Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightGenel olarak çalışma, dijitalleşme ile siyaset arasındaki ilişkiyi eleştirel kuram ve Gramsciyen perspektif doğrultusunda yeniden düşünmeye katkı sunan önemli bir eser olarak değerlendirilmektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışma, Marco Guglielmo’nun Sol ve Dijital Siyaset: Platform Neoliberalizminden Platform Sosyalizmine Siyasi Partiler adlı eserini eleştirel bir perspektifle incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmada, dijital platformların siyasal alan üzerindeki etkileri hegemonya ve karşı-hegemonya mücadeleleri bağlamında değerlendirilmektedir. Dijitalleşmenin teknik bir dönüşüm olmanın ötesinde ideolojik ve sınıfsal bir mücadele alanı olduğu ileri sürülmektedir. Bu çerçevede Gramsci’nin hegemonya kuramı temel alınarak platform kapitalizmi, veri metalaşması, dijital emek ve “dijital madun sınıf” kavramları tartışılmaktadır. Ayrıca yazarın geliştirdiği “platform neoliberalizmi” ve “platform sosyalizmi” kavramsallaştırmaları üzerinden dijital platformların siyasal işlevleri analiz edilmektedir. Çalışma, dijital platformların rızanın üretildiği, ideolojik mücadelelerin yürütüldüğü ve karşı-hegemonik siyasal projelerin şekillendiği alanlar olduğunu savunmaktadır. Genel olarak çalışma, dijitalleşme ile siyaset arasındaki ilişkiyi eleştirel kuram ve Gramsciyen perspektif doğrultusunda yeniden düşünmeye katkı sunan önemli bir eser olarak değerlendirilmektedir.
Abstract
This study aims to examine Marco Guglielmo’s book The Left and Digital Politics: Political Parties from Platform Neoliberalism to Platform Socialism from a critical perspective. The study evaluates the effects of digital platforms on the political sphere within the context of struggles for hegemony and counter-hegemony. It is argued that digitalization is not merely a technical transformation but also an ideological and class-based arena of struggle. Within this framework, concepts such as platform capitalism, the commodification of data, digital labor, and the “digital subaltern class” are discussed, drawing on Gramsci’s theory of hegemony. Additionally, the political functions of digital platforms are analyzed through the author’s conceptualizations of “platform neoliberalism” and “platform socialism.” The study argues that digital platforms are spaces where consent is produced, ideological struggles are waged, and counter-hegemonic political projects take shape. Overall, the work is regarded as an important contribution that rethinks the relationship between digitalization and politics through the lens of critical theory and a Gramscian perspective.