Dergiler / İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi / 2020 / Cilt: 40 Sayı: 1

Çevirmenlerinin Gözünden Mutfak & Kültür

Z. Nilüfer Nahya(ERCİYES ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-0008-0947
Saim Örnek(ERCİYES ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-3953-7652
Sayfa
43–53
Yayın Tarihi
2020-07-23
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bir başka deyişle çeviri, bir kültürün bir diğer kültüre çevrilmesi gücüne sahiptir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çeviri, genel olarak, bir dilde yazılan metinlerin hedef bir dile dönüştürülmesi olarak tanımlanabilirse de özünde sadece metinlerin değil kültürün dönüştürülmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Evans Pritchard’ın çevresindeki antropologlar, iki tarafın da karşısındakinin davranışlarını anlamlandırmaya çalıştığı kültürel karşılaşmalar için tercih etmişlerdir (Biedelman, 1971’den akt., Burke, 2012, s. 4).
💡
Sonuç & Katkı:Bir başka deyişle çeviri, bir kültürün bir diğer kültüre çevrilmesi gücüne sahiptir.
🔬Tür:Diğer
📍Kapsam:2012 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Çeviri, genel olarak, bir dilde yazılan metinlerin hedef bir dile dönüştürülmesi olarak tanımlanabilirse de özünde sadece metinlerin değil kültürün dönüştürülmesidir. Bu noktada çeviri yerine kültürel çeviriden bahsetmek daha doğru olacaktır. Kültürel çeviri terimini, ilk kez, sosyal antropolog Edward E. Evans Pritchard’ın çevresindeki antropologlar, iki tarafın da karşısındakinin davranışlarını anlamlandırmaya çalıştığı kültürel karşılaşmalar için tercih etmişlerdir (Biedelman, 1971’den akt., Burke, 2012, s. 4). Çeviri metinler, kimi zaman dünya tarihini derinden etkilemiştir; örneğin Antik Yunanca metinlerin Arapçaya aktarılması ve sonrasında Arapçadan Avrupa dillerine geçmesi veyahut Reform hareketiyle birlikte İncil’in yerel dillere çevrilmesi gibi dünya tarihine yön veren çeviri hareketlerinden bahsedilebilmektedir. Bir başka deyişle çeviri, bir kültürün bir diğer kültüre çevrilmesi gücüne sahiptir.

Abstract

Çeviri, genel olarak, bir dilde yazılan metinlerin hedef bir dile dönüştürülmesi olarak tanımlanabilirse de özünde sadece metinlerin değil kültürün dönüştürülmesidir. Bu noktada çeviri yerine kültürel çeviriden bahsetmek daha doğru olacaktır. Kültürel çeviri terimini, ilk kez, sosyal antropolog Edward E. Evans Pritchard’ın çevresindeki antropologlar, iki tarafın da karşısındakinin davranışlarını anlamlandırmaya çalıştığı kültürel karşılaşmalar için tercih etmişlerdir (Biedelman, 1971’den akt., Burke, 2012, s. 4). Çeviri metinler, kimi zaman dünya tarihini derinden etkilemiştir; örneğin Antik Yunanca metinlerin Arapçaya aktarılması ve sonrasında Arapçadan Avrupa dillerine geçmesi veyahut Reform hareketiyle birlikte İncil’in yerel dillere çevrilmesi gibi dünya tarihine yön veren çeviri hareketlerinden bahsedilebilmektedir. Bir başka deyişle çeviri, bir kültürün bir diğer kültüre çevrilmesi gücüne sahiptir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Nahya, Z. N., Örnek, S. (2020). Çevirmenlerinin Gözünden Mutfak & Kültür. İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Cilt: 40 Sayı: 1, 43–53. https://ajindex.com/articles/1258230

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Burke, P. (2012). Erken modern Avrupa’da çeviri kültürleri. P. Burke, R. Po-Chia Hsia (Ed.), Erken modern Avrupa’da kültürel çeviri içinde (s. 3–39, F. B. Aydar, Çev.). Türkiye İşbankası Kültür Yayınları.
  2. Civitello, L. (2019). Mutfak & kültür insanın beslenme tarihi (Z. N. Nahya ve S. Örnek, Çev.). Bilim ve Sanat Yayınları.
  3. Dalby, A. (2014). Bizans’ın damak tadı (A. Özdamar, Çev.). Alfa Yayınları.
  4. Douglas, M. (1972). Deciphering a meal. Daedalus, 101, 61–81.
  5. Eriksen, T. H. (2009). Küçük yerler büyük meseleler-sosyal ve kültürel antropoloji (A. E. Koca, Çev.). Birleşik Yayınları.
  6. Freedman, P. (Ed.). (2007). Yemek, damak tadının tarihi (N. Elhüseyni, Çev.). Oğlak Güzel Kitaplar.
  7. Goody, J. (2013). Yemek, mutfak, sınıf: Karşılaştırmalı sosyoloji çalışması (G. Güran, Çev.). Pinhan Yayıncılık.
  8. Harris, M. (1995). İnekler, domuzlar, savaşlar ve cadılar: Kültür bilmeceleri (F. Gümüş, Çev.). İmge Kitabevi.
  9. Keyder, Ç. ve Yenal, Z. (2015). Bildiğimiz tarımın sonu: Küresel iktidar ve köylülük. İletişim Yayınları.
  10. Krondl, M. (2014). Lezzet fetihleri: Üç büyük baharat kentinin yükselişi ve çöküşü (A. K. Yoviç, Çev.). Ruhun Gıdası Kitaplar.
  11. Lévi-Strauss, C. (2013). The culinary triangle. In C. Counihan & P. van Esterik (Eds.), Food and culture: A reader (pp. 28–35). Routledge.
  12. Mintz, S. W. (1997). Şeker ve güç: Şekerin modern tarihteki yeri (Ş. Alpagut, Çev.). Kabalcı Yayınevi.
  13. Montanari, M. (2018). Kıtlık ve bolluk Avrupa’da yemeğin tarihi (M. Önen & B. H. Çoban, Çev.). Nika Yayınevi.