Dergiler / Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi / 2017 / Cilt: 5 Sayı: 2

BİR SÜPERPANOPTİKON OLARAK YENİ MEDYA: YENİ MEDYA IŞIĞINDA GÖZETİMİN ELEŞTİRİSİ

NEW MEDIA AS A SUPERPANOPTICON: CRITICISM OF SURVEILLANCE IN NEW MEDIA LIGHT

Sayfa
784–800
Yayın Tarihi
2017-09-29
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu amaç ışığında, gözetimin yaratacağı etkiler bilimsel ve sanatsal çalışmalar ışığında örneklendirilmiş ve yorumlanmaya çalışılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İnsanlık tarihi boyunca egemen ve iktidar olan her güç, çeşitli yöntemlerle sosyal kitleler üzerinde yeni kontrol ve gözetim teknikleri geliştirmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Fakat özellikle son 20 yılda, yeni medya teknolojileri ile birlikte gözetim biçim değiştirmiş, yeni medya aygıtlarıyla birlikte sistematik gözetimin küreselleşmiş ve her yer yeni medya yoluyla süperpanoptikon alanlara dönüştürülmüştür.
💡
Sonuç & Katkı:Bu amaç ışığında, gözetimin yaratacağı etkiler bilimsel ve sanatsal çalışmalar ışığında örneklendirilmiş ve yorumlanmaya çalışılmıştır.
🔬Tür:Diğer
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Gözetim · panoptikon · süperpanoptikon

Özet

İnsanlık tarihi boyunca egemen ve iktidar olan her güç, çeşitli yöntemlerle sosyal kitleler üzerinde yeni kontrol ve gözetim teknikleri geliştirmiştir. Fakat özellikle son 20 yılda, yeni medya teknolojileri ile birlikte gözetim biçim değiştirmiş, yeni medya aygıtlarıyla birlikte sistematik gözetimin küreselleşmiş ve her yer yeni medya yoluyla süperpanoptikon alanlara dönüştürülmüştür. Bu çalışmada Panoptikon kavramı yerine Süperpanoptikon kavramının kullanılmasının nedeni, Panoptikon kavramının günümüz gözetim yapısını ve teknikleri anlatmakta yetersiz kalmasıdır. Yalnızca internet değil, nesnelerin interneti, bulut bilişim, akıllı aygıtlar, büyük veri gelişmeleri ve öğrenen makineler gibi birçok gelişme Panoptikon kavramının sınırlarını aşmaktadır. Bundan dolayı gözetimin “yeni” halini anlatabilmek ve kapsamının genişlediğini vurgulamak için süperpanoptikon kavramı kullanılmıştır. Bu çalışmanın amacı, panoptikondan süperpanoptikona dönüşen gözetim sistemlerinde yeni medyanın rolü ve geleceği üzerine tartışmaları ortaya koymak ve iktidar tarafından fonksiyonel amaçlarla önerilen gözetim sistemlerinin ideolojik amaçlara sürüklenebileceğiyle ilgili bilinç yaratmaktır. Bu amaç ışığında, gözetimin yaratacağı etkiler bilimsel ve sanatsal çalışmalar ışığında örneklendirilmiş ve yorumlanmaya çalışılmıştır.

Abstract

Throughout human history, the sovereign and dominant powers have developed new control and surveillance techniques on social masses in various ways. Especially in the last 20 years, surveillance techniques have changed forms with the new media technologies. The globalization of the systematic surveillance is possible with the new media and everywhere has been transformed into superpanopticon areas through new media. The reason for using the concept of Superpanopticon is that the concept of Panopticon is inadequate in explaining the structure of today's surveillance and techniques. Not only the Internet, but many other developments, such as the Internet of objects, large data analysis and learning machines, are beyond the limits of the Panopticon concept. So the concept of superpanopticon was used to understand the “new” state of surveillance and to emphasize the expansion of its scope. The purpose of this paper is to discuss the role of new media on surveillance systems and to raise awareness about the possibility that surveillance systems proposed by the government for functional purposes can be dragged into ideological ends. In this light of purpose, the effects of surveillance are exemplified and interpreted in the light of scientific and artistic works.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Yanık, A. (2017). BİR SÜPERPANOPTİKON OLARAK YENİ MEDYA: YENİ MEDYA IŞIĞINDA GÖZETİMİN ELEŞTİRİSİ. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, Cilt: 5 Sayı: 2, 784–800. https://doi.org/10.19145/e-gifder.316537

