Dergiler / Türk Psikoloji Yazıları / 2018 / Cilt: 21 - Sayı: 41

Kanser Hastası Çocukların Ebeveynlerinde Travma Sonrası Gelişim ve Yükleme Biçimleri

Posttraumatic Growth and Attributional Style in Parents of Children with Cancer Illness

Sayfa
1–16
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Travmatik yaşam deneyimleri bu deneyimlere maruz kalan kişilerin yakınlarında pek çok psikolojik sıkıntıya yol açmakla birlikte sadece olumsuz etkilere yol açmazlar.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu amaçla, çocuğu en az 6 ay önce kanser tanısı almış 78 anne ve 34 babadan oluşan toplam 117 ebeveyne Sosyo-demografik ve Hastalığa İlişkin Bilgi Formu, Yükleme Biçimleri Ölçeği ve Travma Sonrası Gelişim Ölçeği uygulanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Travmatik yaşam deneyimleri bu deneyimlere maruz kalan kişilerin yakınlarında pek çok psikolojik sıkıntıya yol açmakla birlikte sadece olumsuz etkilere yol açmazlar. Kanser tanısı alan çocukların ebeveynleri de psikolojik sıkıntılar yanında Travma sonrası gelişim (TSG) gibi olumlu değişimler yaşayabilmektedirler. Bu nedenle, bu çalışmada kanser hastası çocukların ebeveynlerinin TSG düzeyleri ve TSG’yi yordayan değişkenler incelenmiştir. Bu amaçla, çocuğu en az 6 ay önce kanser tanısı almış 78 anne ve 34 babadan oluşan toplam 117 ebeveyne Sosyo-demografik ve Hastalığa İlişkin Bilgi Formu, Yükleme Biçimleri Ölçeği ve Travma Sonrası Gelişim Ölçeği uygulanmıştır. Sosyo-demogafik değişkenler ile TSG ilişkisini incelemek için bağımsız gruplar için t testi ve tek yönlü varyans analizi (one way- ANOVA), TSG ile ilişkili ve yordayıcı değişkenleri belirlemek için korelasyon ve regresyon analizleri yapılmıştır. Yapılan analiz sonuçlarına göre, ebeveynlerin yüksek düzeyde travma sonrası gelişim yaşadıkları ve annelerin babalara göre daha yüksek düzeyde TSG yaşadıkları belirlenmiştir. Bunun yanında, çocuk yaşının, ebeveyn cinsiyetinin, yükleme biçimlerinin iyi olaylar için önemlilik, kötü olaylar için önemlilik ve iyi olaylar için içsellik, genellik ve değişmezlik toplam puanlarından oluşan birleşik pozitif değişkeninin travma sonrası gelişim düzeylerini yordadığı belirlenmiştir. Sonuçlar kanser tanısı alan çocukların ebeveynlerinin TSG yaşayabildiklerini, TSG’nin bu grup ebeveynler ile ilişkili bir kavram olduğunu göstermiştir. Bulgular ilgili literatür ışığında tartışılmıştır.

Abstract

Although, traumatic life experiences lead to many psychological distresses in the relatives of people exposed to this experience, they do not cause only adverse effects. Parents of children with cancer diagnosis experience positive changes such as Posttraumatic growth (PTG) as well as psychological distress. Therefore, in this study, PTG levels of parents and variables related with PTG were examined. For this purpose, Socio-demographic and Illness Related Information Form, Attribution Style Questionnaire, and Posttraumatic Growth Inventory were administered to 78 mothers and 34 fathers consisting of a total of 117 parents who have a child with cancer diagnosis at least 6 months ago. In order to examine the relationship between Socio-demographic variables and PTG independent sample t test, one way- ANOVA, and to identify variables related with PTG correlation and regression analysis were conducted. According to the results of analyses parents had experienced high levels of PTG and also mothers had experienced higher levels of PTG than the fathers. Finally it was found that child’s age, parent’s gender, and the sub dimensions of explanatory style, which are importance for good events, importance for bad events, and a positive composite scores of internalization for good news, generalization, and stability were related with PTG. Results demonstrated that being parents of children with cancer diagnosis may lead to PTG, and this concept is related with these families. Findings were discussed in the light of the current literature.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DİRİK, G. (2018). Kanser Hastası Çocukların Ebeveynlerinde Travma Sonrası Gelişim ve Yükleme Biçimleri. Türk Psikoloji Yazıları, Cilt: 21 - Sayı: 41, 1–16. https://ajindex.com/articles/125208

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Abramson, L.Y., & Seligman, M.E. (1978). Learned helplessness in human: Critique and formulation. Journal of Abnormal Psychology, 87, 49-74.
  2. Barakat, L. P., Alderfer, M. A., & Kazak, A. E. (2006). Posttraumatic growth in adolescent survivors of cancer and their mothers and fathers. Journal of Pediatric Psychology, 31 (4), 413-419.
  3. Barakat, L. P., Kazak, A. E., Meadows, A. T., Casey, R., Meeske, K., & Stuber, M. L. (1997). Families surviving childhood cancer: a comparison of posttraumatic stress symptoms with families of healty children. Journal of Pediatric Psychology, 22 (6), 843-859.
  4. Bayraktar, S. (2008). Kanser hastalarında travma sonrası gelişim olgusunun ve etkileyen faktörlerin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Üniversitesi,
  5. İstanbul.
  6. Bruce, M. (2006). A systematic and conceptual review of posttraumatic stress ın childhood cancer survivors and their parents. Clinical Psychological Review, 26, 233-256.
  7. Calhoun, L.G., & Tedeschi, R.G. (2004). Posttraumatic growth: Conceptual foundations and empirical evidence. Psychological Inquiry, 15, 1-18.
  8. Calhoun, L.G., Tedeschi, R.G. (2006). Handbook of posttraumatic growth. L. G. Tedeschi, & R. G. Tedeschi (Eds.) içinde, the foundations of posttraumatic growth: An expanded framework (s. 3-23). NJ Mahwah: Lawrence Erlbaum Associates. Cordova, M. J., Cunningham, L. L. & Andrykowski, C. R. (2001). Posttraumatic growth following breast cancer: A controlled comparison study. Health Psychology, 20 (3), 176-185.
  9. Dirik, G., & Karancı, N. (2008). Variables related to posttraumatic growth in Turkish rheumatoid arthritis patients. Journal of Clinical Psychology in Medical Settings, 15, 193-203.
  10. Elçi, Ö. (2004). Otizmi olan çocuk ailelerinde sosyal destek, stres düzeyi ve başa çıkma stratejilerinin, travma sonrası büyümeyi ve tükenmişliği yordama düzeyi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Orta Doğu Teknik Üniversitesi,
  11. Ankara.
  12. Engelkemeyer, S.M., & Marwit, S.J. (2008). Posttraumatic growth in bereaved parents. Journal of Traumatic Stress, 21(3), 344-346.
  13. Ho, S.M., Chu K.W., & Yiu J. (2008). The relationship between explanatory style and posttraumatic growth after bereavement in a non-clinical sample. Death Studies, 32 (5), 461-478.
  14. Ho, S., Rajandram, R.K., Chan, N., Samman, N., Mcgrath, C., & Zwahlen, R.A. (2011). The roles of hope and optimism on posttraumatic growth in oral cavity cancer patients. Oral Oncology, 47, 121- 124. Janoff-Bulman, R. (1992). Shattered assumptions: Towards a new psychology of