KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi / 2014 / Cilt: 2 Sayı: 4

Yıl:2014.Cilt:2.Sayı:4.

E-gifder Tam Metin
Sayfa
—
Yayın Tarihi
2014-11-02
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗

Özet

Yıl:2014.Cilt:2.Sayı:4.Tam.Metin

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Metin, E. T. (2014). Yıl:2014.Cilt:2.Sayı:4.. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, Cilt: 2 Sayı: 4. https://ajindex.com/articles/1239852

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (166)

  1. ALTAN, H. Zeynep (2008). “Bir Sürgünlük Biçimi: Metropol Yaşamı”, İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, Sayı: 34, s. 5-21.
  2. BÜKER, Seçil; Topçu, Gürhan (2008). Tarih/Kuram/Eleştiri, Ankara: Gazi Üniversitesi İletişim Fakültesi Kırkıncı Yıl Kitaplığı No:10.
  3. ESKİN, Mehmet (2001). “Ergenlikte Yalnızlık, Baş Etme Yöntemleri ve Yalnızlığın İntihar Davranışı ile İlişkisi”, Klinik Psikiyatri Dergisi, 4, 5-11.
  4. FORDHAM, F. (2001). “Jung Psikolojisinin Ana Hatları”, İstanbul: Say Yayıncılık.
  5. HOCKLEY, Luke (2004). Film Çözümlemesinde Jungcu Yaklaşım, İstanbul: Es Yayınları.
  6. KILINÇ, Hicran; SEVİM, Seher (2005). “Ergenlerde Yalnızlık ve Bilişsel Çarpıtmalar”Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, Cilt: 38, Sayı: 2, s. 67-89.
  7. KOESTENBAUM, Peter (1998). Varoluşçu Cinsellik, (Çev: Nur Yener), İstanbul: Okyanus Yayıncılık.
  8. LLOYD, Genevieve (1993). Erkek Akıl, (Çev: Muttalip Özcan), İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  9. MARAR, Ziyad (2004). Mutluluk Paradoksu – Özgürlük ve Onaylanma, İstanbul: Kitap Yayınevi.
  10. MAY, Rollo (2013). Kendini Arayan İnsan, (Çev: Kerem Işık), İstanbul: Okuyan Us Yayınları.
  11. ÖZDEN, Zafer (2000). Film Eleştirisi, İstanbul: Afa Yayıncılık.
  12. PARKER, Ian; SPEARS, Russel (2001). “Psikoloji ve Toplum”, Ankara: Rastlantı Yayınları.
  13. PÜSKÜLLÜOĞLU, Ali (2005). Türkçe Sözlük, Ankara: TDK Yayınları.
  14. VASSAF, Gündüz (1999). Cehenneme Övgü – Gündelik Hayatta Totalitarizm, İstanbul: İletişim Yayınları.
  15. ARNHEIM, Rudolf (2010). Sanat Olarak Sinema (Çev:Rabia Ünal Tamdoğan), Adıyaman: Hil Yay.
  16. BAKER, Ulus (2011). “Neden Godard”.
  17. http://pangorselkultur.wordpress.com
  18. /2011/03/07/neden-godard-ulus-baker/. Erişim Tarihi:16.07.2014
  19. BAZİN, Andre (2011). Sinema Nedir (Çev:İbrahim Şener) İstanbul: Doruk Yay.
  20. BİRYILDIZ, Esra (2012). Sinemada Akımlar, İstanbul: Beta Yay.
  21. BERMAN, Marshall (2013). Katı Olan Her Şey Buharlaşıyor (Çev: Bülent Peker, Ümit Altuğ) İstanbul: İletişim Yay.
  22. CALINESCU, Mattei (2010). Modernliğin Beş Yüzü (Çev: Sabri Gürses), İstanbul: Küre Yay.
  23. CEVİZCİ, Ahmet (2000). Aydınlanma Felsefesi Tarihi, Bursa: Asa Kitabevi. ERDOĞAN, Nezih. “Türk Sinemasının Öznesi Yok”, http://www.anlayis.net/makaleGoster.aspx?makaleid=2160/25.02.2014. Erişim Tarihi:12.03.2014
  24. ERDOĞAN, Şenol (2011). Sinema Manifestoları, İstanbul: Altıkırkbeş Basın Yay.
  25. GODARD, Derleme, (2008). Godard Godard‟ı Anlatıyor (Çev: Aykut Derman), İstanbul: Metis Yay.
  26. HABERMAS, Jurgen ZEKA, Necmi (1994). Jameson, Lyotard, Habermas Postmodernizm, İstanbul: Kıyı Yay.
  27. HARVEY, David (2003). Postmodernliğin Durumu, İstanbul: Metis Yay.
  28. JEAN Collet, MICHEL Delahaye (1962). İlk Dört Film, Godard Godard‟ı Anlatıyor(2008). (Çev: Aykut Derman), İstanbul: Metis Yay., s:46-76.