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (54)

  1. Aktaş, Ü. (2012). Anarşizm, İstanbul: Metamorfoz Yayıncılık
  2. Althusser, L. (2003). İdeoloji ve Devletin İdeolojik Aygıtları. Çev. Alp Tümertakin. İstanbul: İthaki Yayınları.
  3. Aydoğan, F.(2009). “Eleştirel Perspektiften Yeni Medya”, Marmara İletişim Dergisi, 15
  4. Baldini, M. (2000). İletişim Tarihi. Çev. Gül Batuş. İstanbul: Avcıol Basımevi
  5. Baudrillard, J. (2014). Simülakrlar ve Simülasyon. Ankara: Doğu-Batı Yayınları
  6. Bauman, Z. (1999). Küreselleşme: Toplumsal Sonuçları. Çev. Abdullah Yılmaz. İstanbul: Ayrıntı Yayınları
  7. Bentham, J. (2008). “Mektup II: Hapishane Gözetim-Evi İçin Bir Plan”. Panoptikon: Gözün İktidarı Der. Barış Çoban ve Zeynep Özarslan. İstanbul: Su Yayınevi: 103-110
  8. Berger, J. (2006). Görme Biçimleri. Çev. Yurdanur Salman. İstanbul: Metis Yayınları
  9. Boetie, E.L. (1995). Gönüllü Kulluk Üzerine Söylev. Çev. Mehmet Ali Ağaoğulları. İstanbul: İmge Kitabevi.
  10. Bozkurt, V. (2000). “Gözetim Toplumu ve İnternet”, Birikim Dergisi, 136, 69-74
  11. Castells, M. (2005). Ağ Toplumunun Yükselişi. Çev. Ebru Kılıç. İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  12. Davenport, H., Barth, T. & Bean, R. (2012) “How ‘Big Data’ is different” MIT Sloan Management Review. Erişim: Nisan 2017. http://sloanreview.mit.edu/article/how-big-data-is-different/
  13. Dolgun, U. (2008). Şeffaf Hapishane Yahut Gözetim Toplumu. İstanbul: Ötüken Yayınevi
  14. Dolgun, U. (2005). İşte Büyük Birader. İstanbul: Hayy Kitap
  15. Eagleman, D. (2013). Incongnito: Beynin Gizli Hayatı. İstanbul: Domingo Yayınları
  16. Ekinil, Burçin (2009). “A New Era on The Internet: Facebook”, İletişim Dergisi, 28, Bahar, 93-114.
  17. Etzioni, Amitai (1999). The Limits of Privacy, USA: Basic Books.
  18. Flew, S. (2002) New Media: An Introduction. London: Oxford University Press
  19. Foucault, M. (2000). Büyük Kapatılma, Çev. Ferda Keskin. İstanbul: Ayrıntı Yayınları
  20. Foucault, M. (2005). Hapishanenin Doğuşu. Çev. Mehmet Ali Kılıçbay. Ankara: İmge Yayınevi.
  21. Foucault, M. (2007). İktidarın Gözü, Çev. Işık Ergüden. İstanbul: Ayrıntı Yayınları
  22. Gardner, H. (1983). Frames of Mind: The theory of multiple intelligences. New York: Basic Books.
  23. Geray, H. (2003). İletişim ve Teknoloji: Uluslararası Birikim Düzeninde Yeni Medya Politikaları. Ankara: Ütopya Yayınevi.
  24. Giddens, A. (2008). Ulus Devlet ve Şiddet, Çev. Cumhur Atay, İstanbul: Kalkedon Yayınları
  25. Giovanni, S. (2004) Görmenin İktidarı. Çev. Gül Batuş ve Bahar Ulukan. İstanbul: Karakutu Yayınları
  26. Gökberk, M. (1974). Felsefe Tarihi, Ankara: Bilgi Yayınevi
  27. Güven, S.K. (2011). “Gözetimin Toplumsal Meşruiyeti”, Medya Mahrem, (Der.) Hüseyin Köse. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  28. Habermas, J. (2004). “The Public Sphere”, The Information Society Reader, (Der.) Frank Webster, New York: Routledge.
  29. Herman, E. S. ve Noam C. (2006). Kitle Medyasının Ekonomi Politiği: Rızanın İmalatı, Çev. Ender Abadoğlu İstanbul: Aram Yayıncılık.
