KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi / 2020 / Sayı: 50

İletişimde Algılar ve Nesnellik İlişkisine Kapsülleme Teorisi ile Bakmak

Nevfel BOZ
Sayfa
133–145
Yayın Tarihi
2020-07-28
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak, algılar ve bilişsel süreçler arasında bir ayrım olup olmadığı ve bunun nesnelliği ne orada etkilediği tartışması halen devam etmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Gerçekliğin nesnel mi olduğu yoksa insan yorumlarından mı kaynaklandığı konusu iletişimin öneminin arttığı günümüzde iletişim felsefesinin de önemli bir konusudur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bugün bireylerin zihinsel süreçlerinden kaynaklanan farklılıkların iletişim davranışındaki farklılıklara da sebep olduğu bilinmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak, algılar ve bilişsel süreçler arasında bir ayrım olup olmadığı ve bunun nesnelliği ne orada etkilediği tartışması halen devam etmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Algılar · Nesnellik · Kapsulleme Teorisi

Özet

Gerçekliğin nesnel mi olduğu yoksa insan yorumlarından mı kaynaklandığı konusu iletişimin öneminin arttığı günümüzde iletişim felsefesinin de önemli bir konusudur. Bugün bireylerin zihinsel süreçlerinden kaynaklanan farklılıkların iletişim davranışındaki farklılıklara da sebep olduğu bilinmektedir. Bilgi edinme sürecimizin merkezinde sahip olduğumuz felsefi varsayımlar ve kabuller yatmaktadır. Felsefi anlamda esas olan nokta iletişim sürecinde gözlemlerimize dayanarak bir bilgiyi nasıl edindiğimizi ve anlamı nasıl kurduğumuzu ortaya koymaktır. Ancak algısal düzeyde, dışımızda olan dünyanın bilgisinin zihinsel süreçlerimizin varsayımlarından bağımsız olarak algılanıp algılanmadığı tartışması nesnellik tartışmalarının kalbini oluşturmaktadır. Felsefe ve iletişim disiplinlerinde merkezi bir kavram olan nesnellik konusunda analitik felsefe ile iletişim alanının temalarını bir arada değerlendirmek nesnellik tartışmalarına farklı bir bakış açısı getirecektir. Bu çalışma ile algı düzeyinde nesnelliğin mümkün olup olmadığı sorusuna analitik felsefenin iki önemli figürü olan Fodor ve Churchland’in yürüttükleri tartışma bağlamında cevap aranmaktadır. Tartışmanın odak noktası, bilginin epistemolojik konumu ve bunun nesnellik bağlamında değerlendirilmesidir. Zihnin bilgiyi alma ve işleme süreçlerinin nasıl kavramsallaştırıldığı algısal süreçleri belirlemekte, bu da nesnellik tartışmalarında anahtar vazifesi görmektedir. Bu amaçla, çalışmada iletişim ve etkileşim süreçlerimizde algılarımızın oynadığı rollerin yanı sıra algı süreçlerimiz kapsülleme teorisinin epistemolojik sonuçları bağlamında tartışılmıştır. Ayrıca algıların güvenilirliği ve nesnellik ile ilişkisi Fodor ve Churchland’in yaklaşımları bağlamında tartışılmaktadır. Sonuç olarak, algılar ve bilişsel süreçler arasında bir ayrım olup olmadığı ve bunun nesnelliği ne orada etkilediği tartışması halen devam etmektedir. Ancak Fodor'un kapsülleme teorisi ile en azından duyusal düzeyde bir nesnellik sağlamaya çalışması takdire şayandır. Aslında bu da nesnelliğin en azından giriş düzeyinde sağlandığını daha sonrasını garanti etmediğini ortaya koyar niteliktedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BOZ, N. (2020). İletişimde Algılar ve Nesnellik İlişkisine Kapsülleme Teorisi ile Bakmak. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, Sayı: 50, 133–145. https://ajindex.com/articles/124173

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Anderson, M. L., (2010). “Neural reuse: A fundamental organizational principle of the brain.” Behavioral and Brain Sciences, 33: 245–313.
  2. Arbib, M., (1987). “Modularity and interaction of brain regions underlying visuomotor coordination.” Modularity in Knowledge Representation and Natural-Language Understanding içinde, editör J. L. Garfield, 333–363.
  3. Cambridge, MA: MIT Press.
  4. Ariew, A., (1999). “Innateness is canalization: In defense of a developmental account of innateness.” Where Biology Meets Psychology içinde editor V. G. Hardcastle, 117–138.
  5. Cambridge, MA: MIT Press.
  6. Bargh, J. A., ve Chartrand, T. L., (1999). “The unbearable automaticity of being.” American Psychologist 54: 462–479.
  7. Barrett, H. C., (2005). “Enzymatic computation and cognitive modularity.” Mind & Language 20: 259–287.
  8. Barrett, H. C., ve Kurzban, R., (2006). “Modularity in cognition: Framing the debate.” Psychological Review 113: 628–647.
  9. Best, S. J., Chmielewski, B., ve Krueger, B. S., (2005). “Selective exposure to online foreign news during the conflict with Iraq.” Harvard International Journal of Press/Politics 10(4): 52–70.
  10. Bimber, B., ve Davis, R., (2003). Campaigning online: The internet in U.S. elections. Oxford: Oxford University Press.
  11. Boudana, S., (2011). “A definition of journalistic objectivity as a performance.” Media, Culture & Society 33(3): 385–398. DOI: 10.1177/0163443710394899. Brewer, W.F., ve Loschky, L., (2005). “Top-down and bottom-up influences on observation: Evidence from cognitive psychology and the history of science.” Cognitive penetrability of perception, içinde, editör A. Raftopoulos, 31–47. New York: Nova Science. Brogaard, B., Marlow, K., ve Rice K., (2014). The long-term potentiation model for grapheme-color binding in synesthesia. In Sensory integration and the unity of consciousness, ed. D. Bennett and C. Hill, 37–72.
  12. Cambridge, MA: MIT Press.
  13. Carruthers, P., (2006). The architecture of the mind. Oxford: Oxford University Press.
  14. Churchland, P.S., Ramachandran V., ve Sejnowski. T., (1994). “A critique of pure vision.” Large-scale neuronal theories of the brain içinde, editörler T. Sejnowski, C. Koch, ve J. Davis, 23–60. Cambridge: Bradford. Churchland, P. M., (1988). Perceptual Plasticity and Theoretical Neutrality: A Reply to Jerry Fodor.” Philosophy of Science 55(2): 167-187.
  15. Cosmides, L., ve Tooby, J., (1992). “Cognitive adaptations for social exchange.” The Adapted Mind içinde, editör J. Barkow, L. Cosmides, ve J. Tooby, 163–228. Oxford: Oxford Uni