KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Art-e Sanat Dergisi / 2026 / Cilt: 15 Sayı: 29

İTALYAN RESMİNDEN BİR KİRKE PORTRESİ: BÜYÜCÜ, CADI VE MELANKOLİK

Serap Yüzgüller(ISTANBUL UNIVERSITY)0000-0002-8459-1797
Sayfa
1–26
Yayın Tarihi
2022-06-30
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Barok dönemin ruhunu yansıtması ve Kirke imgesi açısından ünik bir örnek sunmasından hareketle, Castiglione’nin Kirke serisi de melankoli ve memento mori temalarıyla yakın teması nedeniyle çalışmanın kapsamına alınmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Erken modern dönem Avrupa’sında başlayan cadı avı süreci, cadılık atfedilen kadınların etkinliklerini görselleştiren bir ikonografi yarattığı gibi bir yandan da Antik çağın büyü ile ilişkilendirilen kadın karakterlerini cadının arketipleri olarak gündeme getirmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Pagan dünyanın söz konusu karakterleri arasında özellikle Kirke, hayvana dönüştürme büyüsünü gerçekleştirmesi bağlamında cadı çılgınlığının yaşandığı bu sürece paralel biçimde İtalyan literatüründe sıklıkla ele alınan bir kadın figürü olarak dikkati çekmektedir. 16. yüzyıl İtalyan resmindeki Kirke temalı yapıtlar üzerine odaklanan bu çalışma, resimlerdeki Kirke imgesi, görsel motifler ve anlatı örgüsü ile dönemin literatürü arasındaki etkileşimin izini sürmeyi amaçlamaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Barok dönemin ruhunu yansıtması ve Kirke imgesi açısından ünik bir örnek sunmasından hareketle, Castiglione’nin Kirke serisi de melankoli ve memento mori temalarıyla yakın teması nedeniyle çalışmanın kapsamına alınmıştır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kirke · Büyücü · Cadı

Özet

Erken modern dönem Avrupa’sında başlayan cadı avı süreci, cadılık atfedilen kadınların etkinliklerini görselleştiren bir ikonografi yarattığı gibi bir yandan da Antik çağın büyü ile ilişkilendirilen kadın karakterlerini cadının arketipleri olarak gündeme getirmiştir. Pagan dünyanın söz konusu karakterleri arasında özellikle Kirke, hayvana dönüştürme büyüsünü gerçekleştirmesi bağlamında cadı çılgınlığının yaşandığı bu sürece paralel biçimde İtalyan literatüründe sıklıkla ele alınan bir kadın figürü olarak dikkati çekmektedir. 16. yüzyıl İtalyan resmindeki Kirke temalı yapıtlar üzerine odaklanan bu çalışma, resimlerdeki Kirke imgesi, görsel motifler ve anlatı örgüsü ile dönemin literatürü arasındaki etkileşimin izini sürmeyi amaçlamaktadır. Öte yandan başta Malleus Maleficarum olmak üzere cadılık üzerine kaleme alınan metinlerde ve sembol kitaplarında “cadının selefleri” kabul edilen Antikçağın büyücü kadınlarına yapılan göndermeler, Rönesans hümanizmasının büyü odaklı ezoterik söylemleri araştırmanın referans aldığı diğer kaynaklardır. Barok dönemin ruhunu yansıtması ve Kirke imgesi açısından ünik bir örnek sunmasından hareketle, Castiglione’nin Kirke serisi de melankoli ve memento mori temalarıyla yakın teması nedeniyle çalışmanın kapsamına alınmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Yüzgüller, S. (2022). İTALYAN RESMİNDEN BİR KİRKE PORTRESİ: BÜYÜCÜ, CADI VE MELANKOLİK. Art-e Sanat Dergisi, Cilt: 15 Sayı: 29, 1–26. https://doi.org/10.21602/sduarte.1076315

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (37)

