. Sonuç olarak bulgu- lar, AN֒nün romantik ilişkilerde ayrılık nedenlerinin ölçülmesinde güvenilir bir araç olduğuna işaret etmektedir.

Abstract

The current study aims to test the reliability and validity of the Sprecher’s (1994) “Reasons for the Breakup” scale. The sample consisted of 165 female and 47 male (a total of 212) who experienced a break up within the past one year. Both exploratory (principal) and confirmatory analyses were used to test the factor structure of the scale. Re- sults revealed a five-factor solution for the scale. These are the reasons referring to the partner, reasons referring to the self, personal difference, reasons referring to the relationship/dyad or interaction, and reasons referring to the external factors. All standardized factor loadings were significant in the confirmatory factor analysis. Factor loadings of the items ranged from .41 and .87 for reasons referring to the partner, .53 and .82 for reasons referring to the self, .51 and .62 for reasons referring to the relationship/dyad or interaction, and .26 and .97 for reasons referring to the external factors. Additionally, the relationship between the sub-factors of reasons for the breakup and attachment dimensions (attachment anxiety and avoidance), experienced negative and positive emotions after the breakup, and overall distress were examined. Attachment anxiety was positively associated with reasons referring to the partner and reasons referring to the relationship/dyad or interaction and negatively associated with reasons referring to the self. In terms of experienced emotions, while reasons referring to the partner sub-scale were positively related with negative emotional experience and overall distress, it was negatively related with positive emotional experience. In conclusion, the findings indicated that the Turkish version of the scale is a reliable tool in the assessment of the reasons for the breakup in romantic relationships.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BÜYÜKŞAHİN, S. S., DOĞAN, Ö. A., ÇIPLAK, A. Ö. (2013). Ayrılık nedenleri ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik çalışması. Türk Psikoloji Yazıları, Cilt: 16 - Sayı: 32, 50–60. https://ajindex.com/articles/127467

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Bakermans-Kranenbwg, M. J. ve Uzendoora, M. H. (1997). Adult attachment and the break-up of romantic relation- ships. Journal of Divorce & Remarriage, 27(3/4), 121- 139. Barbara, A. M. ve Dion, K. L. (2000). Breaking up is hard to do, especially for strongly “preoccupied” lovers. Journal of Personal and Interpersonal Loss, 5, 315-342.
  2. Baxter, L. A. (1984). Trajectories of relationship disengage- ment. Journal of Social and Personal Relationships, 1, 29-48.
  3. Baxter, L. A. (1986). Gender differences in the heterosexual re- lationship rules embedded in breakup accounts. Journal of Social and Personal Relationships, 3, 289-306.
  4. Berscheid, E. ve Reis, H. T. (1998).Attraction and close rela- tionships. D. T. Gilbert, S. T. Fiske ve G. Lindzey, (Ed.), The handbook of social psychology (4. baskı) içinde (193-281). New York: McGraw Hill. Brennan, K. A., Clark, C. L. ve Shaver, P. R. (1998). Self-report measurement of adult attachment: An integrative over- view. J. A. Simpson ve W. S. Rholes, (Ed.), Attachment theory and close relationships içinde (46-76). New York: Guilford Press.
  5. Carmines, E. G. ve McIver, J. P. (1981). Analyzing models with unobserved variables: Analysis of covariance structures. G. W. Bohmstedt ve E. F. Borgatta, (Ed.), Social mea- surement: Current issues içinde (65-115).
  6. Beverly Hills, CA: Sage. Choo, P., Levine, T. ve Hatfield, E. (1996). Gender, love sche- mas, and reactions to romantic break-ups. Journal of So- cial Behavior and Personality, 11, 143-160.
  7. Collins, T. J. ve Gillath, O. (2012). Attachment, breakup strate- gies, and associated outcomes: The effects of security en- hancement on the selection of breakup strategies. Journal of Research in Personality, 46, 210-222.
  8. Connolly, J. ve McIsaac, C. (2009). Adolescents’ explanations for romantic dissolutions: A developmental perspective. Journal of Adolescence, 32, 1209-1223.
  9. Dailey, R. M., Rossetto, K. R., Pfiester, A. ve Surra, C. A. (2009). A qualitative analysis of on-again/off-again rela- tionships: ‘It’s up and down, all around’. Journal of So- cial and Personal Relationships, 26, 443-466.
  10. Davis, D., Shaver, P. R. ve Vernon, M. L. (2003). Physical, emo- tional, and behavioral reactions to breaking up: The roles of gender, age, emotional involvement, and attachment style. Personality and Social Psychology Bulletin, 29(7), 871-884.
  11. Dutton, L. B. ve Winstead, B. A. (2006).Predicting unwanted pursuit: Attachment, relationship satisfaction,relationship alternatives, and break-up distress