  29. KOLKER, Robert Phillip (2010). Değişen Bakış- Çağdaş Uluslar arası Sinema (Çev:Ertan Yılmaz), Ankara: De Ki Yay.
  30. KOVACS, Andres Balin (2010). Modernizmi Seyretmek (Çev: Ertan Yılmaz) Ankara: Deki Yay.
  31. MACBEAN, James Roy (2006). Sinema ve Devrim (Çev: Ertan Yılmaz),, İstanbul: Kabalcı Yay.
  32. MAKAL, Oğuz (1996). Fransız Sineması, Ankara: Kitle Yay.
  33. MONACO, James (2011). Bir Film Nasıl Okunur (Çev: Ertan Yılmaz) İstanbul: Oğlak Yay.
  34. PETRIC, Vlada (2000). Dziga Vertov: Sinemada Konstrüktivizm (Çev:Güzin Yamaner), Ankara: Öteki Ajans
  35. PEZZELA, Mario (2006). Sinemada Estetik (Çev: ), Ankara: Dost Kitabevi Yayınları.
  36. SÜTÇÜ, Özcan Yılmaz (2005). Gılles Deleuze‟de İmge Hareketi Olarak Sinemanın Felsefesi, İstanbul: Es Yay.
  37. VERTOV, Dziga (1968). “Sinema Gözcülerinin Devrimi”, Türk Dili Aylık Edebiyat Dergisi Sinema Özel Sayısı, Ocak Sayı 196, 295.
  38. WİEGAND, Chris (2011).Fransız Yeni Dalga Sineması (Çev:Serdar Güneri), İstanbul: Kalkedon Yay.
  39. YUTKEVIC, Sergey Yesipoviç (1993). Devrimin Delikanlı Sanatçıları, (Derleyen),Luda Jean Schitzer ve Marcel Martin. Devrim Sineması (Çev:Osman Akınhay) İstanbul: Öteki Ajans. An Institutional Comparative Perspective” British Journal of Management. Vol: 16, Page: 39–53.
  40. AIVAZIAN, Varouj A., GE, Ying ve QIU, Jiaping (2005) “Corporate Governance and Manager Turnover: An Unusual Social Experiment” Journal of Banking & Finance. Vol: 29(6), Page: 1459–1481. AKTAN, C. Can (2002). “İyi Yönetişim Kavramı”, http://www.canaktan.org/politika/
  41. yonetisim/tanim.htm, Erişim Tarihi: 12.07.2012.
  42. ANAND, Sanjay (2008). Essentials of Corporate Governance (1th Edition). New Jersey: John Wiley & Sons, Inc.
  43. ARGENTI, Paul A. ve FORMAN, Janis (2002). The Power of Corporate Communication (1th Edition). New York: McGraw–Hill.
  44. BARAZ, Barış (2007). “Kurumsal Yönetişim Çerçevesinde Şeffaflık Anlayışı”, İktisat İşletme ve Finans, Cilt: 22 No: 259, 85– 98.
  45. BİLBİL, Emel Karayel (2008). “Kurumsal İletişim Aracı Olarak Web Sayfalarının Kamu ve Özel Sektör Kuruluşlarında Karşılaştırmalı Analizi”, İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, Sayı: 32, 67–79.
  46. CHIANG, Min–Hsien ve LIN, Jia–Hui (2007). “The Relationship between Corporate Governance and Firm Productivity: Evidence from Taiwan‟s Manufacturing Firms” Corporate Governance. Vol:15 (5), Page: 768–779.
  47. CHRISTENSEN, Lars Thİger, MORSING, Mette ve CHENEY, George (2008). Corporate Communications Convention, Complexity, and Critique (1th Edition). London: Sage.