  1. Akın, H. (2011). Ortaçağ Avrupası’nda Cadılar ve Cadı Avı, Ankara: Phoenix.
  2. Alciatus, A. (2007). Emblemata: Simgeler Kitabı, çev. Ç. Dürüşken, İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
  3. Apollonius of Rhodes (2002). Argonautica Book III, ed. R. L. Hunter, Cambridge: Cambridge University Press.
  4. Beauvoir, S. (2021). İkinci Cinsiyet: Olgular ve Efsaneler, çev. G. A. Savran, İstanbul: KÜY.
  5. Boccaccio, G. (2003). Famous Woman, çev. V. Brown, London: Harvard University Press.
  6. Burke, P. (2011). “Witchcraft and Magic in Renaissance Italy: Gianfrancesco Pico and Strix, The Damned Art: Essays in the Literature of Witchcraft, ed. S. Anglo, New York: Routledge Library Editions, s. 32-52.
  7. Cartmill, M. (1993). A View to a Death in the Morning: Hunting and Nature through History, London: Harvard University Press.
  8. Castelli, P. (2013). Rönesans Estetiği, çev. D. Kundakçı, Ankara: Dost Kitabevi.
  9. Demir, B. (2019). “Endor Cadısı İkonografisi”, Sanat Tarihi Yıllığı, İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayınları, Sayı 28, s. 23-53.
  10. Gelli, G. (1745). Circe, çev. H. Layng, London: R. Dodsley.
  11. Grimal, P. (2012). Mitoloji Sözlüğü: Yunan ve Roma, çev. S. Tamgüç, İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
  12. Hall, J. (1994). Illustrated Dictionary of Symbols in Eastern and Western Art, Colarado: Westview Press.
  13. Hesiodos (2018). Theogonia; İşler ve Günler, çev. A. Erhat-S. Eyüboğlu, İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.
  14. Homeros (1978). Odysseia, çev. A. Erhat-A. Kadir, İstanbul: Sander Yayınları.
  15. Humfrey, P. ve Lucco, M. (1998). Dosso Dossi: Court Painter in Renaissance Ferrara, New York: The Metropolitan Museum of Art.
  16. Impelluso,L. (2002). Gods and Heroes in Art, çev. T. M. Hartmann, Los Angeles: J. Paul Getty Museum.
  17. Klibansky R., Panofsky, E. ve Saxl F. (1979). Saturn and Melancholy: Studies in the History of Natural Philosophy, Religion and Art, Nendeln-Liechtenstein: Kraus Reprint.
  18. Kounine, L. (2018). Imagining the Witch: Emotions, Gender, and Selfhood in Early Modern Germany, Oxford: Oxford University Press.
  19. Kramer H., Sprenger, J. (1971). Malleus Maleficarum, çev. M. Summers, New York: Dover Publications.
  20. Mirandola, P. (2020). İnsanın Değeri Üzerine Söylev, çev. L. Özşar, Bursa: Biblos Yayınevi.
  21. Nauert, C. G. (2011). Avrupa’da Hümanizma ve Rönesans Kültürü, çev. B. Tırnakçı, İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.
  22. Ovidius (2019). Dönüşümler I-XV, çev. A. C. Abuagla, İstanbul: YKY.
  23. Öndin, N. (2017). Rönesans ve Simya, İstanbul: Hayalperest Yayınevi.
  24. Petronius (1975). Satyricon, çev. E. H. Warmington, London: Loeb Classical Library.
  25. Pinson,Y. (1998). “Witchcraft/Sorcery”, Encyclopedia of Comparative Iconography: Themes Depicted in Works of Art, ED. H. E. Roberts, Chicago-London: Fitzroy Dearborn Publishers, s. 947-956.
  26. Roberts,G. (2002). “The Descendants of Circe: Witches and Renaissance Fictions”, Witchcraft in Early Modern Europe: Studies in Culture and Belief, ed. J. Barry, M. Hester ve G. Roberts, New York: Cambridge University Press, s. 183-206.
  27. Simons, P. (2015). “The Crone, the Witch and the Library: The Intersection of Classical Fantasy with Christian Vice during the Italian Renaissance”, Receptions of Antiquity: Constructions of Gender in European Art 1300-1600, ed. M. Rose, A. Poe, Leiden: Brill. S. 264-304.
  28. Standring T. J. ve Clayton, M. (2013). Castiglione: Lost Genius, London: Royal Collection Trust.
  29. Starobinski, J. (2007). “Tanrı Katında Ruh: Acedia Günahı”, Cogito: Melankoli, Sayı 51, 224-232.
  30. Stratton, K. B. (2007). Naming the Witch: Magic, Ideology and Stereotype in the Ancient World, New York: Columbia University Press.
  31. Sullivan M.A. (2000). “The Witches of Dürer and Hans Baldung Grien”, Renaissance Quarterly, Vol. 53, s. 333-401.
  32. Tal, G. (2004). “Disbelieving in Witchcraft: Allori’s Melancholic Circe in the Palazzo Salviati”, Athanor, Vol. 22, s. 57-65.
  33. Vergilius (1998). Aeneis, çev. T. Uzel, Ankara: Öteki Yayınevi.
  34. Weyer, J. (1998). On Witchcraft, ed. B. G. Kohl, Asheville: Pegasus Press
  35. Whitaker L. ve Clayton, M. (2007). The Art of Italy in the Royal Collection: Renaissance and Baroque, London: Royal Collection Publications.
  36. Musei Civici Fiorentini, Museo di Palazzo Vecchio, The Studiolo of Francesco I, https://museicivicifiorentini.comune.fi.it/en/palazzovecchio/visitamuseo/studiolo_francesco_i.htm, Erişim tarihi: 03.02.2022.
  37. Oosterhoff, R. J. (2020). “A Lathe and the Material Sphaera: Astronomical Technique at the Origins of the Cosmographical Handbook”, De Sphaera of Johannes de Sacrobosco in the Early Modern Period, ed. M. Valleriani, Springer Open, s. 25-52: https://doi.org/10.1007/978-3-030-30833-9, Erişim tarihi: 02.02.2022.