Dergiler / Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi / 2026 / Cilt: 14 Sayı: 3

CEPHEDEN PARLAMENTOYA SİYASİ, İDARİ VE TOPLUMSAL BİR MODERNLEŞME MİMARI: BEHİÇ BEY (ERKİN)

FROM THE FRONT LINES TO PARLIAMENT: BEHİÇ BEY (ERKİN), AN ARCHITECT OF POLITICAL, ADMINISTRATIVE, AND SOCIAL MODERNIZATION

Lütfi Arslan(MEB Yozgat Milli Eğitim Müdürlüğü)0000-0002-5844-7732
Sayfa
1387–1417
Yayın Tarihi
2026-09-15
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada, Behiç Bey’in genel müdür olmasıyla demir yolları konusunda ilk başlarda beliren merkezi sorunlar, gayrimüslim teknik personele duyulan mutlak ihtiyaç ile Ankara’nın millileştirme siyaseti arasında çok önemli görevler üstlendiği bulgularına ulaşılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, Millî Mücadele Dönemi’nde demiryollarının stratejik rolü ve Behiç (Erkin) Bey’in idari, siyasi mücadelesi ile TBMM’deki görüş ve tutumları nitel araştırma yöntemine dayalı tarihsel doküman analizi tekniği ile ele alınmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ayrıca Behiç Bey ile ilgili TBMM tutanakları, bu sürecin teknik zorunlulukları, siyasi-idari tartışmaları, merkezi yönetimle yaşanan sorunlar ve olağanüstü lojistik çabalar içeren çok katmanlı bir idarecilik hikâyesi olduğunu göstermiştir. 1926-1928 arasında limanlar, ulaştırma, kamulaştırma, millileştirme, uluslararası entegrasyon ve alt yapı çalışmalarında Behiç Bey Nafia Vekili olarak çok önemli çalışmalara imza atmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada, Behiç Bey’in genel müdür olmasıyla demir yolları konusunda ilk başlarda beliren merkezi sorunlar, gayrimüslim teknik personele duyulan mutlak ihtiyaç ile Ankara’nın millileştirme siyaseti arasında çok önemli görevler üstlendiği bulgularına ulaşılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Behiç Bey · Cer atölyesi · Demiryolları

Özet

Bu çalışmada, Millî Mücadele Dönemi’nde demiryollarının stratejik rolü ve Behiç (Erkin) Bey’in idari, siyasi mücadelesi ile TBMM’deki görüş ve tutumları nitel araştırma yöntemine dayalı tarihsel doküman analizi tekniği ile ele alınmıştır. Araştırmanın temel kaynaklarını TBMM Zabıtları, Behiç Bey’in hatıratı, Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri, dönemin telgraf yazışmaları, Harp Tarihi Vesikaları ve konuyla ilgili akademik yayınlar oluşturmuştur. Çalışmanın temel amacı, Millî Mücadele’de demiryollarının önemi, Cer atölyesi, Behiç Bey’in demiryolları genel müdürlüğü ve Nafia Vekilliği dönemindeki çalışmalarının neler olduğunun ortaya konulmasıdır. Eskişehir-Kütahya Muharebeleri sırasında demiryolu malzemesinin düşman eline geçmesiyle cepheye lojistik malzeme ulaştırılmasında sıkıntılar yaşanmıştır. Eskişehir Cer atölyesi, Milli Mücadele sonrasında Türkiye’nin demiryolları ulaştırma hizmetlerinde de önemli görevler üstlenmiştir. Eskişehir Cer atölyesinin sadece bir tamirhane değil, “Umur-ı harbiye”ye bağlı bir silah ve mühimmat üretim merkezi olmuştur. Milli Mücadele’nin zaferle sonuçlanması sonrasında Yunan ordusunun yakıp yıktığı atölyenin, teftiş raporları ve genişleme talepleri ışığında, Behiç Bey liderliğinde milli demiryolu ağının ve sanayinin temel üssü olarak yeniden inşa edilmiştir. Bu çalışmada, Behiç Bey’in genel müdür olmasıyla demir yolları konusunda ilk başlarda beliren merkezi sorunlar, gayrimüslim teknik personele duyulan mutlak ihtiyaç ile Ankara’nın millileştirme siyaseti arasında çok önemli görevler üstlendiği bulgularına ulaşılmıştır. Çalışmada, Millî Mücadele’nin yalnızca cephede değil, aynı zamanda raylar üzerinde ve bir atölyede kazanıldığını ortaya koymaktadır. Ayrıca Behiç Bey ile ilgili TBMM tutanakları, bu sürecin teknik zorunlulukları, siyasi-idari tartışmaları, merkezi yönetimle yaşanan sorunlar ve olağanüstü lojistik çabalar içeren çok katmanlı bir idarecilik hikâyesi olduğunu göstermiştir. 1926-1928 arasında limanlar, ulaştırma, kamulaştırma, millileştirme, uluslararası entegrasyon ve alt yapı çalışmalarında Behiç Bey Nafia Vekili olarak çok önemli çalışmalara imza atmıştır. Behiç Bey’in bu çalışmalarının Türkiye’nin iktisadi bağımsızlığı ve kalkınmasına büyük katkılar sağladığı görülmüştür.

