Dergiler / Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2021 / Cilt: 4 Sayı: 2

İBNİ HALDUN’A GÖRE DEVLETİN ÇÖKÜŞÜNÜN ANALİZİ: ADALET DAİRESİ BAĞLAMINDA BİR DEĞERLENDİRME

ANALYSIS OF THE STATE’S COLLAPSE ACCORDING TO IBNI KHALDUN: AN EVALUATION IN THE CONTEXT OF THE JUSTICE CIRCLE

Cumali Bozpinar(Çevre ve Şehircilik Bakanlığı (Millî Emlak Genel Müdürlüğü)-Çukurova Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İktisat Bölümü (Yarı Zamanlı Öğretim Elemanı))0000-0001-8760-5253
Sayfa
86–93
Yayın Tarihi
2021-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Başka bir deyişle adalet dairesi yoluyla üretim ilişkilerinin manipüle edildiği ortaya çıkmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İbni Haldun’un analizinde Orta Doğu toplumsal formasyonları Doğu Despotizmi, patrimonyal-bürokratik yönetim veya Asya Üretim Tarzı olarak karakterize edilebilecek birer tarımsal haraççı devletlerdir.
📊
Temel Bulgular & Veri:İbni Haldun’un adalete ilişkin açıklamaları, kapitalizm öncesi yapılardaki üretim ilişkilerinin geleneksel ilişkilerde gömülenmesi çerçevesinde değerlendirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Başka bir deyişle adalet dairesi yoluyla üretim ilişkilerinin manipüle edildiği ortaya çıkmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İbni Haldun · Çöküş · Adalet Dairesi

Özet

İbni Haldun’un analizinde Orta Doğu toplumsal formasyonları Doğu Despotizmi, patrimonyal-bürokratik yönetim veya Asya Üretim Tarzı olarak karakterize edilebilecek birer tarımsal haraççı devletlerdir. Bu devletlerde artığa devlet tarafından el konulması sürecinin açıklanmasında ideolojik bir işleve sahip adalet dairesi önemli bir kavramsal çerçeve oluşturmaktadır. Bu çalışmada İbni Haldun’un bir devletin çökmesine ilişkin açıklamalarının esas olarak adalet dairesi bağlamında üretim ilişkileri yoluyla açıklanabileceği ortaya konulmuştur. İbni Haldun’un adalete ilişkin açıklamaları, kapitalizm öncesi yapılardaki üretim ilişkilerinin geleneksel ilişkilerde gömülenmesi çerçevesinde değerlendirilmiştir. Buna göre artığa devlet tarafından el konulması ve sonrasında artığın iktidardakilerin kendi aralarında yeniden dağıtılması adalet dairesi yoluyla meşru gösterilmiştir. Başka bir deyişle adalet dairesi yoluyla üretim ilişkilerinin manipüle edildiği ortaya çıkmıştır.

Abstract

In Ibn Khaldun's analysis, Middle Eastern social formations are agricultural tributer states that can be characterized as Eastern despotism, patrimonial-bureaucratic administration, or Asiatic mode of production. In these states, the justice circle, which has an ideological function in explaining the process of confiscation of the surplus by the state, forms an important conceptual framework. In this study, it was revealed that Ibn Khaldun's explanations of the collapse of a state could be explained mainly through relations of production in the context of the justice circle. Ibn Khaldun's statements about justice were evaluated within the framework of embedding the relations of production in pre-capitalism structures in traditional relations. Accordingly, the confiscation of the surplus by the state and subsequent redistribution of the surplus among those in power has been made legitimate by the justice circle. In other words, it was revealed that production relations were manipulated through the justice circle.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Bozpinar, C., *, C. B. (2021). İBNİ HALDUN’A GÖRE DEVLETİN ÇÖKÜŞÜNÜN ANALİZİ: ADALET DAİRESİ BAĞLAMINDA BİR DEĞERLENDİRME. Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 4 Sayı: 2, 86–93. https://ajindex.com/articles/1241016

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Darling, L. T. (2002). ‘Do Justice, Do Justice, For That is Paradise’: Middle Eastern Advice for Indian Muslim Rulers. Comparative Studies of South Asia, Africa and the Middle East, 22 (1-2) 3–19.
  2. Haldon, J. (1993). The State and The Tributary Mode of Production. Verso: London & New York.
  3. Haldun, İ. (2014a). Mukaddime, I (2. bs., S. Belli, Çev.). Ankara: Onur Yayınları.
  4. Haldun, İ. (2014b). Mukaddime, II (2. bs., S. Belli, Çev.). Ankara: Onur Yayınları.
  5. İnalcık, H. (1964). The Nature of Traditional Society. R. Ward ve D. Rustow (Eds), Political Modernization in Japan and Turkey içinde. Princeton: Princeton University Press.
  6. Keyder, Ç. (1989). Türkiye’de Devlet ve Sınıflar (S. Tekay, Çev.). İstanbul: İletişim Yayıncılık.
  7. Öz, M. (1999). Klasik Dönem Osmanlı Siyasi Düşüncesi: Tarihi Temeller ve Ana İlkeler. İslami Araştırmalar Dergisi, 1 (12): 27-33.
  8. Salgar, E. (2015). İlerleme Kavramı ve Bilimdeki Yansımaları: ‘Prokope’, ‘Profectus’ ve ‘Progressus’a Evrilen Sürecin Öyküsü. İstanbul: Hiperlink Yayınları.
  9. Şenel, A. (1982). İlkel Topluluktan Uygar Topluma Geçiş Aşamasında Ekonomik Toplumsal Düşünsel Yapıların Etkileşimi. Ankara: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları.