Dergiler / HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi / 2018 / Cilt: 6 Sayı: 12

Bir Yazar İmgesinin Değişimi: Wolfgang Koeppen’in Seyahat Kitapları Ve Alımlamaları

The Change of an Author’s Image: Wolfgang Koeppen’s Travel Books and Their Reception

Onur Bazarkaya(NAMIK KEMAL ÜNİVERSİTESİ, FEN-EDEBİYAT FAKÜLTESİ)0000-0001-6553-4255
Sayfa
136–153
Yayın Tarihi
2018-10-22
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Söz konusu metinlerin alımlamalarıyla birlikte kitlenin Koeppen’in yazarlılığına yönelik görüşünün değişim gösterdiği ve böylece yazar imgesinin farklılaştığı söylenebilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Wolfgang Koeppen’in meşhur “Savaş Sonrası Üçlüğü”’nü oluşturan Tauben im Gras , Das Treibhaus ve Der Tod in Rom adlı romanları 1950’li yılların başlarında yayınlandığında, kitle tarafından ilk başta neredeyse tamamiyle siyasal metinler olarak alımlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bununla beraber söz konusu üçlük Klasik Modernizm adı verilen akımın geç ortaya çıkmış bir parçası olarak değerlendirilebilir.
💡
Sonuç & Katkı:Söz konusu metinlerin alımlamalarıyla birlikte kitlenin Koeppen’in yazarlılığına yönelik görüşünün değişim gösterdiği ve böylece yazar imgesinin farklılaştığı söylenebilir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Wolfgang Koeppen · yazar sahnelemesi · rol çatışması

Özet

Wolfgang Koeppen’in meşhur “Savaş Sonrası Üçlüğü”’nü oluşturan Tauben im Gras , Das Treibhaus ve Der Tod in Rom adlı romanları 1950’li yılların başlarında yayınlandığında, kitle tarafından ilk başta neredeyse tamamiyle siyasal metinler olarak alımlanmıştır. Siyasal konular anlatan ve kendini muhalif bir yazar olarak sahneleyen Koeppen bu duruma karşı ciddi anlamda destekte bulunmuştur. Oysa Koeppen (bahsi geçen yapıtların üslubundan anlaşıldığı gibi) esetetiğe son derece önem veren bir yazardı. Bununla beraber söz konusu üçlük Klasik Modernizm adı verilen akımın geç ortaya çıkmış bir parçası olarak değerlendirilebilir. Tauben im Gras , Das Treibhaus ve Der Tod in Rom adlı romanların siyasal konular barındırmaları savaş sonrası Alman edebiyatın koşullarından kaynaklanmaktadır; zira muhalif eserlerin o yıllarda başarılı olması, Koeppen’in romanlarında yazarlığının onaylanması adına ilgili olayları ele aldığını akıla getirebilir. Fakat Das Treibhaus yayınlandıktan sonra yazarın estetik isteklerini muhalif yazar imgesi (veya kitlenin bu imgesine bağlı olan beklentileri) ile uyumlamakta gitgide zorlandığı görülmektedir. Yazarın bu rol çatışması makalemizin çıkış noktası olarak ifade edilebilir. Aynı zamanda çalışmada, Koeppen’in Nach Rußland und anderswohin , Amerikafahrt ve Reisen nach Frankreich adlı seyahat kitaplarının, yazarın bir kaç yıl önce yayınlamış olduğu romanlara dair adeta bir anti üçlük oluşturdukları varsayılmaktadır. Söz konusu metinlerin alımlamalarıyla birlikte kitlenin Koeppen’in yazarlılığına yönelik görüşünün değişim gösterdiği ve böylece yazar imgesinin farklılaştığı söylenebilir.

Abstract

With his self-produced image as a non-conformist author, Wolfgang Koeppen contributed essentially to the fact that his post-war trilogy, containing the novels Tauben im Gras , Das Treibhaus and Der Tod in Rom , was received as a social-critical work since its publication in the early 1950s. However, Koeppen was a highly aesthetically oriented author. His post-war trilogy can be seen as an attempt to classify himself into the context of literary modernism. Its strong reality content is connected with the conditions of contemporary literature: in the face of the fact that literary non-conformism had high chances of success, Koeppen was well-advised to balance or legitimize the anachronistic aesthetics of his novels by commenting on contemporary issues. But after the publication of Das Treibhaus he had increasing difficulties in harmonizing his poetic interests with his non-conformist author image and the public expectations in this connection, respectively. This role conflict, which was accompanied by writing scruples, is the starting point of the following investigation. The central hypothesis is that Koeppen’s travel books Nach Rußland und anderswohin , Amerikafahrt and Reisen nach Frankreich make up a counter-design to the post-war trilogy, which was ended a few years ago. In the course of their reception the view of the reading public was widened to the aesthetic impact of Koeppen’s prose, in general, so that it would be only fair to say that they have caused a change to the author’s image.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Bazarkaya, O. (2018). Bir Yazar İmgesinin Değişimi: Wolfgang Koeppen’in Seyahat Kitapları Ve Alımlamaları. HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 6 Sayı: 12, 136–153. https://doi.org/10.20304/humanitas.433043

