Dergiler / Karadeniz Teknik Üniversitesi İletişim Araştırmaları Dergisi / 2015 / Cilt: 5 Sayı: 1

KiTLE İLETİŞİM ARAŞTIRMALARINDA ANADAMAR/ÇOĞULCU VE ELEŞTİREL/RADİKAL KURAM ARASINDA YÖNDEŞME TARTIŞMALARI

DISCUSSIONS OF CONVERGENCE BETWEEN THE MAINSTREAM /PLURALIST AND CRITICAL/RADICAL THEORIES IN THE MASS COMMUNICATIONS STUDIES

Şahinde Yavuz(KARADENİZ TEKNİK ÜNİVERSİTESİ)
Sayfa
25–39
Yayın Tarihi
2015-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu farklılık, yöndeşme olgusunun varlığına kısıtlamalar getirir.   

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:1940'lı yıllardan beri kitle iletişim araştırmaları alanında, anadamar/çoğulcu ve radikal/eleştirel iki  kutup arasında bir orta yol arayışı vardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Her iki geleneğin birbirleri ile ortak olan pek çok nitelikleri bulunabilir ve çeşitli  girişimlerle bu ortak yönler geliştirilebilir. 1940'lı yıllarda Adorno ve Lazarsfeld‟in girişimiyle başlayan iki  yaklaşımın ortak bir noktada birleşip birleşemeyeceği tartışmaları 1970'li yılların ortalarından itibaren, izleyici  çalışmaları örneğinde yeniden ortaya çıkmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu farklılık, yöndeşme olgusunun varlığına kısıtlamalar getirir.   
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yöndeşme · Anadamar ve Eleştirel çalışmalar · Kültürel Çalışmalar

Özet

1940'lı yıllardan beri kitle iletişim araştırmaları alanında, anadamar/çoğulcu ve radikal/eleştirel iki  kutup arasında bir orta yol arayışı vardır. Gerek çoğulcu gelenek, gerekse eleştirel gelenek değişmez, sabit  yapılara sahip değildir. Her iki geleneğin birbirleri ile ortak olan pek çok nitelikleri bulunabilir ve çeşitli  girişimlerle bu ortak yönler geliştirilebilir. 1940'lı yıllarda Adorno ve Lazarsfeld‟in girişimiyle başlayan iki  yaklaşımın ortak bir noktada birleşip birleşemeyeceği tartışmaları 1970'li yılların ortalarından itibaren, izleyici  çalışmaları örneğinde yeniden ortaya çıkmıştır. Bu çalışmanın amacı, yeni medyayı dışarda tutarak, bahsi geçen  iki gelenek arasında yöndeşme çabalarının tarihini ortaya koymak ve alandaki tartışmaları incelemektir.  Öncülüğünü Kültürel Çalışmalar geleneğinin yürüttüğü yeni bir girişim olan izleyici çalışmalarının etkisiyle  eleştirel/radikal kitle iletişim araştırmaları anadamar gelenekle yöndeşmeye doğru ilerlerken, anadamar çoğulcu  gelenek de eleştirel geleneğin saldırılarına yanıt olarak yaklaşımlarında değişiklik yapmışlardır. Sonuçta iki  geleneğin bir noktada buluşmasının eleştirel çalışmaları daha az eleştirel kılmayacağı, çoğulcu geleneğin de daha  eleştirel olacağına dair görüşler ortaya çıkmıştır. Yapılması gereken şey niceliksel bir sürece doğru, niteliksel  bilgiyi birleştirmektir. Ancak her iki gelenek arasında ekonomik ve politik açıdan iktidarı kavramsallaştırma  biçimi farklıdır. Bu farklılık, yöndeşme olgusunun varlığına kısıtlamalar getirir.   

Abstract

Since the 1940's, there is a quest in the mass communications studies to find a midway between the mainstream/pluralist and radical/critical poles. Neither the pluralist nor the critical tradition have unchangeable, constant structures. The both traditions may have many common properties and it is possible to enhance these properties through various undertakings. The discussions concerning whether the two approaches would merge which were initiated in the 1940's by Adorno and Lazarsfeld, reappeared in the 1970's in the example of audience research. The aim of this study is to explore into the history of the attemps of convergence and to examine the discussions in the field. While the critical/radical mass communication studies moved towards a convergence with the mainstream tradition due to the influence of the audience research which is a new occurence within the tradition of cultural studies, the mainstream/pluralist tradition modified its views as a response to the attacks coming from the critical tradition. Consequently, it has been proposed by some that a meeting of the two traditions would not make the critical studies less critical and would render the pluralisttradition more critical. What is needed is to combine the qualitative pieces of information towards a quantitative  process. Yet, at the economic and political level, the two traditions have different ways of theorizing the concept of power. This difference puts limitations to the existence of the convergence.   

