KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Türk Psikoloji Yazıları / 2019 / Cilt: 22 - Sayı: 44

İşyeri Nezaketsizliği Ölçeği’nin Türkçe’ye Uyarlanması

Reliability and Validity of the Turkish Version of the Workplace Incivility Scale

SİBEL GÖK
Işıl KARATUNA
OĞUZ BAŞOL
Sayfa
106–115
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Doğrulayıcı faktör analizi sonuçları tek faktörlü yapının uygunluk gösterdiğini ortaya koymuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın amacı işyeri nezaketsizliği konusundaki araştırmalarda sıklıkla kullanılan ölçeklerden biri olan İşyeri Nezaketsizliği Ölçeği’nin (İNÖ) (Cortina, Magley, Williams ve Langhout, 2001) Türkçe’ye uyarlamasının gerçekleştirilmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma, İstanbul’da çeşitli özel işletmelerde çalışan 350 beyaz yakalı katılımcı ile gerçekleştirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Doğrulayıcı faktör analizi sonuçları tek faktörlü yapının uygunluk gösterdiğini ortaya koymuştur.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2001 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu araştırmanın amacı işyeri nezaketsizliği konusundaki araştırmalarda sıklıkla kullanılan ölçeklerden biri olan İşyeri Nezaketsizliği Ölçeği’nin (İNÖ) (Cortina, Magley, Williams ve Langhout, 2001) Türkçe’ye uyarlamasının gerçekleştirilmesidir. Araştırma, İstanbul’da çeşitli özel işletmelerde çalışan 350 beyaz yakalı katılımcı ile gerçekleştirilmiştir. Doğrulayıcı faktör analizi sonuçları tek faktörlü yapının uygunluk gösterdiğini ortaya koymuştur. Benzer ölçek geçerlik analizi sonucunda İNÖ puanları ile ilişkili bir yapıyı ölçen işyerinde psikolojik taciz ölçeği puanları arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Ölçüt-bağıntılı geçerlik analizi sonucunda İNÖ puanları ile birer sonuç değişkeni olan iş doyumu, genel sağlık ve işten ayrılma eğilimi puanları arasındaki ilişkilerin anlamlı olduğu saptanmıştır. Güvenirlik çalışması sonucunda Cronbach alfa katsayısı .92 olarak hesaplanmıştır. İki farklı şekilde hesaplanan iki yarım güvenirlik katsayıları .79 (tek-çift ayrımı) ve .77 (ilk yarı-son yarı ayrımı) olarak belirlenmiştir. Ölçeğin tamamı için hesaplanan Spearman-Brown katsayısı ise sırasıyla .92 ve .93 olarak saptanmıştır. Sonuç olarak, psikometrik analizler İNÖ Türkçe versiyonunun geçerli ve güvenilir olduğunu ve ülkemizde yapılacak araştırmalarda kullanılabilir bir araç olduğunu göstermiştir.

Abstract

This study aimed to examine the reliability and validity of the Turkish version of the Workplace Incivility Scale (WIS) (Cortina, Magley, Williams & Langhout, 2001), one of the widely used scales in workplace incivility research. 350 white-collar employees from various private organizations participated in the study. Confirmatory factor analysis test of a one-factor model resulted in adequate fit indexes. The WIS scores showed a high correlation with a construct-related measure (i.e., workplace bullying questionnaire) indicating high convergent validity. The criterion-related validity results showed appropriate and significant correlations with job satisfaction, intention to leave and general health scores. The Cronbach’s Alfa for the scale was .92. The split half reliabilities were found to be .79 (odd-even splits) and .77 (first half-second half splits). The Spearman-Brown corrected coefficients were .92 and .93. As a conclusion, it was shown that Turkish version of the WIS had good validity and reliability levels to measure workplace incivility in Turkey.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÖK, S., KARATUNA, I., BAŞOL, O. (2019). İşyeri Nezaketsizliği Ölçeği’nin Türkçe’ye Uyarlanması. Türk Psikoloji Yazıları, Cilt: 22 - Sayı: 44, 106–115. https://ajindex.com/articles/124216

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Andersson, L. M. & Pearson, C. M. (1999). Tit-for-tat? The spiraling effect of incivility in the workplace. Academy of Management Review, 24(3), 452-471.
  2. Ashforth, B. (1994). Petty tyranny in organizations. Human Relations, 47(7), 755-778.
  3. Aydın, O. & Öcel, H. (2009). İşyeri Zorbalığı Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması, Türk Psikoloji Yazıları, 12 (24), 94-103.
  4. Balducci, C., Romeo, L., Brondino, M., Lazzarini, G., Benedetti, F., Toderi, S., Fraccaroli, F., & Pasini, M. (2017). The validity of the short UK health and safety executive stress indicator tool for the assessment of the psychosocial work environment in Italy. European Journal of Psychological Assessment, 33(3), 149–157.
  5. Baycan, F. A. (1985). Farklı gruplarda çalışan gruplarda iş doyumunun bazı yönlerinin analizi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Boğaziçi Üniversitesi,
  6. İstanbul.
  7. Bayram, N. (2010). Yapısal eşitlik modellemesine giriş: AMOS uygulamaları, Bursa: Ezgi Kitabevi.
  8. Bilgel, N., Aytaç, S. & Bayram, N. (2011). İşyerinde yıldırma davranışı. İşyerinde şiddet (Ed. S. Aytaç ve N. Bayram) (73-100) İstanbul:
  9. Beta Yayınları.
  10. Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara:
  11. Pegem Yayınları.
  12. Cemaloğlu, N. (2007). Okul yöneticilerinin liderlik stilleri ile yıldırma arasındaki ilişki. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33, 77-87.
  13. Cortina, L.M. (2008). Unseen Injustice: Incivility as Modern Discrimination in Organizations. The Academy of Management Review, 33(1), 55-75.
  14. Cortina, L. M., Kabat-Far, D., Magley, V. J. & Nelson, K. (2017). Researching rudeness: The past, present, and future of the science of incivility. Journal of Occupational Health Psychology, 22(3), 299-313.
  15. Cortina, L. M., Kabat-Far, D., Leskinen, E. A., Huerta, M. & Magley, V. J. (2013). Selective incivility as modern discrimination in organizations: Evidence and impact. Journal of Management, 39(6), 1579-1605.
  16. Cortina, L. M., Magley, V. J., Williams, J. H. & Langhout, R. D. (2001). Incivility in the workplace: Incidence and impact. Journal of Occupational Health Psychology, 6(1), 64-80.
  17. Costello, A. B. & Osborne, J. W. (2005). Best practices in exploratory factor analysis: Four recommendations for getting the most from your analysis. Practical Assessment, Research & Evaluation, 10(7), 1-9.
  18. Çelik, H. E. & Yılmaz, V. (2013). Lisrel 9.1 ile yapısal eşitlik modellemesi. Ankara: Anı Yayıncılık. D’Cruz, P. & Rayner, C. (2014). The incidence of interpersonal workplace bullying in India’s ITES-B