  48. CLARKE, Thomas (2004). Theories of Corporate Governance (1th Edition). New York: Routledge.
  49. COLLEY, John L., DOYLE, Jacqueline L., LOGAN, G. W. ve STETTINIUS, W. (2003). Corporate Governance (1th Edition). New York: Mcgraw Hill.
  50. CORNELISSEN, Joep, VAN BEKKUM, Tibor ve VAN RULER, Betteke (2006) “Corporate Communications: A
  51. Practice–Based Theoretical
  52. Conceptualization” Corporate Reputation Review. Vol: 9(2), Page: 114–133.
  53. CROFT, Susan ve DALTON, John (2003). Managing Corporate Reputation: The New Currency (1th Edition). London: Thorogood. CULLEN, Scott (2003). “Sales Management Salary Survey”, http://www.faxcareers.com/ sales– salary–survey–2003salessalary survey.pdf, Erişim Tarihi: 17.11.2006.
  54. DAVIES, Adrian (2006). Best Practice in Corporate Governance Building Reputation and Sustainable Success (1th Edition). Burlington: Gower Publishing.
  55. DEMB, Ada ve NEUBAUER, Friedrich F. (1992). The Corporate Board: Confronting The Paradoxes (1th Edition). New York: Oxford University Press.
  56. ENRIONE, Alfredo, MAZZA, Carmelo ve ZERBONI, Fernando (2006) “Institutionalizing Codes of Governance” American Behavioral Scientist. Vol: 49, Page: 961– 973.
  57. EPPS, Ruth W. ve CEREOLA, Sandra J. (2008) “Do Institutional Shareholder Services (ISS) Corporate Governance Ratings Reflect A Company‟s Operating Performance?” Critical Perspectives on Accounting. Vol: 19(8), Page: 1135–1148.
  58. European Commission (2001). European governance – A white paper, http://eur– lex.europa.eu/search.html?type=expert&qid= 1406569730581, Erişim Tarihi: 17.10.2009.
  59. FOMBRUN, Charles J. ve VAN RIEL, Cees B. M. (2003). Fame and Fortune How Successful Companies Build Winning Reputations (1th Edition). New Jersey: Prentice Hall.
  60. GOODMAN, Michael B. (1994). Corporate Communications for Executives. New York: State University of New York Press.
  61. GÜRGEN, Haluk (1997). Örgütlerde İletişim Kalitesi, İstanbul: Der Yayınları.
  62. HARRIS, Thomas E. ve NELSON, Mark D. (2008). Applied Organizational Communication: Theory and Practice in A Global Environment (3rd Edition). New York: Lawrence Erlbaum Associates.
  63. HERMANN, Steffen P. (2008). Stakeholder Based Measuring and Management of CSR and Its Impact on Corporate Reputation, (Editörler), Margit Huber ve Susanne O‟Gorman. From Customer Retention to a Holistic Stakeholder Management System, Berlin: Springer–Verlag, s. 51–61.
  64. HO, Chi–Kun (2005) “Corporate Governance and Corporate Competitiveness: An International Analysis” Corporate Governance. Vol:13(2), Page: 211–253.
  65. HUSSAIN, Saleh H. ve MALIN, Chris (2002) “Corporate Governance in Bahrain” Corporate Governance: An International Review. Vol: 10(3), Page: 197–210.
  66. JIANG, Yabing, RAGHUPATHI, Viju ve RAGHUPATHI, Wullianallur (2009) “Content and Design of Corporate Governance Web Sites” Information Systems Management. Vol: 26(1), Page: 13–27.
  67. KAYALAR, Murat ve ÖZMUTAF, Nezih Metin (2007) “Kurumsal Sosyal Sorumluluk ve Yönetişim Bağlamında Etkileşim”, Süleyman Demirel Üniversitesi İ.İ.B.F Dergisi, Cilt 12 No: 2, 107–119. KONZELMANN, Suzanne, CONWAY, Neil, TRENBERTH, Linda ve WILKINSON, Frank (2006). “Corporate Governance and Human Resource Management” British Journal of Industrial Relations. Vol: 44(3), 541– 567.
  68. KPMG (2008). Reviewing Your Governance Standards to Enhance Reputation and Performance, www.kpmg.com, Erişim Tarihi: 12.02.2009.
  69. LICHT, Amir N., GOLDSCHMIDT, Chanan ve SCHWARTZ, Shalom H. (2005) “Culture, Law, and Corporate Governance” International Review of Law and Economics. Vol: 25, Page: 229–255.