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Yavuz, Ş. (2015). KiTLE İLETİŞİM ARAŞTIRMALARINDA ANADAMAR/ÇOĞULCU VE ELEŞTİREL/RADİKAL KURAM ARASINDA YÖNDEŞME TARTIŞMALARI. Karadeniz Teknik Üniversitesi İletişim Araştırmaları Dergisi, Cilt: 5 Sayı: 1, 25–39. https://ajindex.com/articles/1250451

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (39)

  1. Ang, I. (1985), Wathching „Dallas‟. London: Methuen.
  2. , Culture and Communication: Towards and Etnografic Critique of Media Consumption in the Transnational Media System. European Journal of Communication. Cilt 5, ss. 239-260.
  3. Alemdar, K., Erdoğan.İ. (1990), İletişim ve Toplum: Kitle İletişim Kuramları Tutucu ve Değişimci Yaklaşımlar. Ankara: Bilgi Yayınevi.
  4. Althusser, L. (1991), İdeoloji ve Devletin İdeolojik Aygıtları. İstanbul: İletişim Yayınları.
  5. Bennett., T. (1982), Theories of the Media, Theories of Society. M. Gurevitch v.d., (Ed). Culture, Society and The Media içinde. (s.30-55), London:Routledge.
  6. Palmgreen, P. (1988/89), Kullanımlar ve Doyumlar Sarkacı:Çizginin Dışına Salınmak. Mutlu Binark (Çev). Gazi Üniversitesi Basın Yayın Yüksek Okulu Dergisi. Sayı 10, ss.119-128.
  7. Curran, J. (1999), “Kitle İletişim Araştırmalarında Yeni Revizyonizm: Bir Yeniden Değerlendirme Çabası”, Der. ve Çev., Mehmet Küçük, Medya İktidar ve İdeoloji. (ss. 397- 425), Ankara: Bilim ve Sanat/Ark Yayınevi.
  8. Curran, C., M. Gurevitch ve J. Woollacott (1989-90), İletişim Araçları Üzerine Çalışma: Kuramsal Yaklaşımlar, Çev., Meral Özbek. (ss. 229-253), AÜBYYYO Yıllık.
  9. Erdoğan, İ. Alemdar, K. Öteki Kuram, Erk Yayınları: Ankara, 2002.
  10. Erdoğan, İ, İşler, E. K. ve Durmuş, N. (2005), Kitle İletişiminde Pozitivist Deneysel Geleneğin Kuruluşu: Lazarsfeld ve Yönetimsel Araştırmalar. Gazi Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi (sayı 21 ss 1-44).
  11. Fejes, F. (1999), Eleştirel Kitle İletişimi Araştırması ve Medya Etkileri: Yok Olan İzleyici Sorunu¸ Medya İktidar ve İdeoloji. Der. ve Çev., Mehmet Küçük, (309-330), Ankara: Bilim ve Sanat/Ark Yayınevi.
  12. Fiske, J. (1996), İletişim Çalışmalarına Giriş. Çev., Süleyman İrvan, Ankara: Bilim ve Sanat/Ark Yayınevi
  13. Hall, S. (1980), Cultural Studies and The Centre: Some Problematics and Problems, (Ed) Stuart Hall vd. Culture and Language, (ss.15-47), London: Hutchinson
  14. , Medya ve İdeoloji, (Ed. ve Çev.) Süleyman İrvan, Medya, Kültür, Siyaset. (ss.79-97), Ankara: Bilim ve Sanat/Ark Yayınevi.
  15. (1999a), İdeolojinin Yeniden Keşfi: Baskı Altına Alınanın Geri Dönüşü. Medya İktidar ve İdeoloji. (Ed ve Çev.,) Mehmet Küçük, (ss.77-126), Ankara: Bilim ve Sanat/Ark Yayınevi.
  16. (1999b), Kültür, Medya ve İdeolojik Etki, Medya İktidar ve İdeoloji. (Ed. ve Çev.,) Mehmet Küçük, ( ss.199-144), Ankara: Bilim ve Sanat/Ark Yayınevi.
  17. , Kodlama ve Kodaçımlama, Medya ve İzleyici: Bitmeyen Tartışma. (Ed) Şahinde Yavuz. Çev. Yiğit Yavuz. (ss.85-97), Ankara: Vadi Yayınevi.
  18. Hardt, H. (1999), Eleştirelin Geri Dönüşü ve Radikal Muhalefetin Meydan Okuyuşu. (Ed ve Çev.,) Mehmet Küçük, Medya İktidar ve İdeoloji. (ss.15-76), Ankara: Bilim ve Sanat/Ark Yayınevi.