Abstract

In this study, the strategic role of railways during the War of Independence and Behiç (Erkin) Bey’s administrative and political struggles, as well as his views and stances in the Grand National Assembly, are examined using a historical document analysis technique based on qualitative research methods. The primary sources for the research include the TBMM Minutes, Behiç Bey’s memoirs, the Presidential State Archives, telegraph correspondence from the period, Military History Documents, and relevant academic publications. The primary objective of this study is to elucidate the importance of railways during the National Struggle, the role of the Cer Factory, and the nature of Behiç Bey’s work during his tenure as General Director of Railways and Minister of Public Works. During the Eskişehir-Kütahya Battles, the capture of railway materials by the enemy led to logistical difficulties in supplying the front lines. The Eskişehir Cer Factory also assumed significant responsibilities in Turkey’s railway transportation services following the National Struggle. The Eskişehir Cer Factory was not merely a repair shop but served as a weapons and ammunition production center under the “War Department.” Following the victory of the War of Independence, the workshop—which had been burned and destroyed by the Greek army—was rebuilt under the leadership of Behiç Bey as the cornerstone of the national railway network and industry, guided by inspection reports and expansion requests. This study has revealed that Behiç Bey played a crucial role in addressing the central challenges that initially arose in the railway sector following his appointment as general director, particularly in balancing the absolute need for non-Muslim technical personnel with Ankara’s nationalization policy. The study demonstrates that the National Struggle was won not only on the battlefield but also on the rails and in the workshops. Furthermore, the Grand National Assembly of Turkey (TBMM) minutes regarding Behiç Bey reveal a multi-layered administrative narrative encompassing the technical necessities of this process, political-administrative debates, issues with the central government, and extraordinary logistical efforts. Between 1926 and 1928, as Minister of Public Works, Behiç Bey spearheaded highly significant initiatives in ports, transportation, expropriation, nationalization, international integration, and infrastructure development. It has been observed that Behiç Bey’s efforts made substantial contributions to Turkey’s economic independence and development.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Arslan, L., *, L. A. (2026). CEPHEDEN PARLAMENTOYA SİYASİ, İDARİ VE TOPLUMSAL BİR MODERNLEŞME MİMARI: BEHİÇ BEY (ERKİN). Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, Cilt: 14 Sayı: 3, 1387–1417. https://doi.org/10.33692/avrasyad.1894971

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (21)