  70. LIPMAN, Frederick D. ve LIPMAN, L. Keith (2006). Corporate Governance Best Practices Strategies for Public, Private, and Not– For– Profit Organizations (1th Edition). New Jersey: John Wiley & Sons, Inc.
  71. LJUBOJEVIC, Cedomir ve LJUBOJEVIC, Gordana (2008) “Building Corporate Reputation Through Corporate Governance” Management. Vol: 3(3), Page: 221–233.
  72. LUO, Yadong (2005) “How Does Globalization Affect Corporate Governance And Accountability? A Perspective From Mnes” Journal of International Management. Vol: 11(1), Page: 19– 41.
  73. MALLIN, Christine A. (2007). Corporate Governance (2nd Edition). New York: Oxford University Press.
  74. MARKWICK, Nigel ve FILL, Chris (1997) “Towards A Framework for Managing Corporate Identity” European Journal of Marketing. Vol: 31(5/6), Page: 396–404.
  75. MONKS, Robert A.G. ve MINOW, Nell. (2004). Corporate Governance (3rd Edition). Blackwell Publising.
  76. OKAY, Ayla (2005). Kurum Kimliği, İstanbul: Mediacat Kitapları.
  77. OKÇU, Murat (2011). Değişen Dünyayı Anlamak İçin Önemli Bir Kavram: Yönetişim, Ankara Sanayi Odası Yayını.
  78. ÖZER, M. Akif (2006).Yönetişim Üzerine Notlar. Sayıştay Dergisi, No: 63, 59–89.
  79. PALABIYIK, Hamit (2004). “Yönetimden Yönetişime Geçiş ve Ötesi Üzerine Kavramsal Açıklamalar.” Amme İdaresi Dergisi, TODAİE, Cilt: 37 No:1, 63–85.
  80. RHODES, R. A. W. (1996) “The New Governance: Governing without Government” Political Studies. Vol: 44(4), Page: 652–667.
  81. SERMAYE PİYASASI KURULU (2003). Kurumsal Yönetim İlkeleri, Ankara.
  82. SPANOS, Loukas J. (2005) “Corporate Governance in Greece: Developments and Policy Implications” Corporate Governance: An International Review. Vol: 5(10), Page: 15–30.
  83. STOKER, Gerry (1998) “Governance As Theory: Five Propositions” International Social Science Journal. Vol: 50, Page: 17–28.
  84. TOKSÖZ, Fikret (2008). İyi Yönetişim El Kitabı, İstanbul: Tesev Yayınları.
  85. TOSUN, Nurhan Babür (2003). “Kurumsal İletişim Sürecinde Reklamın ve İmaj Yönetiminin Bütünleşik Konumu”, Marmara Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 18 No: 1, 173–191.
  86. VAN RIEL, Cees B.M. ve Fombrun, Charles J. (2007). Essentials of Corporate Communication (1th Edition). New York: Routledge.
  87. VISHWANATH, Tara ve KAUFMANN, Daniel (1999). “Towards Transparency in Finance and Governance”, http://papers.ssrn.com, Erişim Tarihi: 17.09.2010.
  88. WIELAND, Josef (2005) “Corporate Governance, Values Management, And Standards: A European Perspective” Business Society. Vol: 44(1), Page: 74– 93.
  89. WOOD, Emma (2006). Corporate Communication, (Editörler), Ralph Tench ve Liz Yeomans. Exploring Public Relations, Essex: Pearson Education Prentice Hall, s. 538–557.
  90. WORKING GROUP RAPORU (1998). Report of the Working Group on Transparency and Accountability.
  91. WORLD BANK (1989). Sahra Altı Afrika: Krizden Sürdürülebilir Büyümeye (Sub– Saharan Africa: From Crisis to Sustainable Growth), Washington, U.S.A.
  92. YÜKSEL, Mehmet (2000). Yönetişim (Governance) Kavramı Üzerine, Ankara Barosu Dergisi, No: 3, 145–160.
  93. SİYASİ PARTİLERİN SİYASAL İLETİŞİM ARACI OLARAK WEB SAYFALARINI KULLANIMI1 Zühal FİDAN Nuri Paşa ÖZER
  94. AKAR Hüsamettin; BALCI Şükrü (2010). “Siyasal Bilgilenmede İletişim Araç ve Yöntemlerinin Önem Düzeyi: 29 Mart 2009 Yerel Seçimleri Konya Araştırması”, e-Journal of World Sciences Academy (NWSA), Volume: 5, Number: 2, Article Number: 4C0040.
