Dergiler / Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi / 2026 / Cilt: 14 Sayı: 2

POPÜLER KÜLTÜRDE ÇOCUKLAŞTIRILMIŞ YETİŞKİNLER: YETİŞKİN ANİMASYONLARININ KİDULT KÜLTÜRÜ BAĞLAMINDA ÇÖZÜMLEMESİ

CHILDISH ADULTS IN POPULAR CULTURE: AN ANALYSIS OF ADULT ANIMATION IN THE CONTEXT OF KIDULT CULTURE

Selver Mertoğlu(KASTAMONU ÜNİVERSİTESİ, İLETİŞİM FAKÜLTESİ)0000-0002-1189-675X
Sayfa
2066–2098
Yayın Tarihi
2026-10-01
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Birinci aşamadan elde edilen bulgular doğrultusunda oluşturulan kategoriler temel alınarak izleyici yorumları, onaylayıcı söylem, eleştirel söylem, nostaljik söylem, fandom söylemi ve kaçış söylemi olmak üzere beş alt kategoride sınıflandırılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, çağdaş popüler kültürde giderek görünür hale gelen yetişkinliğin çocukluk unsurlarıyla yeniden kurulması olgusunun (kidult), yetişkin animasyonları aracılığıyla nasıl temsil edildiğini, popüler kültür ve tüketim pratikleri içinde nasıl yeniden üretildiğini ve izleyici tarafından nasıl alımlandığını ortaya koymayı amaçlamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmanın örneklemini, yetişkin animasyonu türünde uzun süreli yayın geçmişine sahip ve küresel ölçekte izlenen Family Guy, South Park ve Rick and Morty animasyonları oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Birinci aşamadan elde edilen bulgular doğrultusunda oluşturulan kategoriler temel alınarak izleyici yorumları, onaylayıcı söylem, eleştirel söylem, nostaljik söylem, fandom söylemi ve kaçış söylemi olmak üzere beş alt kategoride sınıflandırılmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kidult kültürü · Popüler Kültür · Animasyon

Özet

Bu çalışma, çağdaş popüler kültürde giderek görünür hale gelen yetişkinliğin çocukluk unsurlarıyla yeniden kurulması olgusunun (kidult), yetişkin animasyonları aracılığıyla nasıl temsil edildiğini, popüler kültür ve tüketim pratikleri içinde nasıl yeniden üretildiğini ve izleyici tarafından nasıl alımlandığını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışmanın örneklemini, yetişkin animasyonu türünde uzun süreli yayın geçmişine sahip ve küresel ölçekte izlenen Family Guy, South Park ve Rick and Morty animasyonları oluşturmaktadır. Animasyonların seçiminde amaçlı örnekleme yöntemi kullanılmış her bir diziden en yüksek beğeniye sahip beş bölüm seçilmiştir. Seçilen bölümler, Fairclough’un üç boyutlu eleştirel söylem analizi çerçevesiyle politik hiciv, tabu kırma, nostalji, tüketim, kimlik ve çocukluk estetiğinin yetişkin anlatısında yeniden üretimi (infantilizasyon) kategorileri altında analiz edilmiştir. İzleyici alımlama biçimlerini ortaya koymak amacıyla ise IMDb platformunda yer alan izleyici yorumları içerik analiziyle çözümlenmiştir. Birinci aşamadan elde edilen bulgular doğrultusunda oluşturulan kategoriler temel alınarak izleyici yorumları, onaylayıcı söylem, eleştirel söylem, nostaljik söylem, fandom söylemi ve kaçış söylemi olmak üzere beş alt kategoride sınıflandırılmıştır. Elde edilen bulgular, yetişkin animasyonlarının yalnızca eğlence ürünü olmadığını aynı zamanda popüler kültür ve tüketim düzeni içinde çağdaş toplumun kültürel, siyasal ve ekonomik çelişkilerini hiciv yoluyla görünür hale getiren eleştirel araçlar olduğunu göstermektedir. İzleyici yorumları, bu dizilerin pasif biçimde tüketilmediğini izleyicinin anlatıyı onayladığını, eleştirdiğini ve popüler kültür ürünü olarak bu dizileri kimliğinin bir parçası haline getirdiğini göstermektedir.