  1. Avcıoğlu, Doğan. 1969. Türkiye’nin Düzeni: Dün-bugün-yarın. Ankara: Bilgi Yayınevi.
  2. Aydemir, Şevket Süreyya. 1983. Tek adam: Mustafa Kemal 1919-1922. Cilt 2. İstanbul: Remzi Kitabevi.
  3. Ayla, Efe.1998. Eskişehir Demiryolu. Yüksek Lisans Tezi. Eskişehir Anadolu Üniversitesi, Eskişehir. YÖK Ulusal Tez Merkezi No: 73341.
  4. Aytepe, Oğuz.2003. “Behiç Erkin (1876-1961)”. Atatürk Yolu Dergisi 31-32:.229-237.
  5. Dinç, Dilaver. 2009. Behiç Erkin ve Devlet Demiryollarının Kuruluşu. Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Türk İnkılap Tarihi Enstitüsü, Ankara. Tezi, YÖK Ulusal Tez Merkezi No: 239538.
  6. Efe, Ayla. 2005. “Almanya’ya verilen ikinci demiryolu imtiyazı: Hububat hattı”. OTAM Ankara Üniversitesi Osmanlı Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi 18: 95-117. https://doi.org/10.1501/OTAM_0000000402
  7. Engin, Vahdettin. 1993. Rumeli Demiryolları. İstanbul: Eren Yayınları.
  8. Erkin, Behiç Bey. 2019. Hâtırat 1876-1958. Haz. Ali Birinci. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  9. Güneş, İhsan. 2009. “I. Dünya Savaşı'ndan Cumhuriyete Eskişehir". ss. 190-223, Kurtuluş ve Aydınlanma Arşiv Belgeleriyle Eskişehir. Ed. Polat Safi. Ankara: Büyükharf Yayıncılık.
  10. Güreli, Ziya. 1981. “Kurtuluş Savaşında Demiryolculuk III”. Belleten 95(178): 677-696. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/2082237
  11. Gürel, Ziya. 1989. Kurtuluş Savaşında Demiryolculuk. Ankara: TTK.
  12. Harp Tarihi Vesikaları Dergisi (HTVD). (1957). Yıl 6, 20: Veskika no: 519 /31. https://www.msb.gov.tr/Content/Upload/Docs/askeritariharsiv/ATBD_20.pdf
  13. Kıvırcık, Emir. 2007. Büyükelçi. İstanbul: GOA Yayıncılık.
  14. Kıvırcık, Emir. 2008. Cepheye Giden Yol. İstanbul: GOA Yayıncılık.
  15. Kiper, Mahmut. 2009. Artık Paydos. İstanbul: Truva Yayınları.
  16. Korkmaz, Erdal. 2022. “Birinci İnönü Muharebesi esnasında Bursa üzerinden şekillenen Yunan Harp Harekâtı: Arşiv belgeleri ekseninde bir analiz”. Atatürk Dergisi 11(1): 34-44. https://doi.org/10.5152/JA.2022.7-35
  17. Korkmaz, Erdal. 2023.” Türk-Alman ittifakına giden yolda Bağdat Demiryolu Projesi: Uluslararası siyaset ekseninde bir değerlendirme”. Genel Türk Tarihi Araştırmaları Dergisi 5(10): 741-758. https://doi.org/10.53718/gttad.1187689
  18. Kurmuş, Orhan.2007. Emperyalizmin Türkiye’ye girişi. İstanbul: Yordam Kitap.
  19. Okyay, Vildan. 1981. “Batı Anadolu bölgesinde ulaşım sistemindeki değişikliğin merkezler kademelenmesi üzerindeki değişikliğin etkileri”. ODTÜ Gelişme Dergisi 8(3-4): 649-682. https://open.metu.edu.tr/handle/11511/111414
  20. Ortaylı, İlber. 2010. Osmanlı İmparatorluğu'nda Alman Nüfuzu. 11. Baskı. İstanbul: Timaş.
  21. Özakman, Turgut. 2007. Vahdettin, Mustafa Kemal ve Millî Mücadele: Yalanlar, yanlışlar, yutturmacalar. Ankara: Bilgi Yayınevi.