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (33)

  1. Arnold, H. L. (2004). Die Gruppe 47. Reinbek bei Hamburg: Rowohlt.
  2. Bazarkaya, O. (2015). „Ärgernis“ und „moderner Klassiker“: Zur Autorenrolle Wolfgang Koeppens in der Literatur nach 1945. Frankfurt a.M.: Peter Lang.
  3. Becker, S. (2005). Ein verspäteter Modernist? Zum Werk Wolfgang Koeppens im Kontext der literarischen Moderne. In G. Häntzschel et al. (Hrsg.), Treibhaus. Jahrbuch für die Literatur der fünfziger Jahre. Bd. 1. (S. 97-115). München: IUDICIUM.
  4. Best, O. F. (1982). Handbuch literarischer Fachbegriffe. Definitionen und Beispiele. Frankfurt a.M.: S. Fischer.
  5. Biernat, U. (2004). „Ich bin nicht der erste Fremde hier“. Zur deutschsprachigen Reiseliteratur nach 1945. Würzburg: Königshausen & Neumann.
  6. Bourdieu, P. (1999). Die Regeln der Kunst. Genese und Struktur des literarischen Feldes. Frankfurt a.M.: Suhrkamp.
  7. Brenner, P. J. (1989). Einleitung. In P. J. Brenner (hrsg.), Der Reisebericht. Die Entwicklung einer literarischen Gattung (S. 7-13). Frankfurt a.M.: Suhrkamp.
  8. Briegleb, K. (1999). „Neuanfang“ in der westdeutschen Nachkriegsliteratur – Die Gruppe 47 in den Jahren 1947-1951. In S. Braese (Hrsg.), Bestandsaufnahme. Studien zur Gruppe 47 (S. 35-64). Berlin: Erich Schmidt.
  9. Eggert, S. (1998). Wolfgang Koeppen. Berlin: Edition Colloquium.
  10. Egyptien, J. (2009). Einleitung. Stand und Perspektiven der Koeppen-Forschung. In J. Egyptien (Hrsg.), Wolfgang Koeppen. Neue Wege der Forschung (S. 7-18). Darmstadt: Wissenschaftliche Buchgesellschaft.
  11. Eisele, U. (1987). Odysseus trinkt Coca-Cola. Wolfgang Koeppens „Tauben im Gras“. In E. Oehlenschläger (Hrsg.), Wolfgang Koeppen (S. 258-278). Frankfurt a.M.: Suhrkamp.
  12. Estermann, A. & Schopf, W. (2006). „Ich bitte um ein Wort.“. Wolfgang Koeppen – Siegfried Unseld. Der Briefwechsel. Frankfurt a.M.: Suhrkamp.
  13. Fischer, L. (1986). Die Zeit von 1945 bis 1967 als Phase der Literatur- und Gesellschaftsentwicklung. In L. Fischer (Hrsg.), Hansers Sozialgeschichte der deutschen Literatur vom 16. Jahrhundert bis in die Gegenwart. Band 10. Literatur in der Bundesrepublik Deutschland bis 1967 (S. 29-96). München: Hanser.
  14. Friedrich, H.-E. (1993). „Kreuzritter an Kreuzungen“. Entsemantisierte Metaphorik als artistisches Verfahren in Wolfgang Koeppens Tauben im Gras: Reaktion auf den Wertezerfall nach 1945. In W. Frühwald et al. (Hrsg.), Internationales Archiv für Sozialgeschichte der deutschen Literatur, Bd. 18, 1. Heft (S. 86-122). Tübingen: Max Niemeyer.
  15. Götze, K.-H. (1985). Wolfgang Koeppen: „Das Treibhaus“. Text und Geschichte. München: Fink.
  16. Greiner, U. (Hrsg.). (1976). Über Wolfgang Koeppen. Frankfurt a.M.: Suhrkamp.
  17. Haberkamm, K. (1975). Wolfgang Koeppen. „Bienenstock des Teufels“ – Zum naturhaft-mythischen Geschichts- und Gesellschaftsbild in den Nachkriegsromanen. In H. Wagener (Hrsg.), Zeitkritische Romane des 20. Jahrhunderts. Gesellschaft in der Kritik der deutschen Literatur (S. 241-275). Stuttgart: Philipp Reclam jun.Häntzschel, H. & Häntzschel, G. (2006). „Ich wurde eine Romanfigur“. Wolfgang Koeppen 1906-1996. Frankfurt a.M.: Suhrkamp.