  95. AKTAŞ, Hasret (2004). Partilerin Seçim Kampanyaları Örneğinde Siyasal İletişim. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, Konya.
  96. ALEMDAR, Mine Yeniçeri; KÖKER Nahit Erdem (2011). “Siyasi Partilerin 2007- 2011 Türkiye Genel Seçimlerinde Web Sitesi Kullanımı ve Karşılaştırmalı Analizi”, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Yıl:2011, Sayı:31, Erciyes Üniversitesi, Kayseri.
  97. ATABEK, Ümit (2003). “Yeni İletişim Teknolojileri ve Yerel Medya İçin Olanaklar”, Yeni İletişim Teknolojileri ve Medya, (Der) S. Alankuş, İstanbul: IPS İletişim Vakfı Yayınları.
  98. AZİZ, Aysel (2011). Siyasal İletişim, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
  99. BOSTANCI, M. Naci (2011). Siyaset ve Medya Alacakaranlığın İki Atlısı. İstanbul: Özgür Yayınları.
  100. DAMLAPINAR, Zülfikar (2007). Medya Okuryazarlığı Dersi Öğretmen El Kitabı, Ankara: RTÜK Araştırma Geliştirme Daire Başkanlığı.
  101. DEVRAN, Yusuf (2011). Seçim Kampanyalarında Geleneksel Medya, İnternet ve Sosyal Medyanın Kullanımı, İstanbul: Başlık Yayın Grubu.
  102. DİLLİ, Şirin (2013). "Çoklu Medyada Hikaye Aktarımı ve Medyalararası Hikaye Anlatıcılığı: İletişim Sürecindeki Değişiklikleri İncelemek İçin İki Yeni Kavram".(Editörler), Can Bilgili ve Gülüm Şener. Sosyal Medya ve Ağ Toplumu- I: Kitle İletişiminde Yaşanan Değişimler İçinde s.113-130. İstanbul: Grafik Tasarım Yayıncılık.3-389.
  103. GÖKSEL, Ahmet Bülend; BİTİRİM, Selin (2007). “Ak Parti ve Chp‟nin Seçim Bildirgelerinin İnternet Ortamında Temsili: Sanal Propaganda”, Medya ve Siyaset Uluslararası Sempozyumu, Cilt 1, Ege Üniversitesi İletişim Fakültesi, 15-17 Kasım, İzmir, s. 353-363.
  104. KALENDER, Ahmet (2000). Siyasal İletişim Seçmenler ve İkna Stratejileri, Konya: Çizgi Kitabevi Yayınları.
  105. KARAÇOR, Süleyman (2009). “Yeni İletişim Teknolojiler, Siyasal Katılım, Demokrasi”, Yönetim ve Ekonomi Dergisi, Yıl:2009, Cilt:16, Sayı:2, Celal Bayar Üniversitesi İ.İ.B.F., Manisa.
  106. KENTEL, Ferhat (1991). “Demokrasi Kamuoyu ve Siyasal İletişime Dair”, Birikim Dergisi, 30, 39-44.
  107. MUTLU, Erol (1994). İletişim Sözlüğü, Ankara: Ark Yayınları.
  108. ODABAŞI, Yavuz; OYMAN, Mine (2002). Pazarlama İletişimi Yönetimi, İstanbul: MediaCat Yayınları.
  109. SAYIMER, İdil (2008). Sanal Ortamda Halkla İlişkiler, İstanbul: Beta Yayınevi.
  110. SEVERİN, Werner J.; TANKARD, James W. (1994). Kitle İletişim Kuramları Kökenleri, Yöntem ve Kitle İletişim Araçlarında Kullanımları. (Çev: Ali Atıf Bir ve Serdar Sever), Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
  111. VURAL, Z. Beril Akıncı; BAT, Mikail (2009). “Siyasal Seçim Kampanyalarında Yeni İletişim Teknolojileri ve Blog Kullanımı: 2008 Amerika Başkanlık Seçimlerine Yönelik Karşılaştırmalı Bir Analiz”. Journal of Yaşar University, 4/16, İzmir.