Abstract

This study aims to reveal how the phenomenon of adulthood reconstructed through elements associated with childhood (kidult culture), which is increasingly visible in contemporary popular culture, is represented in adult animation, reproduced within popular culture and consumption practices, and received by audiences. The study sample consists of the animated series Family Guy, South Park, and Rick and Morty, which have a long-running history in the adult animation genre and are widely watched worldwide. Purposeful sampling was used in the selection of the series and episodes, with the five most highly rated episodes from each series being chosen. The selected episodes were analysed using Fairclough's three-dimensional critical discourse analysis framework, focusing on political satire, taboo-breaking, nostalgia, consumption, identity, and the reproduction of childhood aesthetics in adult narratives (infantilisation). In order to reveal viewer reception patterns, viewer comments on the IMDb platform were analysed using content analysis. Based on the categories established in line with the findings obtained in the first stage, viewer comments were classified into five subcategories: affirmative discourse, critical discourse, nostalgic discourse, fandom discourse, and escapist discourse. The findings reveal that adult animations are not merely entertainment products but also critical tools that expose the cultural, political, and economic contradictions of contemporary society through satire within popular culture and consumer culture. Viewer comments show that these series are not consumed passively; rather, viewers endorse and criticise their narratives and incorporate these series into their identities as elements of popular culture.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Mertoğlu, S. (2026). POPÜLER KÜLTÜRDE ÇOCUKLAŞTIRILMIŞ YETİŞKİNLER: YETİŞKİN ANİMASYONLARININ KİDULT KÜLTÜRÜ BAĞLAMINDA ÇÖZÜMLEMESİ. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, Cilt: 14 Sayı: 2, 2066–2098. https://doi.org/10.19145/e-gifder.1877855

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (38)