  18. Hielscher, M. (1988). Zitierte Moderne. Poetische Erfahrung und Reflexion in Wolfgang Koeppens Nachkriegsromanen und in „Jugend“. Heidelberg: Carl Winter Universitätsverlag.
  19. Jens, W. (8. Mai 1958). Koeppens Reise-Protokolle. Die Zeit. Abgerufen von http://www.zeit.de/1958/19/koeppens-reise-protokolle.
  20. Jens, W. (2009). Melancholie und Moral. In J. Egyptien (Hrsg.), Wolfgang Koeppen. Neue Wege der Forschung (S. 19-26). Darmstadt: Wissenschaftliche Buchgesellschaft.
  21. Koeppen, W. (1986a). Tauben im Gras. In M. Reich-Ranicki et al. (Hrsg.), Gesammelte Werke 2 (S. 9-219). Frankfurt a.M.: Suhrkamp.
  22. Koeppen, W. (1986b). Der Tod in Rom. In M. Reich-Ranicki et al. (Hrsg.), Gesammelte Werke 2 (S. 391-580). Frankfurt a.M.: Suhrkamp.
  23. Koeppen, W. (1986c). Nach Rußland und anderswohin. In M. Reich-Ranicki et al. (Hrsg.), Gesammelte Werke 4 (S. 9-275). Frankfurt a.M.: Suhrkamp.
  24. Koeppen, W. (1986d). Mein Freund Alfred Andersch. In M. Reich-Ranicki et al. (Hrsg.), Gesammelte Werke 6 (S. 391-398). Frankfurt a.M.: Suhrkamp.
  25. Koeppen, W. (1995). „Einer der schreibt“. Gespräche und Interviews. Frankfurt a.M.: Suhrkamp.
  26. Lorenz, O. (1998). Die Öffentlichkeit der Literatur. Fallstudien zu Produktionskontexten und Publikationsstrategien: Wolfgang Koeppen – Peter Handke – Horst-Eberhard Richter. Tübingen: Max Niemeyer.
  27. Maier, H. (1. November 1951). Kaleidoskop 1951. Die Zeit. Abgerufen von http://www.zeit.de/1951/44/kaleidoskop-1951.Müller, H. L. (1982). Die literarische Republik. Westdeutsche Schriftsteller und die Politik. Weinheim/Basel: Beltz.
  28. Atempause auf Schlachtfeld (26. Dezember 1951). Ohne Verfasser. Der Spiegel. Abgerufen von http://www.spiegel.de/spiegel/print/d-20300799.html.Quack, J. (1997). Wolfgang Koeppen. Erzähler der Zeit. Würzburg: Königshausen & Neumann.
  29. Reich-Ranicki, M. (8. September 1961). Der Fall Wolfgang Koeppen. Ein Lehrbeispiel dafür, wie man in Deutschland mit Talenten umgeht. Die Zeit. Abgerufen von http://www.zeit.de/1961/37/der-fall-wolfgang-koeppen.
  30. Scherpe, K. R. (2010). Literary Détente: Wolfgang Koeppen’s Cold War Travels. New German Critique. An Interdisciplinary Journal of German Studies. 2010 Summer, 95-106.
  31. Ulrich, C. (2001). Im Angesicht der Venusstatue. Mythische Elemente in Wolfgang Koeppens literarischem Werk. In G. Häntzschel u.a. (Hrsg.), Jahrbuch der Internationalen Wolfgang Koeppen-Gesellschaft 1 (S. 91-103). München: IUDICIUM. S. 91-103.
  32. Vogt, J. (1991). „Erinnerung ist unsere Aufgabe“. Über Literatur, Moral und Politik. 1945-1990. Opladen: Westdeutscher Verlag.
  33. Estermann, A. & Schopf, W. (2006). „Ich bitte um ein Wort.“. Wolfgang Koeppen – Siegfried Unseld. Der Briefwechsel. Frankfurt a.M.: Suhrkamp.