  112. WOLTON, Dominique (1991). “Medya Siyasal İletişimin Zayıf Halkası” (Çev: Hülya Tufan, Ömer Laçiner). Birikim Dergisi (30), s. 51-58.
  113. http:// www.akparti.org.tr (Erişim Tarihi: 9-24 Eylül, 14 Ekim-5 Kasım 2013)
  114. http:// www.chp.org.tr (Erişim Tarihi: 9-24 Eylül, 14 Ekim-5 Kasım 2013)
  115. http:// www.mhp.org.tr (Erişim Tarihi: 9-24 Eylül, 14 Ekim-5 Kasım 2013)
  116. http:// www.bdp.org.tr (Erişim Tarihi: 9-24 Eylül, 14 Ekim-5 Kasım 2013)
  117. BİR HALKLA İLİŞKİLER ARACI OLARAK TWITTER: T.C. SAĞLIK BAKANLIĞI ÖRNEK İNCELEMESİ Ali YILDIRIM12
  118. Bu araştırmanın amacı, son yıllarda artan kullanımıyla toplumsal yaşamda önemli bir yer edinen sosyal
  119. paylaşım ağı Twitter‟ın Türkiye Cumhuriyeti Sağlık Bakanlığı tarafından nasıl ve hangi amaçla kullanıldığını
  120. ortaya koymaktadır. Bilgi teknolojilerinin son yıllarda büyük gelişme göstermesi, bireylerin yaşam öncelikleri
  121. arasında yer alan sağlık konusunda da bilinçlenmesine ve bilgi sahibi olmasına olanak tanımıştır. Bireyler artık
  122. merak ettiği herhangi bir konuda ilk olarak internetten ve sosyal medya ağlarından bilgi almaktadır. Anayasal
  123. görevleri arasında da yer alan halkın sağlıklı yaşam konusunda bilinçlendirilmesi hususunda Sağlık Bakanlığı
  124. sosyal paylaşım ağı Twitter üzerinden takipçilerini nasıl bilgilendirdiği, sağlıklı yaşam ve hastalıklar konusunda
  125. hangi konularda mesajlar paylaştığı ve iletişimi kuvvetlendirmek adına takipçileriyle nasıl etkileşim kurduğu, 12
  126. farklı kategoride yapılan Twitter içerik analizine göre incelenmiştir. Araştırma sonucunda, Sağlık Bakanlığı‟nın
  127. Twitter‟ı yeterince etkili kullanamadığı, araştırma konusu olan 1 aylık süre içinde takipçileriyle hiç etkileşime
  128. girmediği bulgusu elde edilmiş, kullanıcılarına yönelik olarak en yüksek oranda sağlıklı yaşam ve fiziksel aktivite
  129. konusunda paylaşım yaptığı ortaya çıkmıştır.
  130. Anahtar Kelimeler: Sosyal medya, Sağlık Bakanlığı, Twitter, İnteraktivite
  131. USING TWITTER AS A PUBLIC RELATIONS TOOL: EXAMPLE OF TURKISH MINISTERY OF HEALTH The aim of this paper is to reveal how and for what purpose The Ministry of Health uses popular social
  132. network site, Twitter, which has become significant in social life with its increasing usage in the past years. The
  133. great developments of information technology in the recent years enable individuals to have knowledge and
  134. awareness of health which is one of the priorities of their lives. Nowadays, individuals initially get their
  135. information about anything through internet and social media networks. As one of the Ministry of Health's
  136. constitutional missions is to make the society conscious about healthy life, it has been surveyed how the Ministry
  137. of Health informs it's followers through Twitter, on which subjects about healthy life and diseases the messages
  138. are being shared and how interactively Twitter is used in order to strengthen the communication with its
  139. followers, in twelve different categories according to Twitter content analysis. Depending on the findings, it has
  140. been reached to the conclusions that the Ministry of Health has not been using Twitter effectively, that it has not
  141. interacted with its followers within the month which was the duration of the research and that it has used Twitter
  142. mostly about healthy life and physical activity.
  143. BAYHAN, Vehbi (2011), “Hedonist ve Puritan Etik Sarmalında Postmodern Gençlik”, 38. ICANAS, Uluslararası Asya ve Kuzey Afrika Çalışmaları Kongresi, 10-15 Eylül 2007, Bildiriler, Çevre, Kentleşme Sorunları ve Çözümleri, c.1, Ankara.