  19. Hoijer, B. (2005), İzleyicilerin Televizyon Programlarını Alımlayışı: Kuramsal ve Metedolojik Değerlendirmeler. (Ed. ve Çev.) Şahinde Yavuz. Medya ve İzleyici: Bitmeyen Tartışma. (ss.105-129), Ankara: Vadi Yayınevi.
  20. İnal, M.A. (1996), Haberi Okumak. İstanbul:Temuçin Yayınları.
  21. Jensen, K.B. ve Rosengren, K.E. (2005), İzleyicinin Peşindeki Beş Gelenek, (Ed.) Şahinde Yavuz, Çev. Ş. Ve Y. Yavuz, Medya ve İzleyici: Bitmeyen Tartışma. (ss.55-83), Ankara: Vadi Yayınevi.
  22. Jensen, K.B. (1991), When is Meaning? Communication Theory, Pragmatism and Mass Media Reception Communication Yearbook. Cilt14, Sayı 3, ss. 3-32.
  23. Kejanlıoğlu, Beybin (1996), İletişim Çalışmalarında Yöndeşme (Convergence) Tartışması. Yeni Türkiye. sayı 12, ss. 1519-1528.
  24. Katz, E. (1959), Mass Communication Research and the Study of Culture, Studies in Public Communication. Cilt 2, ss. 1-6.
  25. Lewis, J. (1991), The Ideological Octopus: An Exploration of Television and Its Audience. London New York: Routledge.
  26. Morley, D. (1992), Television, Audiences and Cultural Studies. London New York: Routledge.
  27. Murdock, G. ve Golding P. (1973), For a Political Economy of Mass Communication R. Milliband and J. Saville (Ed). London: Merlin.
  28. Mutlu, E. (1994), İletişim Alanına Aykırı Bir Bakış. AÜ. İletişim Fakültesi Yayınları. No.7. ss.165-181.
  29. Radway, J. (1995), Yorumlayıcı Topluluklar ve Değişken Okuryazarlıklar: Sevda Romanı Okumanın İşlevleri. Mutlu Binark ve Süleyman İrvan, (Ed ve Çev.) Kadın ve Popüler Kültür içinde. (ss. 119-146). Ankara: Bilim ve Sanat/Ark Yayınevi.
  30. Shroeder, K. C. (1987), Convergence of Antogonistic Traditions? The Case of Audience Research. European Journal of Communication. Cilt 1, ss. 7-31.
  31. Sholle, D. J. (1999), Eleştirel Çalışmalar: İdeoloji Teorisinden İktidar/Bilgiye. Mehmet Küçük, (Ed. ve Çev.) Medya İktidar ve İdeoloji içinde. (ss.267-307), Ankara: Bilim ve Sanat/Ark Yayınevi.
  32. Sjovaag, H ve Moe, H. (2009), From Fermentation to Maturity? Reflections on Media and Communication Studies: An Interview with Todd Gitlin, Jostein Gripsrud & Michael Schudson. International Journal of Communication 3, ss.130-139.
  33. Slack, J. D., Allor, M. (1994), Eleştirel İletişim Araştırmalarının Politik ve Epistemolojik Kökenleri. Çev. G. Seçkin. Ankara: A.Ü. İletişim Fakültesi Yayınları. Yıllık '94. ss.263-275.
  34. Bennett., T. (1982), Theories of the Media, Theories of Society. M. Gurevitch v.d., (Ed). Culture, Society and The Media içinde. (s.30-55), London:Routledge.
  35. Palmgreen, P. (1988/89), Kullanımlar ve Doyumlar Sarkacı:Çizginin Dışına Salınmak. Mutlu Binark (Çev). Gazi Üniversitesi Basın Yayın Yüksek Okulu Dergisi. Sayı 10, ss.119-128.
  36. , Kodlama ve Kodaçımlama, Medya ve İzleyici: Bitmeyen Tartışma. (Ed) Şahinde Yavuz. Çev. Yiğit Yavuz. (ss.85-97), Ankara: Vadi Yayınevi.
  37. Hoijer, B. (2005), İzleyicilerin Televizyon Programlarını Alımlayışı: Kuramsal ve Metedolojik Değerlendirmeler. (Ed. ve Çev.) Şahinde Yavuz. Medya ve İzleyici: Bitmeyen Tartışma. (ss.105-129), Ankara: Vadi Yayınevi.
  38. Katz, E. (1959), Mass Communication Research and the Study of Culture, Studies in Public Communication. Cilt 2, ss. 1-6.
  39. Murdock, G. ve Golding P. (1973), For a Political Economy of Mass Communication R. Milliband and J. Saville (Ed). London: Merlin.