Farklı Ekim Zamanlarının Bazı Ayçiçeği (Helianthus Annuus L.) Genotiplerinin Verim ve Verim Unsurları Üzerine Etkileri

Özet

Bu araştırma, farklı ekim zamanı uygulamasının 4 Ayçiçeği genotipinin (Sanay MR, Sanbro, Sirena ve Tarsan 1018) verim ve kalite özellikleri üzerine etkilerini incelemek amacıyla 2015 yılı üretim sezonunda Diyarbakır’da yürütülmüştür. Araştırma bölünmüş parseller deneme desenine göre 3 tekerrürlü ve 2 farklı ekim zamanı (erken ve geç ekim) olacak şekilde kuruldu. Araştırmada, tohum verimi, 1000 tohum ağırlığı, yaprak sayısı, bitki boyu, tabla çapı ve protein oranı incelenmiştir. Elde edilen sonuçlara göre, Ekim zamanının verim üzerinde etkisi önemli görülmüş olup en yüksek tohum verimi Tarsan 1018 genotipinde (303,04 kg da -1 ) geç ekim uygulamasından elde edilmiştir. 1000 tohum ağırlığı geç ekim uygulamasıyla Tarsan 1018 ve Sirena genotiplerinde elde edilmiştir (sırasıyla, 58.52 g ve 58.49 g ). Yaprak sayısı, bitki boyu ve protein oranı bakımında ekim zamanları yönünden önemli farklılıklar görülmemiştir. Sonuç olarak en yüksek tohum verimi ve protein oranı geç ekim uygulamasıyla Tarsan 1018 çeşidinde elde edilmiştir. Tarsan 1018 genotipinin geç ekilmesi durumunda olumlu sonuçlar elde edilebileceği kanaatine varılmıştır.