  30. Hızır, N. (1981). Felsefe Yazıları, İstanbul: Çağdaş Yayınları
  31. Huxley, A. (2011). Cesur Yeni Dünya, Çev. Edip Polat. İstanbul: Yaba Yayınları
  32. Kafka, F. (2009). Dava, Çev. Ahmet Cemal. İstanbul: Can Yayınları
  33. Keefe, P. R. (2006). Echelon: Dünyayı Dinleyen İstihbarat Örgütleri, İstanbul: Defne Yayınları.
  34. Köse, Hüseyin (2011) Medya Mahrem: Medyada Mahremiyet Olgusu ve Transparan Bir Yaşamdan Parçalar, İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  35. Li, S.Z., Schouten, B. ve Tistarelli, M. (2009). “Biometrics at a Distance: Issues, Challenges, and Prospects”, Handbook of Remote Biometrics, (Der.) Stan Z. Li, Massimo Tistarelli and Rama Chellappa. New York: Springer.
  36. Lyon, D. (1994). The Electronic Eye: The Rise of Surveillance Society, Minneapolis: University of Minnesota Press.
  37. Lyotard, J.F. (1990). Postmodern Durum. Çev. Ahmet Çiğdem. İstanbul: Ara Yayıncılık
  38. Manovich, L. (2001). The Language of New Media, Cambridge: The MIT Press.
  39. Marx, G.T. (2002). “What’s New About the New Surveillance? Classifying for Change and Continuity”, Surveillance and Society, 1, 1, 9-29
  40. Masuda, Y. (2004). “Image Of The Future Information Society”, The Information Society Reader. (Der.) Frank Webster, New York: Routledge.
  41. Orwell, G. (1985). Bindokuzyüzseksendört. Çev. H. Derin. Ankara: Kültür B. Yayınları
  42. Plass, J.L., Moreno, R. ve Brünken, R. (2010). Cognitive load theory. New York: Cambridge University Press.
  43. Rigel, N. ve Batuş G. (2005) Kadife Karanlık, İstanbul: Su Yayınları
  44. Rouse, J. (1994). “Power / Knowledge” The Cambridge Companion to Foucault. (Der.) G. Gutting. Cambridge: Cambridge University Press, 92-114
  45. Rubin, M.R.(1988). Private Rights, Public Wrongs: The Computer and Personal Privacy, New Jersey: Ablex Publishing.
  46. Rule, J. (1974). Private Lives Public Surveillance: Social Control in The Computer Age, New York: Schocken Books.
  47. Sennett, R. (2008). Karakter Aşınması: Yeni Kapitalizmde İşin Kişilik Üzerindeki Etkileri. Çev. Barış Yıldırım. İstanbul: Ayrıntı Yayınları
  48. Small, G. ve Vorgan G. (2009). Modern Beynin Evrimi, İstanbul: Omega Yayınevi.
  49. Şaylan, G. (2002). Postmodernizm, Ankara: İmge Kitabevi.
  50. Toffler, A. (1992). Yeni Güçler Yeni Şoklar. Çev. Hülya Tekoğlu ve Nilgün Himmetoğlu, İstanbul: Altın Kitaplar Yayınları.
  51. Toprak, A., Yıldırım, A., Aygül, E. ve Binark, M. (2009). Toplumsal Paylaşım Ağı Facebook: “Görülüyorum Öyleyse Varım!”, İstanbul: Kalkedon Yayınları.
  52. Werret, S. (2008). “Potemkin ve Panoptikon: Samuel Bentham ve On Sekizinci Yüzyıl Rusyasında Mutlakiyetçi Mimari”. Panoptikon – Gözün İktidarı, (Der.) Z. Özarslan ve B. Çoban. İstanbul: Su Yayınevi, 87-111
  53. Yanık, A. (2016). “Yeni Medya Nedir Ne Değildir?” Journal of International Social Research, 9,45,898-910.
  54. Zamyatin, Y. İ. (2010) Biz. Çev. Fatma Arıkan. İstanbul: İthaki Yayınları