  144. BİLGİN, Nuri (1994), Sosyal Bilimler Kavşağında Kimlik Sorunu, İzmir: Ege Yayınları.
  145. BOCOCK, Robert (1997), Tüketim, Çev: İrem Kutluk, Ankara: Dost Kitabevi.
  146. ÇETİNKAYA, Yalçın (1992), Reklamcılık, İstanbul: Ağaç Yayınları.
  147. DOĞAN, İsmail (2000), Sosyoloji, Kavramlar ve Sorunlar, İstanbul: Sistem Yayınları.
  148. DOĞAN, İsmail (2004), Toplum ve Eğitim Sorunları Üzerine Felsefi ve Sosyolojik Tahliller, Ankara: Pegema Yayınları.
  149. GIDDENS, Anthony (1998), Modernliğin Sonuçları, Çev: Ersin Kuşdil, İstanbul:Ayrıntı Yayınları.
  150. HAVILAND, WILLIAM A.(2002), Kültürel Antropoloji, Çev: Hüsamettin İnanç, Seda Çiftçi, İstanbul: Kaknüs Yayınları.
  151. KAĞITÇIBAŞI, Çiğdem(1973), Gençlerin Tutumları, Kültürlerarası Bir Karşılaştırma, Ankara: ODTÜ Geliştirme Vakfı Yayınları.
  152. KALE, Nesrin (1990), Türkiye’deki Gençlik Sorunlarının Kaynakları ve Bu Sorunların Çözüm Yolları, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, Ankara.
  153. KÖROĞLU, Cemile Zehra (2012), Tüketim Kültürü ve Din, Gümüşhane Üniversitesi Yayınları-6.
  154. LÜKÜSLÜ, Demet (2003), Günümüz Türkiye Gençliği: Ne Kayıp Bir Kuşak Ne De Ülkenin Aydınlık Geleceği, Türkiye’de Gençlik Çalışması ve Politikaları içinde, Der: Y. Kurtaran, G. Nemutlu, N. Yentürk, İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  155. MARSHALL, Gordon (1999), Sosyoloji Sözlüğü, Bilim ve Sanat Yayınları, Ankara.
  156. NEYZİ, Leyla (2004), “ Ben Kimim? ” Türkiye’de Sözlü Tarih, Kimlik ve Öznellik, İstanbul: İletişim Yayınları.
  157. ODABAŞI, Yavuz (1999), Tüketim Kültürü, Yetinen Toplumun Tüketen Topluma Dönüşümü, İstanbul: Sistem Yayınları.
  158. OĞUZ, Z. Nuran (2008),Tüketim Kültürünün Üniversite Gençliği Üzerine Etkisi
  159. (S.D.Ü. Örneği),Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Isparta,2008.
  160. OSKAY, Ünsal (1982), XIX. Yüzyıldan Günümüze Kitle İletişimin Kültürel İşlevleri, Kuramsal Bir Yaklaşım, Ankara: A.Ü.SBY Yayınları.
  161. SCHLOSSER, Erich (2004), Amerikan Fast Food Kültürünün Karanlık Yüzü Hamburger Cumhuriyeti, İstanbul: Metis Yayınları.
  162. SEKAM (2013), Türkiye’de Gençlik, Gençliğin Özellikleri, Sorunları, Kimlikleri ve Beklentileri, İstanbul: Sekam Yayınları.
  163. ŞAHİN, M. Cem (2005), “Türkiye’de Gençliğin Toplumsal Kimliği ve Popüler Tüketim Kültürü”, G.Ü, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, c.25, S.2,Ankara, ss.157-181.
  164. ŞİMŞEK ÇAĞLAR, Ayşe (2003), İki Elde Bir Sehpa (Der: Deniz Kandiyoti, Ayşe Saktanber, Kültür Fragmanları Türkiye’de Gündelik Hayat, İstanbul: Metis Yayınları, ss.293-308.
  165. TOPÇUOĞLU, Nur (1996), Basında Reklam ve Tüketim Olgusu, Ankara: Vadi Yayınları.
  166. YAZICI, Erdinç ( 2001), Üniversite Gençliğinin Sosyo-Kültürel Profili Üzerine Bir Alan Araştırması: Gazi Üniversitesi Örneği, Ankara: G.Ü. İletişim Fakültesi Yayınları.