  1. Başakcioğlu, A. G. & Erol, M. (2022). MOBA Oyun Hikâyelerinin Sinematik Hikâyelere Dönüşümü: Arcane ve Dota: Dragon’s Blood. TRT Akademi, 7 (16), 1052-1075. DOI: 10.37679/trta.1145187.
  2. Bernardini, J. (2014). The infantilization of the postmodern adult and the figure of kidult. Postmodern Openings, 5(2). 39-55.
  3. Coşkun, M. (2012). Popüler kültür ve tüketim toplumu. Batman Üniversitesi Yaşam Bilimleri Dergisi, 1(1), 837-850.
  4. Demina, O. V. (2021). Linguistic and stylistic means of satire construction in the animated series. RUDN Journal of Language Studies, Semiotics and Semantics, 12(4), 1124-1146. https://doi.org/10.22363/2313-2299-2021-12-4-1124-1146.
  5. Dreyfuss, J., Johnson, B., Lindsay, R., & Barranco, D. (2025, March 31). How toys for adults became a $7 billion U.S. industry. Business Insider. https://www.businessinsider.com/how-toys-for-adults-became-a-7-billion-dollar-industry-2025-3.
  6. Dungan, D. W. (2009). South Park and absurd culture war ideologies: The art of stealthy conservatism. [Unpublished doctoral dissertation]. University of Texas at El Paso. https://digitalcommons.utep.edu/open_etd.
  7. Dvornyk, M. (2016). Postmodern rejuvenation of grown-ups: Who kidults are? https://lib.iitta.gov.ua/id/eprint/705695/1/Postmodern%20Rejuvenation%20of%20Grown-Ups%20Who%20KIdults%20Are.pdf.
  8. Ercansungur, D. O., & Çetin, E. (2023). Popüler kültür ve dijitalleşme: Yeni medya ekosisteminde yakınsama ve kitle üzerine sosyolojik bir analiz. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 12(2), 565-584.
  9. Erdoğan, İ., & Alemdar, K. (2005). Popüler Kültür ve İletişim: Halk Kültürü, Kitle Kültürü ve Popüler Kültürün Üretim, Dağıtım ve Tüketim Pratiklerinin Doğası. Erk.
  10. Ergün, Z. (2024). Tüketim kültürü bağlamında mahremiyetin bir meta olarak sunumu: Instagram örneği. C. C. S. Temana (Ed.), İletişim Bilimleri Alanında Uluslararası Akademik Çalışmalar 3 (ss. 1-19). Serüven Yayınevi.
  11. Fairclough, N. (1993). Discourse and social change. Polity Press.
  12. Fairclough, N. (1995). Critical discourse analysis: The critical study of language. Longman.
  13. Fiske, J. (1989). Understanding popular culture. Routledge.
  14. Gu, P., & Liang, W. (2023). The inner dynamics of kidult culture: Trending toys and games, theme parks, and animated movies. SHS Web of Conferences, 167, https://doi.org/10.1051/shsconf/202316701010.
  15. Hall, S. (1981). Notes on deconstructing “the popular.” In R. Samuel (Ed.), People’s history and socialist theory (pp. 227-240). Routledge & Kegan Paul.
  16. Hall, S. (1993). What is this “Black” in Black popular culture? Social Justice, 104-114.
  17. Hayward, K. (2013). “Life stage dissolution” in Anglo-American advertising and popular culture: Kidults, Lil’ Britneys and middle youths. The Sociological Review, 61(3), 525-548. https://doi.org/10.1111/1467-954X.12032.
  18. Heljakka, K. (2013). Principles of adult play(fulness) in contemporary toy cultures: From wow to flow to glow [Doctoral dissertation]. Aalto University.
  19. Kang, D., & Chung, J. (2024). A research on the diversity and expandability of kidult culture. International Journal of Internet, Broadcasting and Communication, 16(3),139-145. https://doi.org/10.7236/IJIBC.2024.16.3.139
  20. Krippendorff, K. (2004). Content analysis: An introduction to its methodology. Sage.
  21. Marek, A. (2018). Animating adulthood: Emotional resonance, affective quality, and the human condition in adult animated television: An examination in theory, viewership, and practice [Unpublished master’s thesis]. Concordia University.
  22. Martin, A. (2025, April 7). Kids at heart: The psychology behind inner child consumerism. The Griffin Gazette. https://lahsgriffingazette.com/22569/features/kids-at-heart-the-psychology-behind-inner-child-consumerism/
  23. Moteetee, L. (2016). Kidult culture, identity and nostalgia: The case of The Regular Show [Unpublished master’s thesis]. University of Johannesburg.
  24. Muniowski, Ł. (2020). Stealing stuff is about the stuff, not the stealing: Rick and Morty and narrative instability. Polish Journal for American Studies, 14, 83-94.
  25. Nabila, T. Z., Alqo’idah, W., Ar-raza, M. F., & Setiowati, E. A. (2024). Forecall method to reduce kidult behavior: The unfinished business in childhood. In E. Yuliyanto et al. (Eds.), Proceedings of the 2nd Lawang Sewu International Symposium on Humanities and Social Sciences 2023 (LEWIS HUSO 2023) Advances in Social Science, Education and Humanities Research, Vol. 850. Atlantis Press. https://doi.org/10.2991/978-2-38476-267-5_16.
  26. Postman, N. (1985). The disappearance of childhood. Vintage Books.
  27. Saray, D. (2024, September 5). İçimizdeki çocukla tüketmek: “Kidult” tüketici. Vogue Türkiye. https://vogue.com.tr/gundem/icimizdeki-cocukla-tuketmek-kidult-tuketici
  28. Scollon, R., & Scollon, S. W. (2001). Discourse and intercultural communication. In D. Schiffrin, D. Tannen, & H. E. Hamilton (Eds.), The handbook of discourse analysis (pp. 538-548). Blackwell.
  29. Schwab, P. N. (2025, September 10). Kidults: Analysis of a booming market. IntoTheMinds. https://www.intotheminds.com/blog/en/kidults-market/
  30. Silsüpür, Ö. (2016). Popüler ve tüketim kültürü bağlamında gazetelerin hafta sonu eklerinde sundukları yaşam tarzları. İnönü Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 1(2), 31-50.
  31. Stabile, C. A., & Harrison, M. (2003). Prime time animation: Television animation and American culture. Routledge.
  32. Şahin, M. C. (2005). Türkiye’de gençliğin toplumsal kimliği ve popüler tüketim kültürü. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(2), 157-181.
  33. Tylor, E. B. (1871). Primitive culture. John Murray.
  34. van Dijk, T. A. (2000). Ideology: A multidisciplinary approach. Sage.
  35. Wang, W. (2024). “Childisation of adults” due to media influence. Communications in Humanities Research, 26(1), 244-249. https://doi.org/10.54254/2753-7064/26/20232075.
  36. Wiederhold, B. K. (2024). Nostalgia as self-care: Embracing the kidult culture. Cyberpsychology, Behavior, and Social Networking, 27(4), 238-239. https://doi.org/10.1089/cyber.2024.29308.editorial.
  37. Witkin, R. W. (2003). Adorno on popular culture. Routledge.
  38. Zsila, Á., Orosz, G., Demetrovics, Z., & Urbán, R. (2020). Motives for viewing animated sitcoms and their associations with humor styles, positivity, and self-criticism. PLOS ONE, 15(3). https://doi.org/10.1371/journal.pone.0230474.