Dergiler / Kent Akademisi / 2026 / Cilt: 19 Sayı: 7

Kent Kültüründe Ud’un Temsili: Konya İli Örneği

The Representatıon Of The Ud ın Urban Culture: The Case of Konya Provınce

Ali Kerim Öner(Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi)0000-0003-0673-6513
Sayfa
1–15
Yayın Tarihi
2026-10-10
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak Ud’un, Konya kent kültürü içerisinde yalnızca müziksel bir araç değil, aynı zamanda şehrin tarihsel ve kültürel kimliğini yansıtan önemli bir temsil unsuru olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırma, Türk müziğinin temel çalgılarından biri olan Ud’un kent kültürü içindeki temsilini, Konya ili örneği üzerinden kuramsal bir çerçevede incelemektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışma kapsamında temsil kavramı, kültürel kimlik ve kent müziği ilişkisi bağlamında değerlendirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak Ud’un, Konya kent kültürü içerisinde yalnızca müziksel bir araç değil, aynı zamanda şehrin tarihsel ve kültürel kimliğini yansıtan önemli bir temsil unsuru olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
🔬Tür:Derleme
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler: Ud · kent kültürü · Konya

Özet

Bu araştırma, Türk müziğinin temel çalgılarından biri olan Ud’un kent kültürü içindeki temsilini, Konya ili örneği üzerinden kuramsal bir çerçevede incelemektedir. Türk müziğinin önemli sazlarından biri olan Ud tarihsel süreç içerisinde hem solo hem de toplu icra çalgısı olarak müzik yaşamının temel unsurlarından biri olmuştur. Konya ili Tasavvuf müzik geleneği ve Mevlevi kültürü ile ilişkili olarak Türkiye’de önemli müzik merkezlerinden biri olarak dikkat çekmektedir. Bu anlamda Ud sazının kent kültürü içerisinde ne derece temsil edildiği ve görünürlüğü yalnızca bir icra aracı olarak değil, aynı zamanda kültürel ve sembolik temsil unsuru olarak nasıl konumlandığı ele alınmıştır. Çalışma kapsamında temsil kavramı, kültürel kimlik ve kent müziği ilişkisi bağlamında değerlendirilmiştir. Çalışmada, Ud’un Konya kent kültüründe temsili Kültürel, Sembolik ve kurumsal olarak sınıflandırılmıştır. Sonuç olarak Ud’un, Konya kent kültürü içerisinde yalnızca müziksel bir araç değil, aynı zamanda şehrin tarihsel ve kültürel kimliğini yansıtan önemli bir temsil unsuru olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Abstract

This study examines the representation of the ud—one of the fundamental instruments of Turkish music—within urban culture, using the province of Konya as a case study within a theoretical framework. As one of the most significant instruments in Turkish music, the ud has historically been a fundamental element of musical life, serving as an instrument for both solo and ensemble performances. Konya Province stands out as one of Turkey’s major music centers, particularly in relation to the Sufi music tradition and Mevlevi culture. In this context, the study examines the extent to which the ud is represented within urban culture and its visibility—not merely as a performance instrument, but also as a cultural and symbolic representational element. Within the scope of this study, the concept of representation has been evaluated in the context of the relationship between cultural identity and urban music. In the study, the representation of the ud in Konya’s urban culture has been classified into cultural, symbolic, and institutional categories. As a result, it has been concluded that the ud is not merely a musical instrument within Konya’s urban culture but also an important symbolic element reflecting the city’s historical and cultural identity.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Öner, A. K. (2026). Kent Kültüründe Ud’un Temsili: Konya İli Örneği. Kent Akademisi, Cilt: 19 Sayı: 7, 1–15. https://doi.org/10.35674/kent.1928067

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (22)

  1. Arık, R. (2000). Kubad Abad: Selçuklu saray ve çinileri. Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
  2. Cevizci, A. (1999). Felsefe sözlüğü. Paradigma Yayınları.
  3. Dikici, R. (2005). XIII. yüzyılda Konya ve çevresinde kültür faaliyetleri. III. Uluslararası Mevlâna Kongresi 5–6 Mayıs 2003, Konya: Bildiri kitabı içinde (ss. 149–160). Selçuk Üniversitesi Yayınları.
  4. Erdaş, G., & Semerci, F. (2025). Konya’daki medrese yapılarının günümüz Konya kent merkezinin biçimlenmesi üzerine etkileri. Art-Sanat, 23, 181–214. https://doi.org/10.26650/artsanat.2025.23.0009
  5. Eyice, S. (1989). Alâeddin Köşkü. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi içinde (Cilt 2, ss. 330–331). Türkiye Diyanet Vakfı.
  6. Frith, S. (1996). Performing rites: On the value of popular music. Harvard University Press.
  7. Hayta, Y. (2016). Kent kültürü ve değişen kent kavramı. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(2), 165–184.
  8. Kaplan, M. A. (2017). Türk sanatında temsil. İdil Sanat ve Dil Dergisi, 6(38), 2733–2745. https://doi.org/10.7816/idil-06-38-09
  9. Keleş, R. (2005). Kent ve kültür üzerine. Mülkiye Dergisi, 29(246), 9–18.
  10. Keleş, R. (2014). Kentleşme politikası. İmge Kitabevi.
  11. Koçak, H. (2011). Kent-kültür ilişkisi bağlamında Türkiye’de değişen ve dönüşen kentler. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 6(2), 259–269.
  12. Landry, C. (2020). Arts, culture and the city: An overview. Built Environment, 46(2), 170–181. https://doi.org/10.2148/benv.46.2.170
  13. Özcan, N. (2010). Tanrıkorur, Cinuçen. TDV İslâm Ansiklopedisi. https://islamansiklopedisi.org.tr/tanrikorur-cinucen
  14. Özdek, A. (2013). Konya türkü metinlerinde Mevlâna ve Mevlevilik üzerine bir araştırma. Rast Musicology Journal, 1(2), 30–46. https://doi.org/10.12975/rastmd.2013.01.02.00014
  15. Özönder, H. (1999). Selçuklu, beylik ve Osmanlı dönemlerinde Konya’da sanat hayatı. Selçuk Üniversitesi Yayınları.
  16. Sakman, M. T. (2001). Konya oturakları üzerine. Erdem, 13(39), 425–444. https://doi.org/10.32704/erdem.2001.39.425
  17. Sarı, Ö. (2013). Kent markalamasında Konya ve Mevlana örneği. İDEALKENT, 4(8), 170–179.
  18. Tan, S. (2026). Listening to the artist’s identity: Music, artist, and hegemony. Online Journal of Music Sciences, 11(2), 807–819. https://doi.org/10.31811/ojomus.1862907
  19. Tanrıkorur, C. (2003). Osmanlı dönemi Türk mûsikîsi. Dergâh Yayınları.
  20. Tanrıkorur, C. (2016). Osmanlı dönemi Türk musikisi (4. bs.). Dergâh Yayınları.
  21. Türk Dil Kurumu. (2011). Türkçe sözlük (11. baskı). Türk Dil Kurumu Yayınları.
  22. Turkish Music and Voice Library. (2025). Çinuçen Tanrıkorur. Turkish Music and Voice Library. https://www.turkishmusic.org/?p=artists/cinucen-tanrikorur/article