Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightÇalışma, Bêgné’nin öyküsü üzerinden duygusal kapasiteye sahip yapay varlıkların insan karşısındaki konumunu ve insan-merkezci olmayan daha kapsayıcı bir etik ihtiyacını tartışmaya açmayı amaçlamaktadır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışma, çağdaş Arjantin edebiyatının öne çıkan isimlerinden Yamila Bêgné’nin Vos y yo en el futuro adlı öyküsünü robot etiği ve incinebilirlik kapsamında incelemektedir. Makalenin temel noktası öyküde robot olan Jaz karakterinin nasıl kurgulandığı ve bu kurgunun insan-robot ilişkileri açısından hangi etik soruları görünür kıldığıdır. Çalışmada, Jaz’ın yalnızca teknik bir ürün ya da işlevsel bir hizmet aracı olarak değil, insanın duygusal ihtiyaçlarını karşılamak üzere tasarlanmış bir “duygusal takviye” olarak temsil edildiği ileri sürülmektedir. Bu doğrultuda makalenin kuramsal çerçevesi esas olarak Mark Coeckelbergh’in robot etiği yaklaşımına dayandırılmış, Rosi Braidotti’nin posthüman özne ve incinebilirlik üzerine geliştirdiği düşünceler ise destekleyici bir hat olarak kullanılmıştır. İnceleme sonucunda, öykünün robot figürünü klasik bilimkurgu anlatılarındaki tehdit ve isyan kapsamından farklı olarak duygusal bağ kurabilen ve bu nedenle incinebilir hâle gelen bir varlık olarak sunduğu görülmektedir. Böylece Jaz, yalnızca kullanım nesnesi değil, insanla ilişkisi içinde etik sonuçlar doğuran bir varlık olarak belirginleşmektedir. Çalışma, Bêgné’nin öyküsü üzerinden duygusal kapasiteye sahip yapay varlıkların insan karşısındaki konumunu ve insan-merkezci olmayan daha kapsayıcı bir etik ihtiyacını tartışmaya açmayı amaçlamaktadır.
Abstract
This study examines Vos y yo en el futuro by Yamila Bêgné, one of the notable voices of contemporary Argentine literature, through the lenses of robot ethics and vulnerability. The main concern of the article is how the character of Jaz is constructed in the story and which ethical questions this construction raises in terms of human-robot relations. The article argues that Jaz is represented not merely as a technical product or a functional service device, but as an “emotional supplement” designed to meet human emotional needs. In this respect, the theoretical framework of the study is primarily based on Mark Coeckelbergh’s approach to robot ethics, while Rosi Braidotti’s reflections on the posthuman subject and vulnerability are employed as a supporting line of inquiry. The analysis demonstrates that, unlike classical science-fiction narratives centered on threat and rebellion, the story presents the robot figure as a being capable of emotional attachment and therefore open to vulnerability. Thus, Jaz emerges not simply as an object of use, but as a relational being whose interaction with humans generates ethical implications. Through Bêgné’s story, the study aims to open a discussion on the position of emotionally responsive artificial beings in relation to humans and on the need for a more inclusive, non-anthropocentric ethical perspective.